αλαφουζοεργίες

Είδα λίγο Αλαφουζοκάναλο [επισκέπτης ούσα, δεν μπορούσα να είμαι αγενής] και έπεσα πάνω σε μία απογευματινή εκπομπή, στην οποία η παρουσιάστρια και οι καλεσμένοι της σκίζανε τα ιμάτιά τους υπέρ των υπέροχων ελληνικών προϊόντων και πώς αυτός είναι ο τρόπος να σώσουμε τη χώρα.

[Διάλειμμα για εμετό.]

Πρώτα θυμήθηκα τα στερνά του Γ. Παπαδόπουλου. Από εκεί που μας είχε „στο γύψο“ για να μας γιατρέψει, κατάλαβε ότι πρέπει να αγοράζουμε ελληνικά προϊόντα για να σωθούμε. Σύμφωνα με ορισμένους νοσταλγούς του, αυτό αποτέλεσε και τη βασική αιτία για την οποία τον κλάδεψαν οι ΗΠΑ. Αυτό βέβαια, παραείναι απλοϊκό για να ισχύει. Σιγά μη φοβήθηκε η Κόκα Κόλα έναν αστείο δικτατορίσκο.

Μετά θυμήθηκα κάτι χειρότερο: τη λίστα με τα καράβια που ναυπηγούνται από ελληνικής καταγωγής πλοιοκτήτες.

Πριν από 2 χρόνια, ήταν 150+ (δεν θυμάμαι ακριβώς το νούμερο, νομίζω κοντά στα 165), εκ των οποίων μόνο 1 ή 2 κατασκεύαζαν στην Ελλάδα. Η μεγάλη πλειοψηφία είχαν δοθεί σε Κορεάτικα και Κινέζικα ναυπηγεία.

Πριν 1 χρόνο τα ίδια: μία παρόμοια λίστα, με αντίστοιχες αναλογίες. Μεταξύ των ονομάτων θυμάμαι τον σύζυγο της Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, τον Κυριακού, τον Αλαφούζο και άλλα „γνωστά“ ονόματα.

Και καλά ο Αγγελόπουλος, δεν το παίζει „ελληνάρας“. Ειδικά από τότε που έσπασε τα μούτρα της η γυναίκα του [με τον Ελεύθερο Ρύπο], μας κάνανε τη χάρη να μην ξαναεμφανιστούν ως „σωτήρες“ της χώρας.

Οι άλλοι δύο όμως, Κυριακού και Αλαφούζος, μας έχουν πρήξει με τις „αγαθοεργίες“ τους, μέσα από τα αντίστοιχα κανάλια. Ας μας εξηγήσουν πρώτοι αυτοί γιατί πάνε να δώσουν τις παραγγελίες σε ξένα ναυπηγία, καταδικάζοντας στην ανεργία και στο μαρασμό ολόκληρες περιοχές και μετά θα τους εξηγήσουν οι έλληνες άνεργοι και συνταξιούχοι γιατί ψωνίζουν Γερμανικά μακαρόνια και Ολλανδικό γάλα.

Επειδή, μην ξεχνιόμαστε και μην κοροϊδευόμαστε: το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα.

A, και κάτι ακόμα: κλείσε την τηλεόραση. Δεν σε σώνει. Σου γεμίζει το κεφάλι με πλάνες, μέχρι να κάνεις αυτό που θέλουν. Όσο έξυπνος κι αν νομίζεις πως είσαι, όση κριτική ικανότητα κι αν νομίζεις ότι διαθέτεις, καταπίνεις δηλητήριο.

esp0ir.wordpress.com

National Geographic Photography Contest Winners: 2011

More than 20,000 photographs, from over 130 countries were submitted to the National Geographic Photography contest, with both professional photographers and amateur photo enthusiasts participating. The grand prize winner was chosen from the three category winners: Nature - Shikhei Goh, People - Izabelle Nordfjell, Places - George Tapan. Shikhei Goh, of Indonesia, took the grand prize honors with his amazing photograph of a dragonfly in the rain and will be published in the magazine. The competition was judged on creativity and photographic quality by a panel of experts composed of field biologist and wildlife photojournalist Tim Laman, National Geographic photographer Amy Toensing and National Geographic nature photographer Peter Essick. The winning submissions can be viewed at http://ngm.nationalgeographic.com/ngm/photo-contest/ - Paula Nelson (14 photos total)

Αριστερά και δόσεις

 Δεν νομίζω να φέρει κανείς αντίρρηση στη διαπίστωση ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων αυτής της χώρας διαφωνεί με την παρουσία της τρόικα εδώ και με τις προσταγές της για εσωτερική λιτότητα.
Η διαφωνία αυτή, που συν τω χρόνω εξελίσσεται σε μίσος, προέρχεται αφ’ ενός από την κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας, (αφού μας διαγουμίζουν ανενόχλητα), και το τσαλαπάτημα της ατομικής αξιοπρέπειας, (αφού μας βιάζουν κανονικά), και αφ’ ετέρου όχι μόνο από τη σκληρότητα των μέτρων αλλά και από την άδικη κατανομή τους. Αν η κατανομή των μέτρων συμπεριελάμβανε, αντί να τα αφήνουν να σουλατσάρουν ανενόχλητα και να μας επιτιμούν, και τα πολιτικά λαμόγια, που αποτελούν και την πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου, τότε η οργή και το μίσος θα έπαιζαν σε χαμηλότερες νότες.
Εφ όσον λοιπόν διαφωνούμε με την παρουσία και την πολιτική της τρόικα, δεν μπορεί παρά να συμφωνούμε με την απουσία της. Δηλαδή, αυτό θα σήμαινε ότι και το ευρέως διαδεδομένο σύνθημα «Τroika Gο Home», θα το εννοούσαμε ίσαμε το μεδούλι.


Για να δούμε όμως αν το εννοούμε. Το να στείλεις την τρόικα στο διάολο, μαζί με τις πολιτικές της, σημαίνει ότι ταυτόχρονα στέλνεις στο διάολο και το χρυσό και το λίβανο και τη σμύρνα, τα οποία αυτή φέρει ως δώρα στον ελληνικό λαό. Γιατί αλλιώς, το να θέλεις μόνο τα δώρα αποκομμένα από τις προϋποθέσεις, καταντά σχήμα οξύμωρο, και σχήμα κατάλληλο για μωρόπιστους μόνο και κουφιοκεφαλάκηδες.
Εδώ υπάρχουν δυο δυνατότητες. Είτε αρνείσαι τα δώρα, οπότε καταργούνται αυτόματα και οι φορείς και οι προϋποθέσεις των δώρων, είτε αποδέχεσαι τα δώρα και προσπαθείς να αλλάξεις τις προϋποθέσεις που τα συνοδεύουν. Όπως είναι φανερό το σύνθημα «Troika Go Home» ταιριάζει μόνο σε όσους αποδέχονται το πρώτο σκέλος της διάζευξης και όχι σε αυτούς που κλίνουν προς το δεύτερο.
Ένα καλό ερώτημα θα ήταν λοιπόν με ποιο μέλος της προηγούμενης διάζευξης συντάσσονται τα τρία μεγάλα κόμματα, ΝΔ, ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ. (Το Πασόκ πλέον δεν αποτελεί μεγάλο κόμμα).


Η ΝΔ στα λόγια συντάσσεται με το δεύτερο σκέλος, θέλει την Τρόικα, θέλει τα δώρα, αλλά παίζει στις προϋποθέσεις. Αυτό είναι το περίφημο μίγμα, το οποίο λίγο μας ενδιαφέρει σε τι συνίσταται, μιας και κανένας δεν πιστεύει, το έδειξε κιόλας έμπρακτα με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, ότι το μίγμα αυτό θα έχει διαφορετικά συστατικά. Άντε, το πολύ πολύ, αντί για κέικ πορτοκάλι αλά Τρόικα, να έχουμε ένα κέικ μανταρίνι, αλά Τρόικα, επίσης.


Το ΚΚΕ είναι κάπου στο 3285 μΧ, όποτε και όλα θα λυθούν. Ποντάρει βασικά στο ότι κανένας άνθρωπος από το σήμερα δεν θα ζει ως τα τότε για να θυμάται. Ουσιαστικά το ΚΚΕ μπορεί να θέτει στα λόγια θέμα παραμονής ή όχι της Τρόικα, μπορεί να θέτει έμμεσα θέμα προϋποθέσεων, καθ’ όσον αντιπαλεύει σθεναρά, και μπράβο του, τα αποτελέσματα των προϋποθέσεων αυτών στο χώρο της εργασίας, αλλά δεν θυμάμαι να έχει θέσει άμεσα ζήτημα για τα δώρα. Πράγμα που σημαίνει ότι το χρήμα των bail outs το αφήνει να αιωρείται σε μια γκρίζα ζώνη και θολή. Διότι, διαφορετικά, δεν θα έμενε στο εντελώς ψευδεπίγραφο σύνθημα «Δε θέλουμε την Τρόικα», αλλά θα υιοθετούσε το εντελώς δραστικό «Δεν θέλουμε τα λεφτά της Τρόικα». Έχει μεγάλη διαφορά το ένα από το άλλο. Τι είναι η Τρόικα με τη μοναδική πηγή της ισχύος της, που είναι οι δόσεις; Το πανίσχυρο Vim! Τι είναι η Τρόικα χωρίς αυτή τη μοναδική πηγή ισχύος; Το τίποτα, το μηδέν, το κενό!


Στον ΣΥΡΙΖΑ επικρατεί πολυφωνία, με κάποιες συνιστώσες να συντάσσονται με το πρώτο σκέλος της διάζευξης και άλλες με το δεύτερο. Στο ΣΥΝ επικρατεί κι εκεί πολυφωνία, αλλά απ’ ότι αντιλαμβάνομαι, η κύρια γραμμή είναι και στο ένα «είτε» και στο άλλο. Κοντολογίς, και διώχνουμε την Τρόικα και ταυτόχρονα κάνουμε καλύτερη διαπραγμάτευση, επιδιώκοντας ένα καλύτερο μίγμα από αυτό του Σαμαρά. Δηλαδή, κάτι σαν κέικ καρότου με καρύδια, πασπαλισμένο με γλάσο λεμονιού. Η διαφορά είναι ότι το κέικ Σαμαρά έχει γέμιση με φόρους, ενώ το κέικ ΣΥΝ έχει γέμιση με χρέος. Ο Σαμαράς θα διαπραγματευτεί τους φόρους, ενώ ο ΣΥΝ τις δόσεις του χρέους και το σκόντο.


Οι δόσεις όμως δεν είναι ξέχωρες από το σκοπό που δίνονται, που είναι το χρέος. Επομένως αποδεχόμενοι τις δόσεις, και εξ αυτών την Τρόικα, αποδεχόμαστε ταυτόχρονα και το χρέος. Ενώ, μη αποδεχόμενοι τις δόσεις, ουσιαστικά δεν αποδεχόμαστε το χρέος. Έτσι, απλά.
Κοντολογίς, «τρόικα, δόσεις, χρέος» αποτελούν μια αγία, ομοούσια και αδιαίρετη τριάδα. Όπως δεν μπορείς να χωρίσεις τον πατέρα από τον υιό και από το άγιο πνεύμα, έτσι δεν μπορείς να χωρίσεις την τρόικα από τις δόσεις και από το χρέος. Είτε τα αποκηρύσσεις όλα μαζί, είτε τα αποδέχεσαι όλα μαζί. Μεσοβέζικες λύσεις δεν υπάρχουν. Μόνο μπερδεύουν και απωθούν. Ειδικά σήμερα, που χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ καθαρές προτάσεις και στρατηγικές.


Και η αριστερά συνεχίζει να μπερδεύει.
e-cynical.blogspot

η μαλ.... δεν ειναι αναπηρια!!

Αριθμ. Φ. 11321/οικ.26012/1718
Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας



Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ....................................         

Εγκρίνουμε τον επισυναπτόμενο Πίνακα, με τον οποίο
καθορίζονται τα ποσοστά αναπηρίας που συνεπάγεται
κάθε πάθηση ή βλάβη ή σωματική ή ψυχική ή πνευμα−
τική εξασθένηση ή η συνδυασμένη εμφάνιση τέτοιων
παθήσεων ή βλαβών ή εξασθενήσεων, καθώς και οι υπο−
τροπές αυτών, που θα λαμβάνονται υπόψη από τις Υγει−
ονομικές Επιτροπές του Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ. και θα αφορούν
όλους τους ασφαλιστικούς φορείς και το δημόσιο.
Η ισχύς της παρούσας απόφασης αρχίζει από την
πρώτη ημέρα του επόμενου της δημοσίευσης της από−
φασης μήνα.
.................................................................

.Παθολογικη ενασχοληση με τυχερα παιγνιδια Π.Α. 20-35%
Πυρομανια Π.Α. 20-35%
Κλεπτομανια Π.Α. 20-35%
....................
Φετιχισμος  Π.Α. 20-35%
Παρενδυτικος φετιχισμος  Π.Α. 20-35%
Επιδειξιομανια  Π.Α. 20-35%
Ηδονοβλεψια  Π.Α. 20-35%
Παιδοφιλια  Π.Α.  20-35%
Σαδομαζοχισμος  π.α. 20-35%

Αποζημίωση από τράπεζα και εισπρακτική εταιρία για προσωπικά δεδομένα

Σύμφωνα με απόφαση του Εφετείου Αθηνών, πολίτης αποζημιώθηκε με το συνολικό ποσό των 6.869,40 ευρώ, επειδή Τράπεζα, προς την οποία είχε χρέη, διαβίβασε τα στοιχεία του σε "εισπρακτική" εταιρία, χωρίς προηγούμενη ενημέρωσή του κι επειδή η "εισπρακτική" δεν τον ενημέρωσε κατά την συλλογή των στοιχείων.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι βεβαίως υπήρχε δικαίωμα της Τράπεζας να διαβιβάσει τα στοιχεία του πολίτη, ακόμη και χωρίς τη συγκατάθεσή του, στην "εισπρακτική" εταιρία, αλλά αυτό θα έπρεπε να γίνει με τους όρους που προβλέπει η νομοθεσία για την προστασία προσωπικών δεδομένων. Κεντρικό ρόλο στο συγκεκριμένο νομοθέτημα διαδραματίζει η υποχρέωση ενημέρωσης του υποκειμένου των δεδομένων πριν τα δεδομένα διαβιβαστούν σε τρίτους. Ανεξάρτητα δηλαδή από το ότι δεν απαιτείτο η συγκατάθεση για την διαβίβαση αυτή, η Τράπεζα όφειλε να ενημερώσει τον πολίτη ότι επρόκειτο να διαβιβάσει τα δεδομένα. Από την άλλη πλευρά, η "εισπρακτική" εταιρία, κατά το στάδιο της συλλογής οφείλει να ενημερώσει το υποκείμενο των δεδομένων ότι συλλέγει τα στοιχεία. Στην προκειμένη περίπτωση, ούτε η Τράπεζα ενημέρωσε το υποκείμενο πριν τα στείλει, ούτε η εισπρακτική ενημέρωσε το υποκείμενο κατά την συλλογή τους από την Τράπεζα.

Το Δικαστήριο υποχρέωσε την Τράπεζα και την "εισπρακτική" να καταβάλουν ως χρηματική ικανοποίηση στον πολίτη 2.934,70 ευρώ (νομιμοτόκως) καθεμιά, καθώς και από 500 ευρώ για δικαστικά έξοδα.

Σημειωτέον ότι η αγωγή του πολίτη είχε απορριφθεί στο Πρωτοδικείο, επειδή θεώρησε ότι δεν απαιτείτο ενημέρωση, μολονότι η υποχρέωση προβλέπεται ρητώς στο άρθρο 11 του Ν.2472/1997. Αυτό ας κρατηθεί ως μια σοβαρή παρατήρηση για την εξοικείωση των πρωτοβάθμιων δικαστηρίων με το θεσμικό πλαίσιο για την προστασία προσωπικών δεδομένων.

elawyer.blogspot.com

Ένα αγχωτικό 2012

Και καθώς μπαίνουμε στο 2012 τα μέτρα που πάρθηκαν και ενδεχομένως να παρθούν προκειμένου να μπει χρήμα στα κρατικά ταμεία, είναι δυσβάσταχτα για τον έλληνα φορολογούμενο, τον καθ’ όλα νόμιμο. Την ίδια στιγμή η πλήρης ανικανότητα και αβουλία για να χτυπηθεί η φοροδιαφυγή, να μειωθούν οι κρατικές δαπάνες, να εξορθολογιστεί η λειτουργία της δημόσιας διοίκησης και ο αυτισμός του κομματικού μας συστήματος οδηγούν τη χώρα με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία.

Πολλοί καλοβλέπουν την επιστροφή στη δραχμή καθώς ξέρουν εδώ και καιρό ότι τα κέρδη που θα αποκομίσουν θα είναι τεράστια. Οι περισσότεροι θεωρώ ότι έχουμε πια συνειδητοποιήσει τι θα σήμαινε για τη ζωή μας μια πιθανή έξοδος από το ευρώ. Δεν είναι τυχαίο ότι περίπου το 85% των Ελλήνων πλήρωσαν το χαράτσι της ΔΕΗ παρά τα όποια καλέσματα για το αντίθετο δείχνοντας έμπρακτα τη διάθεσή τους να βοηθήσουν τη χώρα τους. Για πόσο όμως ακόμα θα τα χαμηλά και μεσαία στρώματα θα επωμίζονται τις επιπτώσεις της κρίσης;

Η αίσθηση του δικαίου έχει χαθεί πια στους πολίτες που ανήκουν στα χαμηλά και μεσαία στρώματα και αποτελούσαν τον κορμό της χώρας καθώς βλέπουν το εισόδημά τους ολοένα και να μειώνεται μέσα από συνεχόμενες φοροεπιδρομές. Πάρτε για παράδειγμα την αύξηση των τεκμηρίων για το 2012: η κυβέρνηση σε μια προσπάθεια να χτυπήσει τη φοροδιαφυγή έβαλε σε εφαρμογή νέα τεκμήρια τα οποία πρόκειται να επιβαρύνουν χιλιάδες φορολογούμενους, όχι απαραίτητα φοροφυγάδες, αναδεικνύοντας έτσι την αδυναμία της να ελέγξει την φοροδιαφυγή και να “τσιμπήσει” αυτούς που πραγματικά φοροδιαφεύγουν. Κατέφυγε λοιπόν στην εύκολη και υπό την πίεση της κάλυψης του ελλείμματος λύση: θα πληρώσουν όλοι με τσουχτερές αυξήσεις χωρίς κατ’ ανάγκην αυτές να αντιστοιχούν στο εισόδημά τους. Και ο πλούσιος βέβαια στα αχαμνά του αν θα επιβαρυνθεί για το γιωτ ή το τζακούζι. Όποιος όμως για παράδειγμα είναι άνεργος και έχει από γονική παροχή ένα σπίτι, φίδι που τον έφαγε.

Αντί λοιπόν εδώ και καιρό να δημιουργηθούν λειτουργικές δομές και ευέλικτες, εκσυγχρονισμένες υπηρεσίες που θα περιόριζαν τη φοροδιαφυγή αποφασίστηκε για άλλη μια φορά η ισοπεδωτική αντίληψη “πάρε απ’ όπου μπορείς”.

Αντί να αναπτυχθεί ένα φερέγγυο σύστημα αξιολόγησης των δημόσιων υπαλλήλων που θα προχωρούσε σε απολύσεις όσων παρουσίαζαν μειωμένη απόδοση και συνέβαλαν στη δυσλειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών, αποφασίστηκε η εφεδρεία.

Αντί να χτυπηθεί η συντεχνιακή νοοτροπία και τα συντεχνιακά συμφέροντα, υπερίσχυσε για άλλη μια φορά η στενή επαφή των υπαρχόντων κομματικών μηχανισμών μ’ αυτά, που καθιστά αδύνατη (τουλάχιστον ως τώρα) κάθε προσπάθεια για μεταρρύθμιση.

Θα μπορούσα να αναφέρω πολλά “αντί” αλλά το πρόβλημα παραμένει: με τις τωρινές συνθήκες δεν φαίνεται να υπάρχει μια βιώσιμη λύση για το χρέος. Η γενικευμένη παραλυσία και η ad hoc φορολόγηση δείχνουν ως αναπόφευκτη τη χρεοκοπία είτε εντός ευρώ είτε εκτός. Μακάρι να συμβεί το αντίθετο.

feleki.wordpress.com

Μια φαινομενικά «άσχετη ιστορία»: Ονοματολάτρες, βατοπεδινα δικαιώματα, Ισλανδικές βόλτες.

Η Ελλάδα, ελευθερώνοντας το Αγιον Ορος το 1912, βρίσκουν τους πολυάριθμους Ρώσους μοναχούς σε αναστάτωση.Είναι χωρισμένοι σε «Ονοματολατρες» (Imiaslavtsy) και “Ονοματοδιώκτες”(Imiabortsy). H ελληνική επiκράτηση στο Αιγαίο τους ενοχλεί. Μισού αιώνος αγώνες, διπλωματικές και στρατηγικές κινήσεις πάνε στράφι. Αγωνίστηκαν να γεμίσουν τον Αθωνα πεπαιδευμένους, αφοσιωμένους καλογερους, ξόδεψαν τεράστια ποσά σε χρήματα, υπηρεσίες και εξοπλισμό (ακόμη και ειδική ταχυδρομική υπηρεσία διέθεταν στον Αθω από το 1910) και τώρα, ένα βιβλίο με τίτλο Na Gorakh Kavkaza (“εκ του Όρους Καυκάσου») που έγραψε ένας μεγαλόσχημος μοναχός που έζησε ως στάρετς στα βουνά, δημιούργησε μέγα σχίσμα στην Ρώσικη Εκκλησία.

Ονοματολάτρες;Ο συγγραφέας του βιβλίου Ιλαρίων υποστήριζε απλά, αυτό που περιείχε τόσο ο πλατωνισμός, όσο και η Καμπάλα, ακόμη και επιστημολογικές θεωρίες συνδεδεμένες με τα μαθηματικά:
Ο Θεός είναι το όνομά του.
Η θεωρία δεν ήταν πρωτοφανής,αλλά αγρίεψε, και άρχισαν συζητήσει και εντάσεις στην Ρώσικη Ιερά σύνοδο.Ο επιφανέστερος ονοματολάτρης ήταν ένας ευγενής,Ουσάρος, ο Αλέξανδρος Μπουλάτοβιτς ,αργότερα μοναχός Αντώνιος,που έζησε ένα διάστημα στην Αιθιοπία, βοηθώντας τους εντόπιους εναντίον των Ιταλών και νωρίς έγινε καλογερος και ήρθε στο Ρωσικό.

Η διαμάχηΟι Ρώσοι δεν άλλαξαν το αίτημά τους στις δαιδαλώδεις διαπραγματεύσεις του Λονδίνου, το 1913.  Ήθελαν να διοικηθεί τον αγιον Ορος από τις έξι ορθόδοξες εκπροσωπήσεις ως διεθνώς κατοχυρωμένο ανεξάρτητο κρατίδιο, με προεδρεύουσα την Ρωσική πλευρά. Εχοντας το 60% του αριθμού των μοναχών, ήλπιζαν να κερδίσουν ως μονές τις πελωριες ρώσικες σκήτες που δεν μπορούσαν να μετατραπούν σε κάτι καλυτερο με την υπάρχουσα ρύθμιση.Αλλα αντιτάχτηκαν λυσσαλέα οι ρωμέικες μονές που έστειλαν αντιπροσωπείες στο Λονδίνο. Η ίδια η Ελλαδα, το συζητούσε χωρίς πάθος, αφού εκεινους τους μήνες είχε τον μπελα της Βουλγαρίας.Οι μεγάλες δυνάμεις απέρριψαν αυτήν την πρόδηλη επιθυμία αδάπανης επιρροής στην Μεσόγειο, της ρωσικής πλευράς. Οι Ρώσοι μάλλον το περίμεναν. Αλλα η βασικη συνέπεια, ήταν καταστροφική γι΄αυτους. Οι σκητες δεν μπορούσαν να είναι αδέσποτες ή ομοδέσποτες. Η μεγάλη σκήτη του Αγίου Ανδρέα, το λεγόμενο Σαράι, υπαγόταν πλεον στην μονή Βατοπεδίου. Σε λίγα χρόνια δεν υπη΄ρχε «ρωσικός κίνδυνος» στο Όρος.Όλα τα ξεκίνησε το ρωσικό πολεμικό «Ντόνετς» που μαζί με άλλα τρία μεταφορικά πλοία, κατέφθασε στο Όρος με τον αρχιεπίσκοπο Χερσώνος Νίκωνα. Ο στολισκος στάθμευσε στην Πόλη και σε ελάχιστο διάστημα ,φτάνοντας στο Ρωσικό,επιτέθηκε στους Ονοματολατρες με γυμνές ξιφολογχες. Ηξεραν ποιοι ήταν, διότι είχε προηγηθεί μια εσωτερικη ψηφοφορία.Τέσσερις νεκροί και σαράντα οκτώ τραυματίες που έμειναν στο νοσοκομείο και  εκατοντάδες ονοματολατρες που οδηγήθηκαν στην Ρωσία, αποσχηματίστηκαν και έμειναν εκεί. Ας σημειωθεί ότι οι εχθροί των Ονοματολατρών απαξιώθηκαν, η σύνοδος που είχε συγκλη θεί για να επιλυθεί το θέμα τους, δεν έγινε ποτέ λόγω Οκτωβριανής Επανάστασης και ότι το βιβλίο του Ιλαρίωνα κυκλοφόρησε πάλι το 1999,πρώτη φορά από το 1907 και οι Ονοματολάτρες δεν διώκονται μήτε θεωρούνται επισήμως αιρετικοί στην Ρωσία.

Τι σχέση έχουν οι ονοματολάτρες με το σήμερα;Εχουν σχέση με την προσέγγιση των σημερινών Ρώσων στον Εφραίμ,ηγούμενο της Βατοπεδίου.Οπως γράφει ένας απουδαστής που έκανε μάστερ για το ζήτημα  http://www.samizdat.com/imiaslavtsy.html)  «Η σκητη του αγίου Ανδρέα υπήχθη στο ελληνικό μοναστήρι του Βατοπεδίου,κι έτσι, κάθε σημαντικη ενέργεια,όπως η αντικατάσταση ηγουμένου της  σκήτης, απαιτούσε την επίσημη έγκρισή του ηγουμένου της Βατοπεδίου.»
Με την θερμή φιλία και υποστήριξη προς τον Εφραίμ, ιδίως του Ιδρύματος «Αγιος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος» που έχει αναλάβει μεταξύ άλλων και τον ορθόδοξο διάλογο με τις άλλες θρησκείες ακόμη και το Σαράι μπορεί να «εποικισθεί» παλι με Ρώσους μοναχούς (αφου στον Αγιο Παντελεήμονα οι μοναχοί δεν είναι Ρώσοι ,αλλα Ουκρανοί). Δεκάδες σκητες ορθοδόξων από τα Ρώσικα κράτη μπορούν να διαμορφωθούν, υπαγόμενα στο Βατοπέδι, χωρίς να μπορεί να παραβιαστεί από την Ιερά Σύναξη το αυτοδιοίκητο της Βατοπεδίου. Αυτό το Ίδρυμα είναι γνωστό παγκοσμίως και μάλιστα, στη ιστοσελίδα του, έχει προαναγγείλει θεολογικό συνέδριο στον Βόλο (24-27 Μαίου 2012,: Εκκλησιολογία και Εθνικισμός στην μεταμοντέρνα Εποχή).

Τι γυρεύεις στο Ρέικιαβικ, εσύ, ένας Κύπριος;Εξάλλου σε φιλικό προς το Ιδρυμα site (Voices from Russia) όπως και σε πολλα ακόμη ρώσικα, η ειδησεογραφία υπέρ του Εφραίμ και εναντίον των Αμερικανών καλα κρατεί΄. Ένα μέλος των «Λύκων της Νύχτας» ονόματι Βλαδισλάβ, που γνωρίζει προσωπικά τον πατέρα Εφραίμ, μίλησε για την ασκητική ζωή του και εξήγησε ότι ο πραγματικός λογος για τον κατατρεγμό τουείναι «η απόπειρα της Ε.Ε να απογυμνώσει τον Αθω από το θείον, να τον καταστρέψει ως Αγιον Τόπο,να τον μετατρέψει σε τουριστικό κέντρο αναψυχής και να τιμωρήσει τον Ηγούμενο Εφραίμ για την Ρωσοφιλία του και για την πίστη του στην Ορθόδοξη Ανασυγκρότηση της Ρωσίας.» Δεν λείπουν και «πληροφορίες»όπως «η υπόθεση  μοιαζει με την περίπτωση των αμερικάνικων ραδιουργιών εναντίον του Πατριάρχη Μάξιμου Βαπορτζή το 1948. Οι Αμερικανοί έστειλαν τον «δικό τους» υποψήφιο στο Φανάρι με το προσωπικό αεροπλανο του προέδρου Τρούμαν». Ο Βαπορτζής ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης για δυό χρόνια. Οι συντάκτες εννοούν τον διάδοχό του Αθηναγόρα και ο «αμερικανικος» ρόλος του Οικουμενικοί Πατριαρχείου είναι πρόδηλος. Δεν ανατυπώνω το κλίμα και την εξαγριωμένη προπαγάνδα ενάντια στην «πουλημένη» ελληνική ηγεσία, αλλα ανάμεσα σε διαφορα τραγικά και δύσκολα, βγαίνει και μια ενδιαφέρουσα ειδησούλα: τον περασμένον Αύγουστο, ήταν στο Ρέικιαβικ της Ισλανδίας ο Εφραίμ αυτοπροσώπως! Προσευχήθηκε υπέρ της ανέγερσης ορθόδοξου ναού στο Ρέικιαβικ στο παρεκκλησιο του Αγίου Νικολαου, του Πατριαρχείου της Μόσχας εκεί.Οταν λέμε Ρωσόφιλος, το εννοούμε εμπράκτως. Εως τα Φράατα και τους Υπερβορείους. Τελικά, ποιος αποφάσισε για την Ρωσία; ο «ρωσόφιλος» ή ένα βαθέως κοιμώμενον «κλιμα Κωνσταντινουπόλεως» που νομίζει πως γιορτάζουμε την πρωτοχρονιά του «Χατ-ι –Χουμαγιούν»;

Σύνοψη
Ο Εφραίμ που  έγινε ηγούμενος το 1990 (χρονολογία επίσης της ίδρυσης του Ιδρύματος «Αγιος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος» )κατέχει κάτι πολυτιμο για τους Ρώσους,λόγω της ηγουμενείας του: την διαδικασία αποκατάστασης των ρωσικών σκητών που ανήκουν στο Βατοπέδι, χωρίς παρέμβαση της ελληνικής πολιτείας ή άλλων μονών. Σε συνδυασμό με την εκ νέου εκλογή του Πούτιν, την καταγγελία ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο ακολουθεί τα βήματα των Αμερικανών, και με την δόμηση μιάς πολιτικής κίνησης τύπου Ναπαίων, από αποσπάσματα του ΛΑΟΣ και ομάδων εναντίον του Οικουμενισμού, προδήλως αντιτουρκικών, σε συνδυασμό και με μη θρησκευτικες κινήσεις από Ρώσους πολιτες ελληνικής καταγωγής.
Η Ελλαδα πληρώνει πανάκριβα την ανοησία της  στρατιωτικής της επέμβασης,ως απολειφάδι της Αντάντ, στην Ουκρανία.  Από πτωχαλαζονεία και βλακωδη αίσθηση πως είναι καλυτερα να είσαι ακόλουθος μιάς αποικιακής δύναμης, παρά αντίπαλός της. Αυτά που σημειώνω δεν έχουν καμία μορφή καταγγελίας. Απλως ζητώ ως πολιτης από τον ελληνικό δημόσιο και την Ιερή κοινότητα του Αγίου Ορους να εγκύψει στο ζήτημα, αφήνοντας στην άκρη την αιδήμονα σιωπή και τα λανθασμένα μετρήματα σε σχοινία και μοδίους.Ο ελληνικός πολιτικός λόγος, ειδικα στη εξωτερική πολιτική, πρέπει να καταστεί επειγόντως δημόσιος,διότι από την πολλή μυστικοπάθεια, γνωρίζουν τις προθέσεις μας οι αγρότες της Βανδέας και κτηνοτρόφοι Γκαγκαούζοι, αλλα όχι ,φοβούμαι, οι καλογεροι που τιμούν τον Αθωνα και τα νέα παιδιά του Υπουργείου του εξωτερικού Φλοιού.

petefris.blogspot.com

Year of Global Uprisings, from the Arab Spring to Occupy Wall Street: A Special Look Back at 2011

ευχες....

Βίντεο ανασκόπησης του 2011 -google

δειγματα...

"A Dickens of a mess"

"Ο Ebenezer Ντράγκι αναστέναξε. Δεν θα καταφέρει ποτέ να τελειώσει με αυτούς τους ισολογισμούς των τραπεζών, και είναι ήδη παραμονή Χριστουγέννων. Έχει ζαλιστεί από τα πολλά νούμερα. Τόσο πολλές εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ, τόσες ρήτρες ασφαλείας, εγγυήσεις, αναχρηματοδοτήσεις… Αρχίζει να μισοκοιμάται. Βρίσκεται μία δεκαετία πίσω. Ένα χαρούμενο πρωινό γεμάτο αισιοδοξία, όταν ο κόσμος καλωσόριζε το νέο νόμισμα.

Πόσο όμορφη ήταν τότε η ζωή! Αυτοί οι ύπουλοι Βρετανοί αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στο ευρώ, αλλά εμείς θα τους δείξουμε! Το ενιαίο νόμισμα θα ενώσει την Ευρώπη οικονομικά και συμβολικά και σύντομα θα απειλήσει το δολάριο στην πρωτοκαθεδρία της παγκόσμιας αγοράς συναλλάγματος.

Αποκαθηλώνουμε τους Γιάνκηδες από τον θρόνο τους και αφήνουμε στο περιθώριο τους Βρετανούς. Με έναν σμπάρο δυο τρυγόνια. Μέσα σε μία δεκαετία οι οικονομίες του βορρά και του νότου θα έχουν συγκλίνει σε μία μεγαλοπρεπή ισχυρή μηχανή. Το ευρώ θα είναι σαν το γερμανικό μάρκο, αλλά με πιο σκούρο χρώμα από τον ήλιο του νότου.

Ο Ebenezer δεν μπόρεσε να κρατήσει περισσότερο αυτές τις χαρούμενες σκέψεις. Ξύπνησε από θορύβους στην πόρτα του. Δύο άνδρες, ένας Ιταλός και ένας Ισπανός, είχαν απόλυτη ανάγκη από χρήματα. Ρώτησαν αν, υπό το πνεύμα των Χριστουγέννων, ο κ. Ντράγκι θα μπορούσε να τους βοηθήσει και αυτοί σε αντάλλαγμα θα υποσχεθούν ότι θα σταματήσουν να είναι πολυέξοδοι. Πλάκα κάνουν; Νομίζουν ότι μπορεί απλώς να τυπώσει χρήμα; Αυτά τα κάνει ο ύπουλος ανταγωνιστής του σε έναν άλλο οίκο εκκαθάρισης και οδεύει προς την καταστροφή.

Ο Ντράγκι άρχισε και πάλι να λαγοκοιμάται. Είχε, όμως, σπασμωδικά και περίεργα όνειρα. Έβλεπε την εικόνα ενός μικρού παιδιού από την Ελλάδα που οι γονείς του δεν μπορούσαν να του δώσουν το φάρμακο που απεγνωσμένα χρειαζόταν. Αποφάσισε ότι είναι απλώς κουρασμένος επειδή για τόση ώρα προσπαθούσε να βρει έναν τρόπο να ισοσκελίσει τα βιβλία των τραπεζών. Μερικές φορές πετάχτηκε νομίζοντας ότι είχε βρει τα χρήματα που χρειαζόταν. Σχεδόν αμέσως, όμως, συνειδητοποιούσε ότι τελικά η διαφορά ήταν μεγαλύτερη από όση είχε εκτιμήσει αρχικά. Αν είχαμε αντιμετωπίσει το πρόβλημα εξαρχής, τώρα δεν θα ήμασταν σε αυτήν την κατάσταση, σκέφτηκε με καημό.

Δεν είχε πια κανένα νόημα. Καλύτερα να πήγαινε σπίτι του. Η ώρα είχε περάσει και εκείνος, εξουθενωμένος, έπεσε στο κρεβάτι. Σχεδόν αμέσως ονειρευόταν. Να και πάλι αυτό το μικρό αγόρι από την Ελλάδα. Οι γονείς του, ρακένδυτοι, θρηνούν. Το αγόρι πέθανε. Λες και ήταν χαρακτήρας από αυτές τις φθηνές μελοδραματικές ταινίες. Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό, σκέφτηκε ο Ντράγκι. Τότε κοίταξε την ημερομηνία: 24 Δεκεμβρίου 2015. Έβλεπε στο μέλλον. Αχ, αν μπορούσε μόνο να δει τις τιμές των μετοχών εκείνη την ημέρα, θα έβγαζε μια περιουσία!

Λογικεύτηκε. Άρχισε να σκέφτεται το αγόρι και όχι το ταλαίπωρο νόμισμά του. Αν ο μικρός Τίμαιος πεθαίνει το 2015, τότε υπάρχει ακόμη χρόνος να σωθεί. Ποιο ήταν και πάλι το πρόβλημα που έπρεπε να λύσει; Το φάρμακο υπάρχει και έχει δοκιμαστεί πολλές φορές. Το αποτέλεσμα δεν είναι απολύτως βέβαιο και χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια και από τον ασθενή. Συνήθως, όμως, η θεραπεία έχει αποτελέσματα. Δεν υπάρχει άλλη λύση. Αν οι μικροί Έλληνες θέλουν να σωθούν, θα πρέπει να τους επιτραπεί να φύγουν από το πολύτιμο ευρώ και (μακριά από εμάς) να κάνουν υποτίμηση.

Άρχισε να σκέφτεται πώς μπορούσε να γίνει αυτό το σχέδιο. Τον πήρε και πάλι ο ύπνος. Νάτος και πάλι ο μικρός Τίμαιος. Δείχνει τόσο χαρούμενος και υγιής παίζοντας στην παραλία. Πίσω του, εκατοντάδες τουρίστες που απολαμβάνουν τον ήλιο και ούζο σε καταπληκτικές τιμές, με την ευγενική συνδρομή των νέων πτήσεων της Ryanair στα ελληνικά νησιά. Ίσως πάει και ο ίδιος κάποια στιγμή εκεί, σκέφτηκε, και κοιμήθηκε και πάλι μέχρι το πρωί των Χριστουγέννων".

Financial Times

Κατεψυγμένα ανέκδοτα

Ανέκδοτα. Ήταν μια φορά ένας Γάλλος, ένας Γερμανός κι ένας Έλληνας... στο τέλος, ο Έλληνας βγήκε πιο μάγκας απ΄όλους τους (επειδή πρόκειται για ανέκδοτο) και όλοι γελάσαμε (επειδή το απροσδόκητο μάς ξαφνιάζει). Ανέκδοτα...

«Η δημοσιογραφία των πολιτών», «η παγκόσμια κοινότητα του ίντερνετ», ανέκδοτα, ανέκδοτα... Κάποτε ο κόσμος έβγαινε στους δρόμους –μην ακούς τους κωλόγερους που στο παίζουν Καραϊσκάκηδες – ο κόσμος έβγαινε στους δρόμους για να μάθει. Κάτι είχε ακουστεί και ήθελε να μάθει τι συνέβη τελικά. Βγαίνανε λοιπόν στους δρόμους και, κουβέντα την κουβέντα, εξοργίζονταν. Γιατί ο κόσμος μπορεί να εξοργιστεί μέσω της «ζύμωσης» που λέγανε και οι παλιοί Κουκουέδες. Εξοργίζονταν και κάνανε ότι κάνανε (αν το κάνανε) ή πηγαίνανε για ούζα μέχρι να τους περάσει. Πλέον μπαίνουν στα social media -πρόσεξε τη μετάφραση: κοινωνικά μέσα, δηλαδή μέσα που εκφράζουν την κοινωνία (ποια είναι η έκφραση της κοινωνίας; «σήμερα έκλασα» -κι από κάτω 350 like). Ανέκδοτα.... Άμεση ενημέρωση από τους αυτόπτες μάρτυρες, άντε να τη διαβάσεις στο ιντυμήντια -25 διαφορετικά σχόλια από αυτόπτες, αυτήκοους, γνωστούς γνωστών –στο τέλος ξεχνάς περί τίνος πρόκειται. 

Και η αποψάρα μας –ε; Το καλύτερο ανέκδοτο! Επειδή την αποθέτουμε σε κοινή θέα παραμυθιαζόμαστε οτι είμαστε έγκυροι. Διεισδυτικοί. Αποκαλυπτικοί. Παπαγιάννηδες. Σαν τον κύριο επώνυμο (και έγκυρο) σχολιαστή στους «Πρωταγωνιστές» του Θεοδωράκη ο οποίος αποφάνθηκε τις προάλλες οτι ο Μαρξ είχε τη χείριστη γνώμη για τους δημόσιους υπάλληλους –από πού του προέκυψε; Αντέγραψε κάτι αποσπάσματα από τη «18^ηΜπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη» ο κύριος επώνυμος! Για να συμπεράνει οτι η σύγχρονη ελληνική αριστερά πρεσβεύει διαφορετικά πράγματα από τον Μαρξ! Δεν διαφωνώ –αν ζούσε ο έρημος ο θείος Κάρολος δεν υπήρχε περίπτωση να τον δεχτούν για μέλος ούτε καν στο μλΚΚΕ –πόσο μάλλον στα επίσημα, κοινοβουλευτικά, αριστερά κόμματα -μια ρετσέτα ρεφορμιστή θα του την κολλάγανε στα σίγουρα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι μπορούμε να πάρουμε ένα κείμενο αυστηρά περιπτωσιολογικό και να το αναγορεύσουμε σε θέση! Είναι σα να παίρνεις το κείμενο του Ζαχαριάδη που ζητούσε αποχή από τις εκλογές του ’46 και να συμπεραίνεις οτι ο μακαρίτης ήταν συλλήβδην κατά των εκλογών! Γελοίο; Δε νομίζω! Αφού το γράψανε στους «Πρωταγωνιστές» έτσι θα είναι!

Τι θυμήθηκα τώρα που αναφέρθηκα στον Μαρξ; Εκείνο το τσιτάτο του: «αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τα πράγματα θα ήταν παράνομες» που το είχαν κάνει λάστιχο κάτι μπλαζέ τυπάκια, όσο κυβερνούσε (ή ετοιμαζόταν να κυβερνήσει) η ΝΔ. Θυμάμαι οτι τότε ήμουνα Πασόκος, εγκάθετος και πουλημένο τομάρι επειδή υποστήριζα οτι πρέπει να φύγει η κυβέρνηση του Χονδρού και (εντελώς ρεαλιστικά) έλεγα πώς, για να γίνει αυτό, θα πρέπει να βγει το Πασόκ του Γιωργάκη. Καθότι μαλάκας μπορεί να είμαι αλλά στραβός δεν είμαι. Ή Κωστάκης ή Γιωργάκης ήταν τότε –και όσοι λέγανε περί μη αυτοδύναμων κυβερνήσεων με τη συμμετοχή της αριστεράς μάλλον βλέπανε πολύ «Τόλμη και Γοητεία» και είχαν ψηθεί οτι αυτά γίνονται και στην πραγματική ζωή. Εντάξει λοιπόν, πάμε παρακάτω –εγώ ήμουνα μαλάκας και Πασόκος τότε. Αυτοί οι λεβέντες, που σήμερα σκίζονται για να γίνουν εκλογές μια ώρα αρχύτερα (υποθέτω οτι κατά παράβαση των στέρεων ιδεολογικών τους αρχών θα πάνε, για πρώτη φορά, να ψηφίσουν κιόλας) τι είναι; Περιμένουν δηλαδή οτι η αριστερά θα ενωθεί σε μια κυβέρνηση συνεργασίας μετά το, όποιο, εκλογικό αποτέλεσμα και θα αναλάβει την εξουσία; Αυτά δεν συμβαίνουν ούτε στον Μπλεκ και το ξέρουμε όλοι μας πολύ καλά. Τι άλλο μένει; Να ενωθεί κάποιο κομμάτι της αριστεράς με το Πασόκ; Ε, δεν νομίζω οτι αυτή είναι η επιδίωξή τους! Τι μένει; Να ενωθεί η αριστερά με τη ΝΔ; Χλωμό. Άρα; ΝΔ, είτε αυτοδύναμη, είτε αγκαζέ με Λάος και Ντόρα. Διαφωνεί κανείς; Αν όμως είναι έτσι κι εγώ ήμουνα παλιοΠασόκος αυτοί δεν θα πρέπει να είναι τώρα καραΔεξιοί; Πώς πάει δηλαδή; Θα ήθελα κάποια απάντηση, αλλά δεν νομίζω οτι θα την πάρω.

Ξεσηκώθηκε ο κόσμος, πλατεία Συντάγματος, αυγά-γιαούρτια-αποικιακά-εδώδιμα, απορούσα εγώ ο μαλάκας: «ποιο είναι το αίτημα ρε παιδιά;» Πάνδημο: «να φύγει αυτή η κυβέρνηση». «Και μετά;» «Μετά, βλέπουμε». Ε, λοιπόν –είδαμε! Παπαδήμο και Λάος στην κυβέρνηση. Για να μάς νοικοκυρέψουν. «Αυτά τα κάνανε ερήμην μας, η χούντα του Πασόκ φταίει!» διαμαρτύρονται οι ξεσηκωμένοι. Μέγκλα –κι εγώ μαζί τους. Αλλά όταν πήγε να κάνει το δημοψήφισμα ο Γιωργάκης γιατί λειτούργησαν σε πλήρη σύμπνοια με τους επάρατους Μερκοζήδες και τους «αλήτες, ρουφιάνους, δημοσιογράφους»;  Δεν φώναζες κύριέ μου οτι δεν θέλεις να πληρώσεις; Ε, ας το ψήφιζες κιόλας! Να ρίξεις και την κυβέρνηση του Γιωργάκη, να πάμε σε εκλογές τσακ-μπαμ. Πώς δηλαδή; Και «δεν χρωστάω –δεν πληρώνω»και να μη βγούμε από το ευρώ;

Τι θυμήθηκα τώρα με την έξοδο από το ευρώ; Δηλώνει ο Πάγκαλος: «όποιος θέλει να βγούμε από το ευρώ είναι ή φασίστας και το κάνει για να προκαλέσει αναταραχή, ή κομμουνιστής και το κάνει για ιδεολογικούς λόγους, ή είναι μαλάκας». Όλοι αυτοί που προηγουμένως βρίζανε τον Γιωργάκη γιατί πήγε να τους βγάλει από το ευρώ, τώρα βρίζουν τον Πάγκαλο γιατί τους είπε μαλάκες! Ένας Λουράντος μάλιστα (φαρμακοποιός το αξίωμα) του έκανε και μήνυση του Πάγκαλου γιατί το πήρε, λέει, προσωπικά! Ανέκδοτο; Ποιος θα διέθετε τόση φαντασία για να το συλλάβει;

 Μου αρέσει να διαβάζω σχόλια –κάτω από ειδήσεις που δημοσιεύονται στις ενημερωτικές σελίδες, κάτω από τις απόψεις διαφόρων ανθρώπων, στο facebook –παντού. Είναι το προσωπικό μου καθημερινό γκάλοπ, μαθαίνω πράγματα δηλαδή. Κι έτσι έχω διαβάσει πάνω από 100 φορές την απειλή για κρεμάλες, για Γουδή (το γράφουν με «ι» σχεδόν πάντα), για λαϊκά δικαστήρια... Σκέφτομαι λοιπόν, έρχομαι στη θέση του σχολιαστή –τι ακριβώς κάνει όταν αφήνει το επαναστατικό σχόλιό του; Λουφάρει στη δουλειά; Βλαστημάει γιατί βλέπει οτι από τον μισθό του έχουν αφήσει μόνο το «μη» και του έχουν κόψει όλα τα υπόλοιπα; Λιώνει στην ανεργία; Κάτι απ΄όλα, τέλος πάντων... Και, σ΄αυτά τα χάλια, το μόνο που σκέφτεται είναι να πάει να γράψει «δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά έρχονται κρεμάλες»κάτω από μια είδηση για τα αναδρομικά των βουλευτών, για παράδειγμα; Βγες ρε λεβέντη μου και κρέμασέ τους. Διώξτους από τη βουλή και πήγαινε εσύ να στρογγυλοκαθίσεις. Τρέχα, έστω, έξω από τους στρατώνες και παρακάλα τίποτα χουντάρες να έρθουν να τους κρεμάσουν για πάρτη σου! Κάνε κάτι δηλαδή –είσαι απελπισμένος, το καταλάβαμε. Επειδή, αν την απελπισία του την ξεσπάς στο facebook, αύριο θα γαμάς με αισθητήρες και θα κοκορεύεσαι κιόλας για το πόσο θεά είναι η γκόμενά σου!

Εντάξει, να μην τα ισοπεδώνουμε κι όλα –η διαδυκτιακή αγανάκτηση φέρνει και κάποια αποτελέσματα. Ας πούμε, η Αφροδίτη Αλ Σάλεχ έφαγε βρισίδι και μπλαζέ ειρωνεία όταν τόλμησε να διατυπώσει την άποψη οτι «ο καθημερινός φασισμός είναι πιο επικίνδυνος από αυτόν του Λάος το οποίο θα αποδυναμωθεί συμμετέχοντας στην κυβέρνηση» κι αναγκάστηκε να κλείσει για κάποιες μέρες τη σελίδα της. Έγραψε μετά, σε κάποια ενημερωτική σελίδα, ένα κείμενο όπου παρουσίαζε με γλαφυρό τρόπο το ψυχολογικό προφίλ του ανέργου (υπάρχει σε όλα τα βιβλία κοινωνικής ψυχολογίας) –ποιος είδε τότε τον σχολιαστή και δεν τον φοβήθηκε! Αγαπημένα μου σχόλια το «προσπαθείτε να εξευτελίσετε τους ανέργους» και«εγώ είμαι άνεργος αλλά δεν είμαι καθόλου έτσι»!!! Πού θα πάει; Βρισίδι από τους φασίστες, ειρωνεία και μπηχτές από τους προοδευτικούς διανοητές του διαδυκτίου –θα τα καταφέρουν να τη φιμώσουν την Αλ Σάλεχ κάποια στιγμή. Στο όνομα της ελευθερίας του λόγου βεβαίως!

Στο μεταξύ η κυβέρνηση Παπαδήμου απολαμβάνει. Από τα συμμετέχοντα κόμματα αφήνουν να κυκλοφορεί η παπαριά της μη συμμετοχής (όντως οι υπουργοί είναι ή Πασόκοι ή εξωγήινοι!), οι μπλαζέ προοδευτικοί διατυμπανίζουν τη μισή αλήθεια της μη νομιμοποίησης της κυβέρνησης μέσω εκλογών (εδώ, η μισή αλήθεια είναι χειρότερη από το ψέμα γιατί όντως κανένας μας δεν ψήφισε Παπαδήμο και Λάος στην κυβέρνηση αλλά και στις εκλογές που θα γίνουν, ή θα γίνονταν, αυτά θα είναι τα κόμματα που θα εκλεγούν σε «κυβερνήσιμη θέση» -το θέμα λοιπόν είναι να αντικατασταθούν οι 20 Πασόκους, με 20 Δεξιούς;) Η λαϊκή αντίδραση δείχνει να ικανοποιήθηκε από την αποχώρηση του Γιωργάκη (αυτός φαίνεται να ήταν τελικά το πρόβλημα!) με αποτέλεσμα να δούμε την πιο ήσυχη πορεία Πολυτεχνείου, να γίνουν ελάχιστα πράγματα στη μνήμη του Γρηγορόπουλου και οι διαδηλώσεις να μη μοιάζουν σε τίποτα με εκείνες των προηγούμενων μηνών. Η κυβέρνηση Παπαδήμου μοιάζει να είναι η αγαπημένη μας κυβέρνηση –δεν την επιλέξαμε, άρα δεν έχουμε ευθύνη για τις αποφάσεις που θα πάρει!

Κι αν πάμε στο πρακτικό του όλου ζητήματος –εκεί το ανέκδοτο γίνεται γκραν γκινιόλ. Τα λεβεντόπαιδα της συγκυβέρνησης (συγνώμη, της κυβέρνησης Πασόκ με ολίγη) από τη μια ανεβάζουν τις μισθολογικές κρατήσεις στο θεό, από την άλλη μειώνουν τους μισθούς (κάποιος να τους πει οτι έτσι θα μειωθούν και τα ποσά των κρατήσεων) κι από την τρίτη συζητάνε περί του πόσο πρέπει να ανοίξει το επάγγελμα των ταξιτζήδων, περί ηλικίας των εφέδρων και περί της «μοναξιάς που έχει εφτά πετσιά». Κι όσο να αποφασίσουν για τα πετσιά της μοναξιάς εμένα ο μισθός μου θα έχει μπει στην αρνητική ζώνη κι άντε μετά να μου κάνουν έξτρα κρατήσεις όταν δυο πλην θα μάς δίνουν ένα συν.

Τέλος πάντων, μη μου δίνεις σημασία –άλλωστε εσύ δεν είσαι ποταπός σαν κι εμένα, να χρειάζεσαι μισθό για να ζήσεις. Εσύ έχεις την επανάσταση –κράτα τη μόνο καλά μη σου ξεφύγει και δαγκώσει κάνα αδέσποτο.

Είχα πει να μην ξαναγράψω κάτι για την παρούσα κατάσταση επειδή βαρέθηκα να κουβεντιάζω με φασιστοχουντικούς –άλλωστε τον «φασίστα κι αν τον πλύνεις -τα κάνει κρεμαστάρια». Αλλά ο εκνευρισμός είναι σαν τον καπνό του τσιγάρου –όσο και να τον κρατάς μέσα σου, κάποια στιγμή θα σου βγει, ακόμα κι από τα αυτιά.
themotorcycleboy.blogspot.com

My Favorite Color

this video is made of videos i found and really enjoyed watching ..
there is no intention to offend anyone this is truly from the love to
music..
thank u all so much for sharing your talent..
http://www.youtube.com/user/kutiman

Προδότες Ισπανοί!!!

Όποιος με διάβαζε από παλιά, ξέρει ότι με τα Χριστούγεννα δεν έχω ιδιαίτερα καλές σχέσεις όπως φαίνεται και από αυτό εδώ το πόστιο για παράδειγμα.

Και ακόμα χειρότερα, τώρα που είμαι και εργαζόμενος άνθρωπος, σιχαίνομαι τα ΦΕΤΙΝΑ Χριστούγεννα στα οποία ουσιαστικά δεν έχουμε παρά δύο μέρες μόνο αργία οπότε τι να κλάσει η γιορτή; Ναι ξέρω, αγάπες και λουλούδια και ατμόσφαιρα και Άη Βασίλης και όλος ο κόσμος χαίρεται κοντά στο τζάκι και λοιπές ρομαντικές αηδίες. Εγώ προτιμώ να διαθέτω αυτή την ηλιόλουστη, ευγενική και κουλ προσωπικότητά μου όλο τον υπόλοιπο χρόνο, και να μη τη βγάζω από τη ναφθαλίνη όποτε σκάει 30 Νοέμβρη.

Έχοντας πει αυτά βέβαια και επειδή όποιος με ξέρει θα ξέρει καλά τι γλεντζές και αλέγκρος άνθρωψ είμαι, θέλω να επισημάνω εδώ πέρα πως όσο βαριέμαι τις επιτηδευμένες γιορτές, x100 βαριέμαι τη ρημάδα την

ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΕΝΗ ΜΙΖΕΡΙΑ

Όχι ρε γελοίε, δε θα κρεμάσω τη μουτσούνα μου στο πάτωμα και θα κλαίγομαι 24/7 σα μαραθώνιος τανιών με τον Ξανθόπουλο και τη Βούρτση. Το κέρατό μου το τράγιο πιά. Έχει γίνει όχι μόνο της μόδας, αλλά και επιτακτική ανάγκη να σαι ζοχαδιασμένος, κατηφής, μουτράκλας και κλαψομούνης. Είναι σχεδόν πολιτική επιταγή και θεωρείσαι και αναίσθητος αν τολμάς να ξεχνάς τα ζόρια που τραβάς εσύ για λίγο και να σκας και κανα χαμόγελο και καναν κράσο.

Το μπούλο ρε που θα μου πεις τι σκέφτομαι και πως θα πρεπε να αντιδρώ για να μαι επαναστατικαλι κορρέκτ. Που πάτε να απαγορέψετε το γέλιο και το χαβαλέ γιατί προσβάλλουν τους αναξιοπαθούντες.

Και τσαντίζεται ο τραμπαρίφας άμα δει κανέναν να χαίρεται με τη λογική ότι "αυτός για να χαίρεται είναι πιόνι του συστήματος/πουλημένος τσανακογλείφτης/σφουγγοκωλάριος των αφεντικών/βολεμένος κλπ". Να πα να συνουσιαστείς με ιδιαίτερα προικισμένους νοτιοαφρικάνους δρομείς μαραθωνίου βλαμμένε. Που θα κάτσω να περάσω όλη μου τη ζωή σέρνοντας τα μούτρα στο πάτωμα για να μαι ηθικά σωστός. Χειρότεροι από κάτι σέχτες φονταμενταλιστών του 1300 έχουν καταντήσει μερικοί. 

Ναι ρε τολμάω και σκάω κανα χαμόγελο και περνάω καλά όπως μπορώ γιατί εγώ ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΠΑΛΕΥΩ. Και κάνω και μη πολιτικά ορθές παρατηρήσεις άμα θες να μάθεις. Προχτές να φανταστείς είπα μια πατσαβούρα, πατσαβούρα. Ναι επειδή με στραβοκοίταξε από το σμαρτ της την ώρα που παραβίασε στόπ έξω από το Ικεα και θα έπεφτε πάνω μου. Και ναι ρε, πήγα και στο ΙΚΕΑ και έδωσα 3 ευρώ για μια θήκη τηλεκοντρόλ καναπέ. Όταν θα γίνει η επανάσταση κρεμάστε με από κανα δέντρο ανάποδα με δυό πυρσούς εκεί που δεν πιάνει ήλιος για να βλέπουν οι επαναστάτες  το βράδυ.

Όλο αυτό που λες ήταν άσχετος πρόλογος και ΤΩΡΑ θα μπω στο κυρίως θέμα που έχει να κάνει με τους 

ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΩΝ ΙΔΑΝΙΚΩΝ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΙΣΠΑΝΟΥΣ INDIGNADOS

Θα ξεκινήσω κύριε εισαγγελεύ την περιγραφή μου, αφού πρώτα καταθέσω στην έδρα τα πειστήρια του εγκλήματος.

Πειστήριον 1 : Plaza Catalunya, Βαρκελώνη, 2/12/2011

Πειστήριον 2 : Ράμπλα, Βαρκελώνη, κλπ

ΟΚ κατανοώ τον καταναλωτικό ευτελισμό του τουριστοεμπορικού δρόμου της Ράμπλα και τη ντροπιαστική ανάγκη για λαμπάκια εκεί πέρα.

Αλλά και στην Καταλούνια; Το κέντρο της κινητοποίησης των Ισπανών Indignados; 

Λαμπάκια;

Λαμπάκια;

 Λαμπάκιααααα ;

Οι παλιοπροδότες οι ξεφτιλισμένοι δε σεβάστηκαν τον αγνό αγώνα τους που μας ενέπνευσε και εμάς εδώ πέρα και πηγαίναμε και φασκελώναμε νυχθημερόν τη Βουλή (ναι έριξα και γώ μερικές μερίδες φάσκελα);

Επέτρεψαν οι αλήτρες οι ψεύτες οι ουτιδανοί να κάνουν την εμφάνισή τους χριστουγεννιάτικα φάκιν λαμπάκια στην κεντρική πλατείουα από την οποία ξεκίνησαν τον δίκαιο και ανένδοτο αγώνα τους;

ΝΑΙ. Επέτρεψαν. Δεν τα έκαψαν. Δεν τα έσπασαν. Δεν γκρίνιαξαν καν στο τουίτα και στο φατσοβιβλίο (από ο,τι μου είπε ισπανός συνάδελφος όταν τον ρώτησα για τα λαμπάκια -και με κοίταξε με ένα βλέμμα απορίας του στυλ "τι παίρνει ο πούστης ο έλληνας"- "Γιατί να έχουμε πρόβλημα με τα λαμπάκια; Άλλο τα χριστούγεννα άλλο λος ιντιγνάδος. Πάμε να φας καμιά παέλλια τώρα γιατί μου φαίνεται αμίγκο λα πείνα σου έχει κάψει ιλ εγκεφαλαδόρ")

Δεν το ξερα ότι οι πόλεις μας πρέπει να δείχνουν κάπως ετσι

για να μη θεωρούμαστε εγωπαθείς αναίσθητοι μαλάκες προδότες λοβοτομημένοι μικρομεσοαστοί που ασχολούμαστε με λαμπάκια και τραγουδάκια αντί να σκύβουμε πάνω από τα προβλήματα του καταπιεσμένου προλετχρρρρρρρρρρρρρ....ΓΚΝΤΑΟΥ (σορρυ ε τι; ναι  κοιμήθηκα και τσάκισα το κούτελο στο γραφείο)

Για αυτό σου λέω φίλε. Χαλάρωσε και λίγο. Τόλμησε να απολαύσεις και κάτι στη ζωή σου. Ναι τρώμε αγγούρι καλυβιώτικο και από τη λάθος μεριά. Ναι κόσμος αυτοκτονεί, πεινάει, αυτοπυρπολείται, βιάζεται, μαχαιρώνεται, ανασκολοπίζεται, γδέρνεται ζωντανός, βλέπει τούρκικα σήριαλ και ειδήσεις σταρ, αλλά εε, ως εδώ. Μέτρο. Ισορροπία ειδικά σε ανισόρροπους καιρούς.

Μην έχεις τύψεις άμα χαρείς κάτι ρε τύπε. Άνθρωπος είσαι, δεν παίζει να κουβαλήσεις το βάρος όλης της ανθρωπότητας πάνω σου. Ασε που άμα γκρινιάζεις και μαυρίζεις όλη την ώρα, οι πιθανότητές σου να βρεις μπουτάκι τρυφερό να αρπάξεις, μειώνονται δραματικά. Ακόμα και αν έχεις μπουτάκι τρυφερό να χαϊδολογάς, πόσο να αντέξει την κλαψομουνιά σου; Αν βέβαια είναι και αυτή εξίσου κλαψομούνα με σένα, οκ τι να σου πω, παντρευτείτε και κάντε 3-4 παιδιά να κάνετε επαγγελματική χορωδία μοιρολογιών. 

Κοινώς, δεν το ξερα να κάνω τη ζωή μου μια ατέλειωτη κηδεία μόνο και μόνο για να μη φαίνομαι αναίσθητος.

(Το ότι είμαι ένας συναισθηματικά νεκρός ναρκισσιστής ελέγχεται ως μη άμεσα επηρρεάζον τη νοοτροπία μου)

Λος καλημέρας και πείτε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα.

ανωδυνα ημερολογια

Ο βοσκός και ο λύκος

Έπεσε λοιπόν η «χούντα» του ΓΑΠ, και κάπως έτσι ισοπεδώσαμε άλλη μία λέξη μαζί με τη μνήμη όσων βασανίστηκαν και σκοτώθηκαν πριν 40 χρόνια στη διάρκεια της πραγματικής χούντας. Με παρόμοιο τρόπο, οι «μισθοί πείνας» της προηγούμενης δεκαετίας, δεν μπορούν να βρουν αντίκρισμα στη σημερινή πραγματικότητα όπου κάποιοι μισθοί έχουν όντως μειωθεί σε επίπεδο πείνας. Ίσως η μοναδική ανάμνηση που απέμεινε στους συνδικαλιστές που ωρύονταν πριν δέκα χρόνια για το εισόδημά τους, να είναι το τετραψήφιο νούμερο του μισθού τους που, σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδεχομένως σήμερα να έχει γίνει τριψήφιο. Και τώρα, πώς θα ονομάσουν αυτό το νούμερο αφού η «πείνα» εξαντλήθηκε την περίοδο των παχιών αγελάδων; 

Κάπως έτσι ισοπεδώθηκαν και λέξεις όπως «απατεώνας», «κλέφτης», «καθίκι», «δωσίλογος», «προδότης» και «μαλάκας». Ειδικά στο τελευταίο, και μετά από ζύμωση αρκετών δεκαετιών, φαίνεται πως βρήκαμε τον κοινό παρονομαστή για κάθε κάτοικο αυτής της χώρας. Με την υπέροχη αβρότητα και ευγένεια που μας χαρακτηρίζουν, καταφέραμε να βάλουμε όλες τις λέξεις σε ένα καζάνι και τώρα να προσπαθούμε να συνεννοηθούμε. Όλοι απατεώνες, κλέφτες, καθίκια, δωσίλογοι, προδότες και μαλάκες. Η ρητορική του κ. Πάγκαλου περί μαζικής ευθύνης έφυγε από το επίπεδο πολιτικού διαλόγου, και διαχύθηκε σε ολόκληρη την κοινωνία. 

Πλέον ο δημόσιος διάλογος έχει άμεσες διεξόδους απλότητας. Μπορείς να ισοπεδώνεις με χαρακτηρισμούς που η ευρύτερη κοινωνία έχει αποδεχτεί ως κανόνα. Αν είσαι αριστερός, όλοι οι αντίπαλοι είναι νεοφιλελεύθεροι. Αν είσαι δεξιός, όλοι οι αντίπαλοι είναι συριζαίοι. Αν είσαι στο κέντρο, μάλλον για βολεμένο σε κόβω αφού δεν εκφράζεις κανέναν από τους δύο. Αν είσαι Ευρωπαϊστής, είσαι εθνοπροδότης, και αν τρομάζεις στη σκέψη επιστροφής στη δραχμή, τότε σου έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου τα ΜΜΕ και οι «καθεστωτικοί». 

Λέξεις και έννοιες διασκορπισμένες μέσα σε μία σαλάτα πάθους. Αυτό έμεινε πλέον στον δημόσιο διάλογο. Θέλουμε να χαρακτηρίσουμε κάτι, και του βάζουμε το κάτιτίς παραπάνω. Ποντάρουμε έτσι στο να ακουστούμε λίγο περισσότερο, αλλά και να μιλήσουμε στην «ψυχή» του άλλου. Όμως αγαπητέ, με το πάθος ξεδίνεις λίγο εσύ, αναστατώνεις και για λίγο τον άλλο, αλλά λύσεις και διάλογο δεν δημιουργείς. Και πες ότι εσύ βιώνεις μία συναισθηματικά έντονη περίοδο και θέλεις να ξεδώσεις εδώ και τώρα. Τα παιδιά σου τί φταίνε που κάποια στιγμή θα αναζητούν στο διαδίκτυο τί σήμαινε κάποτε «διάλογος», τί «κυριολεκτική σημασία των λέξεων» και τί «επιχείρημα»; Ή μήπως οραματίζεσαι ένα μέλλον όπου θα επικρατεί όποιος φωνάζει περισσότερο και χρησιμοποιεί τις πιο βαρύγδουπες και φαρμακερές λέξεις;

Και μην με παρεξηγείς. Είναι καλό να χρησιμοποιείς τις λέξεις με πάθος. Αλλά να διαστρεβλώνεις λέξεις και έννοιες για χάρη του πάθους, είναι κυρίως ανέντιμο προς τις πραγματικές έννοιες που θα ήθελες να εκφράσεις, γιατί πολύ απλά τις ισοπεδώνεις. Και όταν έρθει η ώρα που πρέπει πραγματικά να τις χρησιμοποιήσεις, δεν θα έχουν πια αξία.

ellinaki.blogspot.com

Η Χειμερινή Σύναξις των Παιδονόμων

 Πριν καλά καλά μαζέψουν τα τεφτέρια τους απ’ τις Βρυξέλλες οι ηγέτες των 27, και πριν ο Ντέιβιντ πάρει τα μπογαλάκια του για το αντικρινό νησί, βγήκε η κ. Μέρκελ και ανακοίνωσε ότι δεν προβλέπεται άλλη Σύνοδος μέσα στον Δεκέμβρη, όπερ σημαίνει ότι οι ηγέτες σηκώθηκαν απ’ το τραπέζι με τη μπουκιά στο στόμα, το στομάχι μισογεμάτο, και για άλλη μια φορά με τη δουλειά όσον αφορά την ΕΖ, μισοτελειωμένη, που για να τελείωνε θα χρειαζόταν και μια επόμενη, και μια μεθεπόμενη Σύνοδο. Γι αυτό και η δήλωση Μέρκελ στην υποβόσκουσα ερώτηση για το πότε της επόμενης σύναξης.

Η Σύνοδος των ηγετών, μια πιο πολυτελής έκδοση της σύναξης των παιδονόμων του πάλαι ποτέ διάσημου αναμορφωτηρίου του Τσοτυλίου, το οποίο οι απανταχού μανάδες έσειαν σαν σκιάχτρο στα ατίθασα αγόρια τους, το μόνο που κατάφερε ήταν να θεσπίσει το νέο κανόνα, τα νέα παιδαγωγικά μέτρα του σχολαρχείου της ΕΖ, για τη συμμόρφωση και αναμόρφωση των ατίθασων λαών της, αλλά όχι των πολύ πιο ατίθασων αγοριών της αγοράς, που δεν τα μάσησαν.

Και γιατί άλλωστε; Δυο είναι οι πιο βασικοί λόγοι. Πρώτα, η αποχώρηση Κάμερον ήταν ο πρώτος δυνατός τριγμός, που έδωσε το σήμα ν’ ακολουθήσουν κι άλλοι. Τέσσερις επιπλέον χώρες, έμειναν από τον πρώτο γύρο έξω, μέχρι να αποφασίσουν τα κοινοβούλιά τους. Άλλη μια, η Ιρλανδία, την είχε φυλαγμένη και έβγαλε απ’ το τσεπάκι το μπαζούκα του δημοψηφίσματος. Πολύ πιθανόν και άλλες χώρες να το τολμήσουν. Άλλες πάλι έχουν πρόβλημα με τα συντάγματά τους, οπότε και να υπερθεμάτισαν τους νέους κανόνες, αυτοί θα παραμείνουν κενό γράμμα μέχρι τις επόμενες συνταγματικά επιτρεπτές αναθεωρήσεις. Εκτός κι αν, το εμπόδιο αυτό παρακαμφθεί, άλλωστε ο βρεγμένος, τη βροχή δεν τη φοβάται…

Είναι σίγουρο, ότι όσο η κρίση θα προχωρεί και η ύφεση θα βαθαίνει, οι τριγμοί θα εντείνονται, όπως άλλωστε συμβαίνει και στα καλύτερα τα σπίτια: η φτώχεια, λένε φέρνει γκρίνια, και η γκρίνια χωρισμούς και διαζύγια. Η ΕΖ είναι δύσκολο να φτάσει σαν τέτοια, κι αρτιμελής, μέχρι τη μέρα που οι κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας θα έχουν τελικά και τυπικά ευοδωθεί.

Άλλωστε, ποτέ κανένα αγόρι απ’ το Τσοτύλι δεν κατάφερε ν’ αποφοιτήσει με διαγωγή «Κοσμιωτάτη», επειδή οι παιδονόμοι αποφάσισαν ν’ αντικαταστήσουν το λουρί, με το φραγγέλιο. Το αντίθετο μάλιστα.

Γι αυτό και οι αγορές, με τα χθεσινά, έχουν ήδη αρχίσει να παίζουν τα πένθιμα εμβατήρια για τη λύση των συμβολαίων γάμου της ΕΕ και ΕΖ, και τα κεφάλαια να μεταναστεύουν σωρηδόν για τους άπατους ταμιευτήρες του City.

Ο δεύτερος λόγος, είναι ότι χθες δεν ακούστηκε τσιμουδιά για το τι θα γίνει μέχρι να φτάσουμε στην μέρα ισχύος των κανόνων. Για να αποδώσουν τα μέτρα θα πρέπει να προηγηθεί ανάκαμψη, ώστε να υπάρξει και το ανάλογο ρευστό από τους λαούς για να ξεπληρώσουν τα χρέη. Με το μυστικιστικό όμως δόγμα της λιτότητας, η δυνατότητα άντλησης ρευστού όλο και μειώνεται, όπως μειώνονται και οι δουλειές, όπως μειώνεται και η ζήτηση, η οποία μειώνει αναλόγως και τις επενδύσεις, άρα και την προοπτική αύξησης της απασχόλησης, και άντε πάλι απ’ την αρχή.

Γι αυτό και χθεσινές συμβουλές της UBS συνοψίζονταν στο εξής τρίπτυχο: χρυσός, κονσέρβες και κανένα όπλο μικρού διαμετρήματος, έτσι να βρίσκεται…

e-cynical.blogspot

Μερικά πράγματα που κατάλαβα για την κρίση

1. Φαίνεται τελικά ότι η κρίση προήλθε από την ελευθερία των τραπεζών να τιτλοποιούν δάνεια και να τα μεταπουλούν, ασφαλίζουν κλπ σε άλλες μορφές κάνοντας το άυλο χρήμα να πολλαπλασιάζεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα πολύ πέραν της λογικής αναντιστοιχίας πραγματικών αξιών και χρηματοπιστωτικών «μοχλεύσεων». Δηλαδή το μη πραγματικό χρήμα ξέφυγε πολύ από την πραγματική υλική του βάση, εκείνη της παραγωγής. Τα "παράγωγα" τραπεζικά προϊόντα φούσκωσαν υπερβολικά με αποτέλεσμα η άυλη οικονομία να πλημμυρίζει πια κάθε εκδοχή του πραγματικού.
2. Οι οικονομίες δεν αντέδρασαν σε αυτήν την ψευδή μεγέθυνση επειδή εμφάνιζε «ανάπτυξη», δηλαδή ευνοούσε τον καταναλωτισμό και την κερδοφορία των επιχειρήσεων, ανεξαρτήτως αν αυτή η παραγωγή ικανοποιούσε ανάγκες ή απλά δημιουργημένες συνήθειες απλής σπατάλης πόρων και περιβάλλοντος.
3. Οι πολιτικοί επίσης ευνοημένοι από αυτήν την μεγέθυνση εφόσον ικανοποιούσαν τα όνειρα των ψηφοφόρων τους και έβαζαν στην τσέπη και την προμήθειά τους, άφησαν τη διαχείριση  στα golden boys.
4. Οι αγορές ανήσυχες πάντα για την τύχη των επενδύσεών τους αφουγκράστηκαν το επερχόμενο κραχ.Προσπάθησαν παραμερίζοντας την εξουσία των golden boys να επαναφέρουν την διαχείριση στους πολιτικούς αλλά διαπίστωσαν έντρομες ότι οι δυο τρεις δεκαετίες απόσυρσης των πολιτικών από την διαχείριση γέννησαν ένα πολιτικό προσωπικό κατώτερο των περιστάσεων και άσχετο με τα οικονομικά. Επίσης χωρίς ικανή προσωπικότητα, εμπειρία και πυγμή. Ανεύθυνα golden boys στις τράπεζες ανώριμαgolden boys στην πολιτική.
5. Οι Οίκοι Αξιολόγησης έπιασαν δουλειά. Έπρεπε να εκφράσουν πολιτικά τις αγορές μπροστά στο έλλειμμα διαχείρισης της κρίσης. Και το έκαναν με τις υποβαθμίσεις και το φούσκωμα των επιτοκίων δανεισμού. Ζητούν κάτι και προσπαθούν να το επιβάλλουν με αυτά τα δύο εργαλεία, εμμέσως πλην σαφώς. Ανησυχούν για μια γενικευμένη κατάρρευση που θα μηδενίσει την ισχύ των ίδιων τους των επενδύσεων και θα εξαφανίσει σε μια στιγμή τα κέρδη αλλά και την ασφάλειά τους.
6. Σήμερα ζητούν να γίνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εγγυητής των χρεών της ευρωζώνης και αντιδρούν ανάλογα στις αποφάσεις των συνόδων κορυφής. Ζητούν να κοπεί χρήμα όταν υπάρξει ανάγκη όπως κάνουν τα άλλα νομίσματα, άρα ευνοούν την ευρωπαϊκή ενοποίηση τουλάχιστον σε οικονομικό επίπεδο. Δεν τους ενδιαφέρει η δημοκρατικότητα, οι εκπροσωπήσεις, τα δικαιώματα. Τους ενδιαφέρει να εξασφαλιστούν.
7. Οι συνομωσιολόγοι κάθε εκδοχής φαντάζονται κερδοσκοπικά ιερατεία που εξαπολύουν επιθέσεις χρεοκοπώντας χώρες και ηπείρους. Τα πράγματα δείχνουν πολύ πιο απλά. Οι κερδοσκόποι θα ένοιωθαν καλύτερα σε έναν πιο σταθερό κόσμο. Όσο κι αν η κίνηση των κεφαλαίων απέκτησε με την παγκοσμιοποίηση μεγάλα περιθώρια κερδοφορίας απλά με την γρήγορη κυκλοφορία, παραμένει ευάλωτη στην ίδια της την φύση: σε καθεστώς γενικευμένης αστάθειας όσο εύκολα κερδίζει κάποιος τόσο εύκολα μπορεί και να χάσει. Και οι τυφλές δυνάμεις των αγνώστων επενδυτών έχουν να αναμετρηθούν με την παράξενη αυτονομία των οικονομικών γεγονότων και τους ψυχολογικούς παράγοντες που τα ακολουθούν παρά πόδας.
8. Οι μαρξιστές του Βιβλίου, επίσης έπεσαν τελείως έξω θεωρώντας την σημερινή κρίση επανάληψη εκείνης του ’29. Πιστεύοντας ότι είναι στη φύση του καπιταλισμού να καταστρέφει περιοδικά κεφάλαιο για να ξαναρχίσει την «ανάπτυξη» από την αρχή, έκλεισαν τα μάτια στην πολυπλοκότητα και τα σημερινά χαρακτηριστικά της κρίσης. Εξήγησαν την παγκοσμιοποίηση σαν καταδίκη ευνοώντας τις εθνικές αναδιπλώσεις, διέβλεψαν ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις και αρνήθηκαν τις ενοποιήσεις και ομοσπονδιοποιήσεις κρατών και πρότειναν τον πλήρη κρατικό έλεγχο της οικονομίας πολεμώντας δογματικά της ίδια την ιδέα της αγοράς. Με λίγα λόγια επανήλθαν στην νοσταλγία του υπαρκτού ελλείψει της όποιας άλλης εναλλακτικής πρότασης.
9. Έννοιες που αναδεικνύει η κρίση και μπαίνουν ξανά στο τραπέζι είναι τι εννοούμε «ανάπτυξη», «ευημερία», «βιωσιμότητα» κλπ Και ποια είναι η σχέση τους με τους περιορισμένους πόρους του κόσμου μας αλλά και τις πραγματικές δυνατότητες της επιστήμης μας. Έτσι ζητήματα ενέργειας, κατανάλωσης, κοινωνικού κράτους κλπ πρέπει να ξανασυζητητθούν από την αρχή. Χωρίς αυτές να περιγραφούν ικανοποιητικά προφανώς δεν μπορούν να ξανααναλάβουν την διαχείριση οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι έτσι απλά. Ήδη οι αγορές επιβάλλουν τεχνοκράτες στην διοίκηση, χωρίς ημερομηνία λήξης, εφόσον πρέπει να μιλούν την ίδια γλώσσα τουλάχιστον στα επόμενα κρίσιμα χρόνια. Οι πολιτικοί έχουν χρόνο να ετοιμαστούν για τις ανάγκες της νέας περιόδου και να προσπαθήσουν να τις εκφράσουν. Οι λαοί μένουν προσωρινά χωρίς πρόσβαση στις αποφάσεις, εφόσον οι διαμεσολαβητές τους πολιτικοί βρίσκονται εκτός παιχνιδιού. Η δυνατότητες αυτοοργάνωσης και αυτοδιαχείρισης, μετά από δεκαετίες ενσωμάτωσης στο «σύστημα» είναι τώρα πολύ ασθενικές και δεν προλαβαίνουν τις ραγδαίες εξελίξεις. Ένα νέο φεουδαρχικό σύστημα –όπως το περιγράφει ο Βλ. Ρασσιάς- αναλαμβάνει το κενό εξουσίας ως «φωτισμένη δυναστεία».
10. Οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στο μεταξύ, ειδικά στην χώρα μας, όσο δεν γίνονται συναινετικά από τους κοινωνικούς εταίρους και με διάκριση δίκαιης κατανομής των παρενεργειών τους, θα γίνονται βίαια, τυφλά και οριζόντια. Και όποιον πάρει ο χάρος. Ευθύνη των έλλογων πολιτικών δυνάμεων είναι η συμμετοχή τους στα δρώμενα με προτάσεις, θέσεις συναινετικές αλλά και συμμετοχή στα τεχνοκρατικά σχήματα εξουσίας για να κάνουν ανεκτή την μετάβαση στην μετακαταναλωτική οικονομία. Η επιβεβλημένη αλλαγή αντικειμένου εργασίας για πεντακόσιες χιλιάδες έως ένα εκατομμύριο εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους –όπως το περιγράφει ο Αρ. Δοξιάδης- η αλλαγή αντικειμένου στις καλλιέργειες και τις μεταποιητικές επιχειρήσεις, η εξαφάνιση κλάδων παραγωγής και η ανάδειξη καινούργιων, η προσωρινά διογκωμένη ανεργία ως περενέργεια και η οριακή ρευστότητα λόγω οικονομιών για μεγάλο διάστημα, δεν είναι φαινόμενα εύκολα ούτε κάτι που κάποιος μπορεί να αντιμετωπίσει μοιρολατρικά. Όσοι το καταλαβαίνουν αυτό συνεισφέρουν στην εθνική προσπάθεια. Όσοι δεν το καταλαβαίνουν ή απλά δεν τους συμφέρει, κατατάσσονται στις βαθειά συντηρητικές και αντιδραστικές δυνάμεις του «όχι σε όλα» και συνοδοιπορούν με όσους θέλουν την δραχμή έχοντας μπορέσει να βγάλουν τα χρήματά τους σε ασφαλή καταφύγια σε ευρώ και δολλάρια. Δεν πρόκειται για παθητικότητα, ειδικά σε όσους ομνύουν στην Αριστερά και στην κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά για εγκληματικά ανεύθυνη συμπεριφορά με μοναδικό επίδικο μικροσυμφέροντα –ατομικά και κομματικά- την ώρα της μεγάλης ανάγκης για άμεση και αλληλέγγυα συλλογική αντίδραση.
11. Ο λαϊκισμός, οι αυταρχικές ιδεολογίες και οι αυτόκλητοι σωτήρες είναι οι μόνοι που με την συνδρομή του μαύρου χρήματος ωφελούνται από την κατάρρευση και την σύγχυση. Η διαφθορά, το ατομικό, η συναλλαγή, οι επίορκοι, οι γκρίζες περιουσίες βρίσκουν στον λαϊκισμό το μέτωπο σωτηρίας τους. Αποπειρώνται να διασώσουν τα κέρδη τους από την προηγούμενη περίοδο κι αν είναι δυνατόν να τα πολλαπλασιάσουν επιστρέφοντας στην διαχείριση μέσω …Ελβετίας και off shore δυνατοτήτων. Οι δυνάμεις της προόδου πρέπει εγκαίρως να ξεκόψουν από τον λαϊκισμό και να δεχτούν την ανάληψη πολιτικού κόστους ως την μόνη αντιμετώπιση της σημερινής κατάστασης. Όσοι δεν θέλουν να αναλάβουν ευθύνες και να λερώσουν τα χέρια τους με αυτές –όπως ζητούσε ο αείμνηστος Μιχ.Παπαγιαννάκης-  καλύτερα να μας αδειάζουν την γωνιά και μάλιστα από κάθε προοδευτικό και μεταρρυθμιστικό πολιτικό φορέα. Μόνο εμπόδιο είναι στην δυνατή ανάκαμψη.
12. Ο πολιτικός χάρτης δεν πρέπει πια να αντιμετωπίζεται ως γεωγραφικός. Τι σημαίνει σήμερα δεξιά, τι σημαίνει αριστερά, τι σημαίνει οικολογία; Όλοι και όλα ανακαθορίζονται και δίνουν εξετάσεις επί του συγκεκριμένου: της κρίσης ως ευκαιρίας. Γιατί άλλωστε χρειαζόμαστε αντιπροσώπους και πολιτικούς, ιδέες και οράματα; Για να λύνουν τα προβλήματα. Για τι άλλo; Και η δημοκρατία γι αυτό υπάρχει σαν το λιγότερο κακό σύστημα. 

Όπου κάνω λάθος παρακαλώ διορθώστε με...

 Γιώργος Παπασπυρόπουλος