 |
| "βαρια"προσωπικοτητα ο τζορβας |
.png "English"){kind=small}
-
Τετάρτη 15 Σεπτεμβρίου 2010
Δημιουργική λογιστική
Εκεί που τελειώνουν οι αντοχές της πολιτικής αρχίζουν τα τεχνάσματα ή πιο απλά είναι εύκολο να αποκηρύσσεις τα «μαγειρέματα» στον προϋπολογισμό και τα στατιστικά στοιχεία αλλά πολύ δύσκολο να αποφύγεις τον πειρασμό της δημιουργικής δημόσιας λογιστικής. Χθες μετά την κυβερνητική σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε το πρωί με τη μορφή μάλιστα ενός μικρού υπουργικού συμβουλίου έγινε γνωστό από επίσημη αλλά ανώνυμη πηγή ότι «είμαστε στο σωστό δρόμο, όσον αφορά στην υλοποίηση των δεσμεύσεων έναντι του μνημονίου για το τρίτο τρίμηνο και αισιοδοξούμε για την πορεία των εσόδων στο 2010» δεδομένου μάλιστα -εδώ είναι το καυτό σημείο της δήλωσης- ότι «στα έσοδα του τελευταίου διμήνου θα προσμετρηθούν κάποια από αυτά του ερχόμενου Γενάρη και Φλεβάρη».
Αν αυτό δεν είναι χοντροκομμένη προσπάθεια να αλλάξουμε τους όρους του παιχνιδιού όταν και όπως μας βολεύει δεν ξέρουμε πώς αλλιώς θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε.
Ανάλογες προσπάθειες επικίνδυνης δημοσιονομικής ακροβασίας έχουν γίνει και στο παρελθόν αλλά αυτό που μας διαφοροποιεί με το παρελθόν είναι ότι τώρα έχουν λόγο στη σύνταξη και την εκτέλεση του προϋπολογισμού και οι ελεγκτές που οι δανειστές μας έχουν ορίσει γι' αυτό το λόγο.
Πώς θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε αυτό το σκόπελο; Και αν πάλι «τα έχουμε βρει» με την τρόικα, τι θα πούμε στους οίκους αξιολόγησης και τους επενδυτές της αγοράς ομολόγων τους οποίους προσπαθούμε να πείσουμε ότι τα spread των 920 και πλέον μονάδων δεν είναι αυτά που μας αξίζουν;
Πέρα από το πρακτικό κομμάτι υπάρχει και το ηθικό ή ιδεολογικό που είναι ακόμη πιο δύσβατο. Πριν από ένα περίπου χρόνο κάναμε δημοσίως τη διεθνή αυτοκριτική μας δηλώνοντας ότι τα στατιστικά μας ήταν ψεύτικα και προχωρήσαμε σε μια γενναία αναθεώρηση του ελλείμματός μας.
Ως αποτέλεσμα αυτής της κίνησης περάσαμε από το στάδιο της δημοσιονομικής κρίσης στην γκρίζα περίοδο της κρίσης χρέους, της προσφυγής στην τρόικα, στη λήψη μέτρων κ.λπ. Ημασταν δηλαδή πτωχοί αλλά τίμιοι όπως έλεγαν στις ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.
Τώρα φαίνεται ότι θα απολέσουμε τη μια από τις δύο ιδιότητες και όχι βεβαίως αυτήν του πτωχού...
νικος φραντζης απο naftemporiki.gr
Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010
Οι τοπικές εκλογές δεν είναι τσίρκο
απο http://ellinaki.blogspot.com/
Στην επικείμενη εκλογολογία, υπάρχουν δύο πράγματα που με ανησυχούν όσον αφορά την ποιότητα των τοπικών εκλογών. Το πρώτο είναι ότι το βασικότερο επικοινωνιακό τέχνασμα των κομμάτων της αντιπολίτευσης είναι που προσπαθούν να μετατρέψουν τις τοπικές εκλογές σε δημοψήφισμα για το μνημόνιο. Το δεύτερο είναι ότι το ΠΑΣΟΚ τσίμπησε.
Δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι πιο πολιτικά άτοπο από το να μετατρέπεται μία κυβερνητική δυναμική σε έρμαιο του λαϊκισμού που προσπαθεί να επιβάλλει η αντιπολίτευση, όχι για το καλό του τόπου, αλλά για τα δικά της ψηφοθηρικά συμφέροντα. Έτσι, τις τελευταίες εβδομάδες μαρτυρούμε υποψήφιους της μείζονος και ελάσσονος αντιπολίτευσης, αντί να μιλάνε με σαφείς τοποθετήσεις επί των προβλημάτων του τόπου τους που καλούνται να λύσουν, να επενδύουν στη λαϊκή δυσαρέσκεια για το μνημόνιο. Ταυτόχρονα, βλέπουμε το όραμα της κυβέρνησης για ισχυρή τοπική αυτοδιοίκηση να μετατρέπεται σε μία νευρική αρένα εντυπώσεων. Να ζητούνται από «δημοφιλή» κυβερνητικά στελέχη να μπουν στο χορό των τοπικών εκλογών, σε σημείο που να γίνεται πρόταση στην πρόσφατα απομακρυσμένη κα Γκερέκου να αναλάβει την Περιφέρεια Ιόνιων νήσων λόγω της δημοτικότητάς της. Ταυτόχρονα μαρτυρούμε τελευταίας στιγμής αποφάσεις για τη χρήση δημοφιλέστερων έναντι ικανότερων (με λαμπρές υπερκομματικές εξαιρέσεις αυτές του κ. Καμίνη και του κ. Μπουτάρη μεταξύ άλλων), αλλά και παθιασμένους πασόκους να μιλάνε με όρους κομματικού συναισθηματισμού που θυμίζουν εποχές περασμένες, όπως για παράδειγμα το πρόσφατο άρθρο του κ. Δαβαράκη όπου εμμέσως πλην σαφώς προτείνει την παλιά, καλή φίλη και γουρλού Άννα Νταλάρα, αντί του κ. Καμίνη που δεν έχει επιδείξει κάποιο έργο (!)
Αν είναι να αντιμετωπίσεις τον Ζορό με τους τρείς Αμίγκος, και τον Ομέρ Πριόνη, με τον Αλί Μπαμπά και τους σαράντα κλέφτες, τότε όχι μόνο δεν κάνεις καμία διαφορά, αλλά διαβάλεις και την οποιαδήποτε θετική προσπάθεια έχει καταβληθεί προς μία ποιοτικότερη τοπική κοινωνία, μέσω αντικειμενικά ικανών υποψηφίων.
Αυτά και πολλά άλλα τραγελαφικά, βάζουν τελικά ένα απότομο φρένο σε οποιαδήποτε θετική δυναμική είχε ενδεχομένως αναπτυχθεί για την απόδραση από προεκλογικά σκεπτικά παλαιοκομματικού τύπου. Φυσικά, οι νοοτροπίες κατά την προσφυγή στην κάλπη δεν αλλάζουν ούτε σε ένα, ούτε σε πέντε χρόνια. Μπορούν όμως σταδιακά να αρχίσουν να αποτυπώνονται στη συνείδηση του μέσου ψηφοφόρου.
Εάν υπάρχει κάτι θετικό στη νέα διοικητική δομή της χώρας, δηλαδή στον Καλλικράτη, αυτό θα πρέπει να φανεί από την αρχή του, τα θεμέλιά του. Εάν και ο Καλλικράτης αντιμετωπίζεται με όρους ποδοσφαιροποίησης του πολιτικού λόγου, τότε δεν θα διαφέρει σε κάτι από το υφιστάμενο κατεστημένο. Ας χωρίσουμε τη χώρα σε τσιφλίκια αντί για Περιφέρειες και σε επιφανείς κουμπάρους αντί για Δήμους, για να μην κοροϊδευόμαστε.
Θα πρέπει βέβαια να αναγνωρίσουμε ορισμένα υπερκομματικά θετικά βήματα που γίνονται σε αρκετές τοπικές κοινωνίες, αλλά σε επίπεδο κεντρικών αποφάσεων δεν περνά απαρατήρητη η κλασσική οπτική γωνία των κομμάτων που βλέπουν τις τοπικές εκλογές ως δημοψήφισμα, ή ως ευκαιρία για ψήφο δυσαρέσκειας ή γενικώς μέτρηση των δυνάμεών τους, άσχετα από τα τοπικά προβλήματα που καλούνται να επιλύσουν οι διαφόρων «αποχρώσεων» υποψήφιοι δήμαρχοι και περιφερειάρχες.
Στην τελική, αν το μέλημα των πολιτικών είναι όντως ο λαός να επιστρέψει στην εμπιστοσύνη της πολιτικής και την ενασχόληση με τα κοινά, τότε θα πρέπει να δώσουν το σωστό παράδειγμα πολιτικής ακεραιότητας και ποιοτικού χαρακτήρα ασχέτως λαϊκισμού, «πολιτικού» κόστους, και λασπολογίας που ενδεχομένως να χρησιμοποιούν οι… της παλιάς σχολής.
Δεν ξέρω αν υπάρχει κάτι πιο πολιτικά άτοπο από το να μετατρέπεται μία κυβερνητική δυναμική σε έρμαιο του λαϊκισμού που προσπαθεί να επιβάλλει η αντιπολίτευση, όχι για το καλό του τόπου, αλλά για τα δικά της ψηφοθηρικά συμφέροντα. Έτσι, τις τελευταίες εβδομάδες μαρτυρούμε υποψήφιους της μείζονος και ελάσσονος αντιπολίτευσης, αντί να μιλάνε με σαφείς τοποθετήσεις επί των προβλημάτων του τόπου τους που καλούνται να λύσουν, να επενδύουν στη λαϊκή δυσαρέσκεια για το μνημόνιο. Ταυτόχρονα, βλέπουμε το όραμα της κυβέρνησης για ισχυρή τοπική αυτοδιοίκηση να μετατρέπεται σε μία νευρική αρένα εντυπώσεων. Να ζητούνται από «δημοφιλή» κυβερνητικά στελέχη να μπουν στο χορό των τοπικών εκλογών, σε σημείο που να γίνεται πρόταση στην πρόσφατα απομακρυσμένη κα Γκερέκου να αναλάβει την Περιφέρεια Ιόνιων νήσων λόγω της δημοτικότητάς της. Ταυτόχρονα μαρτυρούμε τελευταίας στιγμής αποφάσεις για τη χρήση δημοφιλέστερων έναντι ικανότερων (με λαμπρές υπερκομματικές εξαιρέσεις αυτές του κ. Καμίνη και του κ. Μπουτάρη μεταξύ άλλων), αλλά και παθιασμένους πασόκους να μιλάνε με όρους κομματικού συναισθηματισμού που θυμίζουν εποχές περασμένες, όπως για παράδειγμα το πρόσφατο άρθρο του κ. Δαβαράκη όπου εμμέσως πλην σαφώς προτείνει την παλιά, καλή φίλη και γουρλού Άννα Νταλάρα, αντί του κ. Καμίνη που δεν έχει επιδείξει κάποιο έργο (!)
Αν είναι να αντιμετωπίσεις τον Ζορό με τους τρείς Αμίγκος, και τον Ομέρ Πριόνη, με τον Αλί Μπαμπά και τους σαράντα κλέφτες, τότε όχι μόνο δεν κάνεις καμία διαφορά, αλλά διαβάλεις και την οποιαδήποτε θετική προσπάθεια έχει καταβληθεί προς μία ποιοτικότερη τοπική κοινωνία, μέσω αντικειμενικά ικανών υποψηφίων.
Αυτά και πολλά άλλα τραγελαφικά, βάζουν τελικά ένα απότομο φρένο σε οποιαδήποτε θετική δυναμική είχε ενδεχομένως αναπτυχθεί για την απόδραση από προεκλογικά σκεπτικά παλαιοκομματικού τύπου. Φυσικά, οι νοοτροπίες κατά την προσφυγή στην κάλπη δεν αλλάζουν ούτε σε ένα, ούτε σε πέντε χρόνια. Μπορούν όμως σταδιακά να αρχίσουν να αποτυπώνονται στη συνείδηση του μέσου ψηφοφόρου.
Εάν υπάρχει κάτι θετικό στη νέα διοικητική δομή της χώρας, δηλαδή στον Καλλικράτη, αυτό θα πρέπει να φανεί από την αρχή του, τα θεμέλιά του. Εάν και ο Καλλικράτης αντιμετωπίζεται με όρους ποδοσφαιροποίησης του πολιτικού λόγου, τότε δεν θα διαφέρει σε κάτι από το υφιστάμενο κατεστημένο. Ας χωρίσουμε τη χώρα σε τσιφλίκια αντί για Περιφέρειες και σε επιφανείς κουμπάρους αντί για Δήμους, για να μην κοροϊδευόμαστε.
Θα πρέπει βέβαια να αναγνωρίσουμε ορισμένα υπερκομματικά θετικά βήματα που γίνονται σε αρκετές τοπικές κοινωνίες, αλλά σε επίπεδο κεντρικών αποφάσεων δεν περνά απαρατήρητη η κλασσική οπτική γωνία των κομμάτων που βλέπουν τις τοπικές εκλογές ως δημοψήφισμα, ή ως ευκαιρία για ψήφο δυσαρέσκειας ή γενικώς μέτρηση των δυνάμεών τους, άσχετα από τα τοπικά προβλήματα που καλούνται να επιλύσουν οι διαφόρων «αποχρώσεων» υποψήφιοι δήμαρχοι και περιφερειάρχες.
Στην τελική, αν το μέλημα των πολιτικών είναι όντως ο λαός να επιστρέψει στην εμπιστοσύνη της πολιτικής και την ενασχόληση με τα κοινά, τότε θα πρέπει να δώσουν το σωστό παράδειγμα πολιτικής ακεραιότητας και ποιοτικού χαρακτήρα ασχέτως λαϊκισμού, «πολιτικού» κόστους, και λασπολογίας που ενδεχομένως να χρησιμοποιούν οι… της παλιάς σχολής.
οι πειρατες της σουηδιας
απο http://polsemannen.blogspot.com/
Φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι επισκέπτες του ιστολογίου έχετε υπ' όψη σας την ύπαρξη του Σουηδικού Πειρατικού Κόμματος (Piratpartiet).
Βέβαια πέρα από τα ελεύθερη διαμοίραση αρχείων, που πιθανόν να θεωρείτε οι περισσότεροι ότι αποκλειστικά πρεσβεύει, έχει θέσεις για όλο το πλέγμα της ολοένα αυξανόμενης παρακολούθησης των απλών πολιτών από την τρέχουσα εξουσία σε διάφορες χώρες.
Παραδείγματα τέτοιων προσπαθειών είναι ο νόμος FRA στην Σουηδία (παρακολούθηση όλων των επικοινωνιών που διασχίζουν τα σύνορα της χώρας) ή η Ευρωπαϊκή πρόταση για την καταχώρηση και αποθήκευση όλων των τηλεπικοινωνιακών δεδομένων (κληθέντες αριθμοί, αποστολές ηλεκτρονικής αλληλογραφίας) όλων των πολιτών.
Φυσικά, αυτές οι πρωτοβουλίες γίνονται στο όνομα της καταπολέμησης της εγκληματικότητας ή της τρομοκρατίας.
Όμως στόχος είναι η χειραγώγηση του ποιμνίου, όπως ήταν και ο στόχος κάθε εξουσίας διαχρονικά. Απλά, τώρα υπάρχει η κατάλληλη τεχνολογία για να φτάσουμε στην πραγματοποίηση των προβλέψεων διαφόρων δυστοπικών μυθιστορημάτων, όπως του Όργουελ ή του Φίλιπ Κ. Ντικ. (Αν ήμουν Αμερικάνος και με έλεγαν DICK στο επίθετο, θα το άλλαζα σε GARCIA ή θα έκανα χαρακίρι).
Όσο για τις ουτοπίες ξεχάστε τις. Υπάρχει λόγος που ονομάζονται ΟΥ-τοπίες. Life is a bitch, then you get married and then you die. (Τσάμικο δημώδες Απάτσικο από το Μιζούρι).
Αν γουστάρει κανείς και λίγο συνωμοσιολογία, θα μπορούσε να πει ότι σε ένα βαθμό το έγκλημα και η "τρομοκρατία" αφήνονται ανεξέλεγκτες για να γίνουν ευκολότερα αποδεκτά από τους αμνούς τα εξελιγμένα μέσα πλήρους παρακολούθησής τους.
Βέβαια το να μπει το Piratpartiet στην Σουηδική βουλή (Riksdag) στις εκλογές της Κυριακής 19/9 είναι πολύ δύσκολο ένεκα του ορίου εισόδου του 4%.
Το 7,1% των Ευρωεκλογών και ο ένας Ευρωβουλευτής δεν πρέπει να ξεγελούν, εδώ παίζεται Η ΚΟΥΤΑΛΑ. (Όπως στο Χέλλας γέα).
Αυτή την στιγμή ο συνασπισμός των 4 αστικών κομμάτων που κυβερνούν από το 2006 (Μετριοπαθείς, Λαϊκό Κόμμα - Φιλελεύθεροι, Κέντρο, Χριστιανοδημοκράτες) έχει ελαφρό προβάδισμα έναντι του ερυθροπράσινου συνασπισμού (Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι, Αριστερά).
Ρόλο ρυθμιστή αναμένεται να παίξουν τα κυριλέ και λιγότερο κιτς αδέλφια του Λάος οι Sverigedemokraterna που μπαίνουν στην βουλή για πρώτη φορά όντας στο 4,4%. Η φτώχεια και η αυξημένη εγκληματικότητα (πρωτίστως) και οι πολλές εισαγόμενες μαντίλες (δευτερευόντως) φέρνουν γκρίνια στους γηγενείς που νιώθουν ανασφάλεια. Πανευρωπαϊκό το φαινόμενο.
Δέστε το προεκλογικό βίντεο του κόμματος (Με Ελληνικούς υπότιτλους, διάρκεια 8:14) και κάντε βουντού να μπουν οι ιώδεις (ίσως και υπεριώδεις) πειρατές στην Σουηδική βουλή, να γίνει της κολάσεως! Και να μείνουν και οι Sverigedemokraterna με το καυλί στο χέρι, χωρίς ρυθμιστικό ρόλο και απομονωμένοι.
Φαντάζομαι ότι οι περισσότεροι επισκέπτες του ιστολογίου έχετε υπ' όψη σας την ύπαρξη του Σουηδικού Πειρατικού Κόμματος (Piratpartiet).
Βέβαια πέρα από τα ελεύθερη διαμοίραση αρχείων, που πιθανόν να θεωρείτε οι περισσότεροι ότι αποκλειστικά πρεσβεύει, έχει θέσεις για όλο το πλέγμα της ολοένα αυξανόμενης παρακολούθησης των απλών πολιτών από την τρέχουσα εξουσία σε διάφορες χώρες.
Παραδείγματα τέτοιων προσπαθειών είναι ο νόμος FRA στην Σουηδία (παρακολούθηση όλων των επικοινωνιών που διασχίζουν τα σύνορα της χώρας) ή η Ευρωπαϊκή πρόταση για την καταχώρηση και αποθήκευση όλων των τηλεπικοινωνιακών δεδομένων (κληθέντες αριθμοί, αποστολές ηλεκτρονικής αλληλογραφίας) όλων των πολιτών.
Φυσικά, αυτές οι πρωτοβουλίες γίνονται στο όνομα της καταπολέμησης της εγκληματικότητας ή της τρομοκρατίας.
Όμως στόχος είναι η χειραγώγηση του ποιμνίου, όπως ήταν και ο στόχος κάθε εξουσίας διαχρονικά. Απλά, τώρα υπάρχει η κατάλληλη τεχνολογία για να φτάσουμε στην πραγματοποίηση των προβλέψεων διαφόρων δυστοπικών μυθιστορημάτων, όπως του Όργουελ ή του Φίλιπ Κ. Ντικ. (Αν ήμουν Αμερικάνος και με έλεγαν DICK στο επίθετο, θα το άλλαζα σε GARCIA ή θα έκανα χαρακίρι).
Όσο για τις ουτοπίες ξεχάστε τις. Υπάρχει λόγος που ονομάζονται ΟΥ-τοπίες. Life is a bitch, then you get married and then you die. (Τσάμικο δημώδες Απάτσικο από το Μιζούρι).
Αν γουστάρει κανείς και λίγο συνωμοσιολογία, θα μπορούσε να πει ότι σε ένα βαθμό το έγκλημα και η "τρομοκρατία" αφήνονται ανεξέλεγκτες για να γίνουν ευκολότερα αποδεκτά από τους αμνούς τα εξελιγμένα μέσα πλήρους παρακολούθησής τους.
Βέβαια το να μπει το Piratpartiet στην Σουηδική βουλή (Riksdag) στις εκλογές της Κυριακής 19/9 είναι πολύ δύσκολο ένεκα του ορίου εισόδου του 4%.
Το 7,1% των Ευρωεκλογών και ο ένας Ευρωβουλευτής δεν πρέπει να ξεγελούν, εδώ παίζεται Η ΚΟΥΤΑΛΑ. (Όπως στο Χέλλας γέα).
Αυτή την στιγμή ο συνασπισμός των 4 αστικών κομμάτων που κυβερνούν από το 2006 (Μετριοπαθείς, Λαϊκό Κόμμα - Φιλελεύθεροι, Κέντρο, Χριστιανοδημοκράτες) έχει ελαφρό προβάδισμα έναντι του ερυθροπράσινου συνασπισμού (Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι, Αριστερά).
Ρόλο ρυθμιστή αναμένεται να παίξουν τα κυριλέ και λιγότερο κιτς αδέλφια του Λάος οι Sverigedemokraterna που μπαίνουν στην βουλή για πρώτη φορά όντας στο 4,4%. Η φτώχεια και η αυξημένη εγκληματικότητα (πρωτίστως) και οι πολλές εισαγόμενες μαντίλες (δευτερευόντως) φέρνουν γκρίνια στους γηγενείς που νιώθουν ανασφάλεια. Πανευρωπαϊκό το φαινόμενο.
Δέστε το προεκλογικό βίντεο του κόμματος (Με Ελληνικούς υπότιτλους, διάρκεια 8:14) και κάντε βουντού να μπουν οι ιώδεις (ίσως και υπεριώδεις) πειρατές στην Σουηδική βουλή, να γίνει της κολάσεως! Και να μείνουν και οι Sverigedemokraterna με το καυλί στο χέρι, χωρίς ρυθμιστικό ρόλο και απομονωμένοι.
to risk or not to risk
Δήλωση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα μετά τη περιοδεία της στο 20ο Γυμνάσιο Περιστεριού Σχετικά με τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ
«Όσον αφορά τη συνέντευξη του πρωθυπουργού, πέρα από το σχόλιο του γραφείου Τύπου του Κόμματος, επέμενε πάρα πολύ στο ότι θα φέρει την αλλαγή χωρίς να τον ενδιαφέρει το πολιτικό κόστος. Αυτό σημαίνει: Γράφω τον κόσμο στα παλιά μου τα παπούτσια, τη δυσαρέσκειά του και την αγανάκτησή του».
τελικα μαλλον θα αλλαξω την ονομασια του blog σε mperdemenosgr.
ρε συ αλεκα τι στο καλο θελουμε;τους πολιτικους να δρουν και να προχωρουν σε αλλαγες (καλες ή κακες) χωρις το λεγομενο πολιτικο κοστος,ή να καθονται στα αυγα τους,μην αναλαμβανοντας το οποιοδηποτε ρισκο;να προχωρουν σε οποιεσδηποτε μεταρρυθμισεις ή να μας φωναζουν καθε τετραετια να ανανεωνουμε πανηγυρικα τη συμβαση τους;
το μεριδιο ευθυνης να το δωσουμε σε αυτους που τολμουν ή σε αυτους που δεν πειραζουν τιποτε;
υπ οψιν αλλο η τολμη του εναλλακτικου,αλλο η ασκησις επι χαρτου.
τελικα να σπασεις αυγα ή να μην τολμησεις να πλησιασεις το κοτετσι;
Dottir, ισλανδικά, σημαίνει "θυγατέρα".
Γιά να μη ξαφνιάζεστε και δημιουργείτε εντυπώσεις του στύλ "η χώρα μας δεν έχει παίξει τελείως τα ούμπαλα, αλλα φοράει παντελόνια" να σας εκθέσω μιά ωραία φωτο του δημάρχου που έβαλε τάξη στην Νέα Υόρκη και τώρα ως συνταξιούχος, περνάει φίνα. Ο Τζουλιάνι, ντυμένος γόησσα στην αντίστοιχη αμερικανιά, ξέρετε, στην χώρα που θέλει να κάψει το Κοράνι.
Γιά τους αναγνώστες μας, έχουμε και ανταπόκριση, από τον φίλο της στήλης και κάτοικο Θεσσαλονίκης Σβάρτσιχ, που καμιά φορά παίζει στους "Χειμερινούς κολυμβητές", δουλεύει σε αναστηλώσεις ,έχει έναν γιό που μας ξαφνιάζει ευχάριστα στην πόλη με τους τυμπανιστές του και μας λέγει,στέλνοντας και την σχετική φωτογραφία:
"Στις Βρυξέλλες γνώρισα τον δημαρχο του Ρέικιαβικ,εκλεγμένον πρόσφατα, τον περασμένον Ιούνιο. Ηταν επικεφαλής της αντιπροσωπείας που παρουσίασε την υποψηφιότητα της πόλης του για την πράσινη πρωτεύουσα της Ευρώπης.
Κατάλαβα αμέσως ότι ανήκει σε διαφορετική φυλη δημάρχων. Τον φωτογραφησα καθώς κάθονταν απέναντί μου.Φορούσε μαύρο πουκάμισε με ολοκόκκινα (ή μάλλον λιλιά) κουμπιά. Το κούρεμά του ελαφρώς πάνκ. Δίπλα του, μια νέα και όμορφη «κόρη του Όλαφ» (Olafsdottir) ήταν ,σύμφωνα με την επίσημη κατάσταση που μας δώσανε, η political advisor του δημάρχου. Αυτή, δεν άνοιξε το στόμα της καθόλου. Αυτός, μόνον για να απαντήσει, σε σπαστά Αγγλικά, στην ερώτηση «πως σκέφτεστε να λειτουργήσετε σαν πόλη-πρότυπο στην Ισλανδία και στην Ευρώπη, αν γίνετε εσείς η παράσινη πρωτεύουσα;» είπε «εγώ είμαι πρότυπο για τους κατοίκους επειδή κυκλοφορώ με ποδήλατο και έχω μόνον ένα μικρό ηλεκτρικό αυτοκίνητο». Ενας από την αντιπροσωπεία είπε "ο δήμαρχος είναι από τις πιο δημοφιλείς προσωπικότητες στην Ισλανδία". Μετά από αυτό, είπα να ψάξω λιγο, πάρε δυό λίνκ."
Το ένα σας το επισυνάπτω, είναι από το youtube:
http://www.youtube.com/watch?v=xxBW4mPzv6E&feature=player_embedded#!
Οπου η μία τραγουδίστρια, είναι η political advisor του κυρίου Γιόν, που πολύ τονε πάω...
απο http://www.vuvuz.blogspot.com/
Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010
η τέχνη κάνει τους μεγάλους να ξυπνάνε ομορφότερα
Στη δεκαετία του 1960 το ροκ υπήρξε η μουσική η οποία εξέφρασε τις αλλαγές που συνέβαιναν στον κόσμο. Στις σημερινές κρίσιμες συνθήκες πιστεύεις ότι το ελληνικό ροκ μπορεί να επιτελέσει αντίστοιχο σκοπό;Περισσότερο σα ταμπελάκι δισκοπωλείου μπορεί να χρησιμεύσει αυτή η έκφραση. Οι κοινωνίες, όταν καταρρέουν ηθικά και οικονομικά όπως η δική μας, δεν χρειάζονται «ροκ» σφαλιάρα, τη χρειάζονται απ’ όποιο είδος κι αν προέρχεται. Ξυπνητήρι χρειάζονται. Ποτέ δεν ταύτισα την αφύπνιση και το ξεβόλεμα με καμιάς εθνικότητας ροκ. Με κάνουν καχύποπτο όσοι διεκδικούν αυτό τον τίτλο για τη μουσική τους, κυρίως σε αυτή τη χώρα τα τελευταία χρόνια. Μεγάλωσα ακούγοντας αυτή τη μουσική. Μου φαίνεται φυσιολογικό να ακούω το “Crystal Ship” των Doors όσο και τον Μεγάλο Ερωτικό του Χατζιδάκι. Δεν αναρωτήθηκα ποτέ τι είναι πιο ανατρεπτικό.
Η τέχνη μπορεί ν’ αλλάξει τον κόσμο;
Φυσικά δεσποινίς! Ακόμα και την έκφραση «με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί» ο Γκάτσος δεν την έβαλε σε μπροσούρα αλλά σε τετράστιχο. Ακόμα κι ένας μοναχικός παππούς κάπου σε ένα νησί μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, βάφοντας όμορφα την πόρτα του σπιτιού του. Προφανώς για τέτοιους «ιδιώτες» μιλά κι ο Ελύτης. Πρέπει να είσαι ΙDΙΟΤ για να μην υποθέσεις ότι ο Ελύτης ήξερε την ακριβή ετυμολογία της λέξης. Πολύ της μόδας αυτή η λέξη τελευταία... Άσε που η τέχνη καμιά φορά κάνει και τα μωρά να κοιμούνται ευκολότερα και τους μεγάλους να ξυπνάνε ομορφότερα.
ολη η συνεντευξη του παυλου παυλιδη στο avopolis.gr
Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2010
κατι για τα σχολεια;
ειχα διαβασει για τους atenistas.οπως επισης και για τους cleanjunkies.
εθελοντικες ομαδες πολιτων,που κουρασμενοι απο επιχειρηματα τυπου "το κρατος δεν κανει τιποτε",αποφασισαν να κανουν μικρες αλλα ουσιαστικες παρεμβασεις στην καθημερινοτητα των πολιτων.καλες οι πολιτιστικες εκδηλωσεις σε ανοικτους και κλειστους χωρους,τα ποιηματα και οι βραδιες με φεγγαρι και τραγουδια.μηπως πρεπει να παμε το πραγμα λιγο πιο περα;
στη θεσσαλονικη ανακαλυψα τους "φιλους των δημητριων".τα παιδια αυτα ανελαβαν να το προχωρησουν το θεμα σε ενα πιο πρακτικο πεδιο.ανελαβαν την ανακατασκευη των χωρων υγιεινης (τουαλετες) σε μερικα σχολεια της θεσσαλονικης.το αποτελεσμα εντυπωσιακο θα το δειτε και παρακατω.
αν το μεταφερω σε τοπικο επιπεδο,σκεφτομαι θα μπορουσε να λειτουργησει κατι τετοιο στον τοπο μας;
μια δευτερη σκεψη που κανω ειναι μηπως ολοι οι εργολαβοι και μηχανικοι,που κερδισαν αρκετα με την ανοικοδομηση του πολυγυρου,και καλως κανανε,θα μπορουσαν να διαθεσουν ενα μικρο ποσο εθελοντικα για παρομοιου τυπου κινησεις;εστω και ως διαφημηση αν και δεν τη χρειαζονται πλεον.ως μια προσφορα στους γονεις-πελατες.λεω τωρα εγω....
εθελοντικες ομαδες πολιτων,που κουρασμενοι απο επιχειρηματα τυπου "το κρατος δεν κανει τιποτε",αποφασισαν να κανουν μικρες αλλα ουσιαστικες παρεμβασεις στην καθημερινοτητα των πολιτων.καλες οι πολιτιστικες εκδηλωσεις σε ανοικτους και κλειστους χωρους,τα ποιηματα και οι βραδιες με φεγγαρι και τραγουδια.μηπως πρεπει να παμε το πραγμα λιγο πιο περα;
στη θεσσαλονικη ανακαλυψα τους "φιλους των δημητριων".τα παιδια αυτα ανελαβαν να το προχωρησουν το θεμα σε ενα πιο πρακτικο πεδιο.ανελαβαν την ανακατασκευη των χωρων υγιεινης (τουαλετες) σε μερικα σχολεια της θεσσαλονικης.το αποτελεσμα εντυπωσιακο θα το δειτε και παρακατω.
αν το μεταφερω σε τοπικο επιπεδο,σκεφτομαι θα μπορουσε να λειτουργησει κατι τετοιο στον τοπο μας;
μια δευτερη σκεψη που κανω ειναι μηπως ολοι οι εργολαβοι και μηχανικοι,που κερδισαν αρκετα με την ανοικοδομηση του πολυγυρου,και καλως κανανε,θα μπορουσαν να διαθεσουν ενα μικρο ποσο εθελοντικα για παρομοιου τυπου κινησεις;εστω και ως διαφημηση αν και δεν τη χρειαζονται πλεον.ως μια προσφορα στους γονεις-πελατες.λεω τωρα εγω....
η αριστερα που τελειωνει
απο http://mhmadas.blogspot.com/
Τι είναι ένας αντιμνημονιακός δήμαρχος; Θα μαζεύει κάπως αλλιώς τα σκουπίδια ή δεν θα τα μαζεύει καθόλου, αφού το επίδικο είναι η ανατροπή του μνημονίου και όχι του κάδου απορριμμάτων; Θα υπερασπίζεται το δημόσιο χώρο όταν αυτός κινδυνεύει από την τρόικα, ή θα σφυρίζει αδιάφορα όταν ο καταπατητής είναι κάποιος δικός μας; Τα διακριτικά ενός τέτοιου δήμαρχου είναι η μακρόχρονη θητεία του στην Αριστερά, ή μήπως στον εργατοπατερισμό, ή μπορεί να είναι μια δήλωση και μια demi αποχώρηση από κάποιο όργανο του σοσιαλιστικού χώρου. Τέλος, θα πρέπει να είναι αναγνωρίσιμος λόγω της καριέρας του στο τραγούδι ή στα πρωινάδικα της ΤV; Το πρόβλημα στην Αριστερά είναι η έλλειψη πολιτικής ή μυαλού των ταγών της;
Ανάμεσα στις υπεύθυνες αυτοδιοικητικές πολιτικές επιλογές της Δημοκρατικής Αριστεράς και την ευτυχία του να ζεις στην Ελλάδα και να έχεις δίπλα σου το ΚΚΕ να σε φροντίζει, η αντισυστημική (τρομάρα της) Αριστερά έχει βαλθεί να διασκεδάσει όσους καταθλίβει το μνημόνιο.
Θέλοντας να διατηρήσει ζεστό το αίτημα μιας αφηρημένης ανατροπής του μνημονίου, που είναι ήδη νόμος του κράτους και εφαρμόζεται, επιλέγει να μετατρέψει τις εκλογές σε δημοψήφισμα κατά της κυβέρνησης. Κάτι παρόμοιο επιλέγει και η ΝΔ. Τα τοπικά προβλήματα, που απορρέουν από τη χρόνια εφαρμογή χειρότερων του μνημονίου πολιτικών, δεν φαίνεται να την απασχολούν. Καταγγέλλοντας το μνημόνιο απαλλάσσεται και από τον κόπο διατύπωσης τοπικών αιτημάτων για την Αθήνα ή την περιφέρεια. Θέλοντας όμως να διαφοροποιηθεί από το ΚΚΕ και να κλείσει το μάτι σ’ ένα ευρύτερο αριστερό ακροατήριο, ανακαλύπτει τους αντιμνημονιακούς του ΠΑΣΟΚ και τους ζητά να ηγηθούν των ψηφοδελτίων της. Όταν οι εν δυνάμει σύμμαχοι το στρίβουν κανονικά, θυμάται πως υπάρχει και ο Γλέζος για όλες τις δουλειές και του σκάει την πρόταση την οποία, ευτυχώς για την υγεία του, ο γέροντας αρνείται. Νωρίτερα, έχει κάνει πρόταση στον Παπασπύρου, το γνωστό «πουλημένο» κατ΄ αυτήν και πολλούς άλλους, εργατοπατέρα και Πασόκο πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ. Ενδιάμεσα και κάπως σβηστά έχει διπλαρώσει τον Τσακνή με τον οποίο αφού συζητήσει καμιά εβδομάδα, ανακαλύπτει ξαφνικά ότι ο τύπος είναι ΚΚΕ και έχει γυρίσει την πλάτη του στο μέλλον της εγχώριας αριστερής εξτραβαγκάντσιας. Όλες αυτές οι απέλπιδες προσπάθειες ανακοινώνονται πριν καταλήξουν, γεννούν προσδοκίες και φέρνουν απογοητεύσει. Υποδηλώνουν σαφώς ότι υπάρχει πρόβλημα διαχείρισης, κοινώς είναι δύσκολο να μοιραστούν δύο γαιδάρων άχυρα. Το όλο σκηνικό έχει ένα φόντο από τη φιγούρα του Αλέκου, ο οποίος έχει δηλώσει σαφώς την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος περιφερειάρχης. Τον αγνοούν επιδεικτικά, δηλώνουν ότι δεν θα ανεχτούν τους εκβιασμούς του, αλλά όταν στερεύουν οι λύσεις του προτείνουν να κατέβει για Δήμαρχος Αθήνας και εκείνος ή το θεωρεί υποτιμητικό, ή τους δουλεύει και αρνείται. Του αντιπροτείνουν την ποιήτρια Νάντια, αλλά η απάντηση χάνεται, την παίρνει ο κόκκινος άνεμος της ανατροπής.
Είναι μια στοιχειώδης πολιτική γραμμή που δεν υπάρχει;
Είναι μια κάποια αριστερή κουλτούρα που σου επιτρέπει να συζητάς πολιτικά με τη Σακοράφα;
Είναι η κόκκινη Αθήνα του Δεκέμβρη, στο ημερολόγιο της Αυγής που κρέμεται πάνω από το γραφείο, που σε εμπνέει και τη συνδυάζεις με τη μουράκλα του Μητρόπουλου;
Είναι που δεν σέβεσαι την τρίτη ηλικία και την ιστορία;
Είναι που σε φτύνουν και λες ότι βρέχει;
Είναι που κάποια χρόνια τώρα άνθρωποι σοβαροί σε έπαιρναν στα σοβαρά και αναζητούσαν μαζί σου την αριστερή λύση;
Είναι που τόσα χρόνια έμεινες αδιάβαστος και κενός από τα σημαντικά, αλλά γεμάτος από τα ασήμαντα του ιντριγκαδόρου και τώρα που είναι τα δύσκολα και πρέπει κάτι να κάνεις, βυθίζεσαι στην κινούμενη άμμο της πολιτικής σου ακρισίας. Τελειώνεις.
Ανάμεσα στις υπεύθυνες αυτοδιοικητικές πολιτικές επιλογές της Δημοκρατικής Αριστεράς και την ευτυχία του να ζεις στην Ελλάδα και να έχεις δίπλα σου το ΚΚΕ να σε φροντίζει, η αντισυστημική (τρομάρα της) Αριστερά έχει βαλθεί να διασκεδάσει όσους καταθλίβει το μνημόνιο.
Θέλοντας να διατηρήσει ζεστό το αίτημα μιας αφηρημένης ανατροπής του μνημονίου, που είναι ήδη νόμος του κράτους και εφαρμόζεται, επιλέγει να μετατρέψει τις εκλογές σε δημοψήφισμα κατά της κυβέρνησης. Κάτι παρόμοιο επιλέγει και η ΝΔ. Τα τοπικά προβλήματα, που απορρέουν από τη χρόνια εφαρμογή χειρότερων του μνημονίου πολιτικών, δεν φαίνεται να την απασχολούν. Καταγγέλλοντας το μνημόνιο απαλλάσσεται και από τον κόπο διατύπωσης τοπικών αιτημάτων για την Αθήνα ή την περιφέρεια. Θέλοντας όμως να διαφοροποιηθεί από το ΚΚΕ και να κλείσει το μάτι σ’ ένα ευρύτερο αριστερό ακροατήριο, ανακαλύπτει τους αντιμνημονιακούς του ΠΑΣΟΚ και τους ζητά να ηγηθούν των ψηφοδελτίων της. Όταν οι εν δυνάμει σύμμαχοι το στρίβουν κανονικά, θυμάται πως υπάρχει και ο Γλέζος για όλες τις δουλειές και του σκάει την πρόταση την οποία, ευτυχώς για την υγεία του, ο γέροντας αρνείται. Νωρίτερα, έχει κάνει πρόταση στον Παπασπύρου, το γνωστό «πουλημένο» κατ΄ αυτήν και πολλούς άλλους, εργατοπατέρα και Πασόκο πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ. Ενδιάμεσα και κάπως σβηστά έχει διπλαρώσει τον Τσακνή με τον οποίο αφού συζητήσει καμιά εβδομάδα, ανακαλύπτει ξαφνικά ότι ο τύπος είναι ΚΚΕ και έχει γυρίσει την πλάτη του στο μέλλον της εγχώριας αριστερής εξτραβαγκάντσιας. Όλες αυτές οι απέλπιδες προσπάθειες ανακοινώνονται πριν καταλήξουν, γεννούν προσδοκίες και φέρνουν απογοητεύσει. Υποδηλώνουν σαφώς ότι υπάρχει πρόβλημα διαχείρισης, κοινώς είναι δύσκολο να μοιραστούν δύο γαιδάρων άχυρα. Το όλο σκηνικό έχει ένα φόντο από τη φιγούρα του Αλέκου, ο οποίος έχει δηλώσει σαφώς την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος περιφερειάρχης. Τον αγνοούν επιδεικτικά, δηλώνουν ότι δεν θα ανεχτούν τους εκβιασμούς του, αλλά όταν στερεύουν οι λύσεις του προτείνουν να κατέβει για Δήμαρχος Αθήνας και εκείνος ή το θεωρεί υποτιμητικό, ή τους δουλεύει και αρνείται. Του αντιπροτείνουν την ποιήτρια Νάντια, αλλά η απάντηση χάνεται, την παίρνει ο κόκκινος άνεμος της ανατροπής.
Είναι μια στοιχειώδης πολιτική γραμμή που δεν υπάρχει;
Είναι μια κάποια αριστερή κουλτούρα που σου επιτρέπει να συζητάς πολιτικά με τη Σακοράφα;
Είναι η κόκκινη Αθήνα του Δεκέμβρη, στο ημερολόγιο της Αυγής που κρέμεται πάνω από το γραφείο, που σε εμπνέει και τη συνδυάζεις με τη μουράκλα του Μητρόπουλου;
Είναι που δεν σέβεσαι την τρίτη ηλικία και την ιστορία;
Είναι που σε φτύνουν και λες ότι βρέχει;
Είναι που κάποια χρόνια τώρα άνθρωποι σοβαροί σε έπαιρναν στα σοβαρά και αναζητούσαν μαζί σου την αριστερή λύση;
Είναι που τόσα χρόνια έμεινες αδιάβαστος και κενός από τα σημαντικά, αλλά γεμάτος από τα ασήμαντα του ιντριγκαδόρου και τώρα που είναι τα δύσκολα και πρέπει κάτι να κάνεις, βυθίζεσαι στην κινούμενη άμμο της πολιτικής σου ακρισίας. Τελειώνεις.
Το τέλος του ελληνικού παιχνιδιού
εαν εχεις χρονο και υπομονη διαβασε και τα σχολια της αναρτησης εδωαπο techiechan.com
Να ξεκινήσουμε με έναν μπακαλίστικο υπολογισμό? Το ελληνικό κράτος μέσα σε λίγο λιγότερο από δύο χρόνια, έχει προσφέρει στις ελληνικές τράπεζες τα εξής χρήματα (σε ρευστό και εγγυήσεις).
28δις Πακέτο αλογοσκούφη, εκ των οποίων τα 17,5 εκταμιεύθηκαν μετά τη δευτέρα του πάσχα 2010
+
15δις Που αναφέρονται στο νόμο του μνημονίου ως διπλασιασμός του πακέτου αλογοσκούφη -άρθρο 4 παράγραφος 8- και κρύφτηκαν τόσο επιμελώς πίσω από το πρώτο πακέτο (οι εφημερίδες ανέφεραν και τα δύο ως πρώτο πυλώνα), που αρκετοί τραπεζικοί δεν το γνώριζαν, κι εάν δεν υπήρχε ένα άρθρο στην κόντρα με όλα τα ΦΕΚ, ακόμα θα τα ψάχναμε.
+
10δις από τα δανεικά ΔΝΤ-ΕΕ που θα πάνε υπέρ του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας
+
25δις που ανακοίνωσε ο πολυχρονεμένος ΥΠΟΙΚ στα μέσα Αυγούστου. Μάλιστα τόλμησε να ξεστομίσει πως αυτά τα 25δις θα δοθούν μόνο εάν οι τράπεζες αρχίσουν να δίνουν δάνεια. (το γιατί δεν πρόκειται να συμβεί θα το εξηγήσουμε παρακάτω).
=
σύνολο 78 δις ευρώ υπέρ του Τραπεζικού τομέα μέχρι στιγμής (διότι προφανώς θα υπάρξει και συνέχεια). Ποιος άλλος τομέας της ελληνικής οικονομίας έχει τέτοια προνομιακή πρόσβαση σε τόσο κρατικό χρήμα και εγγυήσεις? Και τι ακριβώς έχουν προσφέρει οι τράπεζες αυτά τα 2 χρόνια με τα 78 δις που έχουν πάρει?
78δις στη ΔΕΗ.
Επειδή όλοι μας έχουμε την τάση να μπλεκόμαστε με τέτοια μεγάλα νούμερα, ας σκεφτούμε ότι εάν δίναμε 78 δις (σε ρευστό και εγγυήσεις) στη ΔΕΗ με στόχο να βάλει παντού φωτοβολταϊκά, αυτή τη στιγμή θα είχαμε εγκατεστημένη ισχύ ίση με 30.000 MW. Η υψηλότερη ζήτηση που καταγράφει η ΔΕΗ τις ημέρες του καύσωνα δεν ξεπερνά τις 11.000 MW. Με λίγα λόγια η χώρα με τα ίδια χρήματα θα είχε αποκτήσει πλήρη ενεργειακή αυτάρκεια, η χρήση των λιγνιτικών μονάδων θα μειωνόταν και θα ήμασταν οι πρώτοι στον κόσμο σε παραγωγή εναλλακτικών μορφών ενέργειας. Ταυτόχρονα, η εξάρτησή μας από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο για την παραγωγή ηλεκτρισμού θα εκμηδενιζόταν, και το εμπορικό ισοζύγιο θα βελτιώνονταν σε δραματικό βαθμό (καθώς είμαστε από τις πρώτες χώρες στην ΕΕ σε κατα κεφαλήν εισαγωγές πετρελαίου). Πιθανότατα βέβαια η ΔΕΗ να μοίραζε τα χρήματα και σε ανεμογεννήτριες, αλλά νομίζω ότι καταλαβαίνουμε όλοι τι σημαίνουν για την ανάπτυξη της χώρας 78δις.
Αντ’ αυτού τι έχει να μας δείξει ο χρηματοπιστωτικός τομέας τα δύο χρόνια που πέρασαν? Κανένα παραγωγικό αποτέλεσμα και ταυτόχρονα την υπερχρέωση του ελληνικού κράτους σε βαθμό χρεοκοπίας. Είναι τυχαίο που τα ελληνικά ομόλογα κατέρρευσαν 2 μέρες αφότου ανακοινώθηκε από τους κ.Παπακωσταντίνου και Προβόπουλο τη δευτέρα του Πάσχα η επανενεργοποίηση των 17,5δις του πακέτου αλογοσκούφη?
Οι φτωχοί και μόνοι τραπεζίτες.
Βασική υπερασπιστική γραμμή των τραπεζιτών, των οικονομικών φύλλων και των ακαδημαϊκών που λειτουργούν ως φερέφωνα των τραπεζών, είναι πως τα 55 από τα 78 δις δεν αφορούν ρευστό αλλά εγγυήσεις που δεν επηρεάζουν το ελληνικό χρέος. Σχεδόν μάλιστα τα φτύνουν, λέγοντας για το πόσο μεγάλο haircut τους χρεώνει η EKT.
Ξεχνάνε φυσικά να αναφέρουν πως
βοσκος - καθηγητης
ο εικονιζομενος ταλιμπαν ειναι καθηγητης του αριστοτελειου πανεπιστημιου της θεσσαλονικης.ας μην ψαχνουμε να βρουμε αιτιες για το επιπεδο της πολης.
Stop loss ala Grece
απο http://www.market-talk.net/
Η εταιρεία ALCAN λοιπόν έχει αποφασίσει να κάνει νοικοκυριό στις διάφορες θυγατρικές εταιρείες που έχει στο εξωτερικό. Ακολουθεί μια συζήτηση με τον Πρόεδρο και ένα στέλεχος της εταιρείας……
Πρόεδρος ALCAN: Λοιπόν για πες μου, τι μικρό-εταιρείες έχουμε να πουλήσουμε, έχουμε πολλές θυγατρικές και θέλω να νοικοκυρέψω λίγο το μαγαζί.
Στέλεχος ALCAN: Αρχηγέ, έχουμε μια μικρή εταιρεία στην Ελλάδα, την Aluminium de Grece, που υιοθετήσαμε από την τελευταία μας εξαγορά. Νομίζω ότι είναι κατάλληλη για πώληση.
Πρόεδρος ALCAN: Εντάξει, πήγαινε μια βόλτα στην Ελλάδα και πες μου τι γίνεται εκεί και έλα πίσω να τα πούμε.
Πέρασαν λοιπόν μερικές εβδομάδες………
Πρόεδρος ALCAN: Για πες μου, τι έγινε στην Ελλάδα, τι καπνό φουμάρει αυτή η Aluminium de Grece;
Στέλεχος ALCAN: Αρχηγέ, καλή είναι αλλά εντόπισα μερικά προβλήματα.
Πρόεδρος ALCAN: Σαν τι δηλαδή;
Στέλεχος ALCAN: Κοίτα να δεις, με πλησίασαν ορισμένοι από την εταιρεία ηλεκτρισμού και μου είπαν ότι θα μας ανεβάσουν κατακόρυφα το πόσο μας χρεώνουν σε λίγο καιρό. Και μάλλον θα κάνει ασύμφορη την παραγωγή πλέον.
Πρόεδρος ALCAN: Άλλο;
Στέλεχος ALCAN: Μετά με πλησίασαν κάτι τύποι. Ήταν λέει και αυτοί πρόεδροι σαν και σέναΑρχηγέ στην Ελλάδα έχουν πολλούς προέδρους. Σχεδόν κάθε δεύτερος πολίτης είναι πρόεδρος.
Πρόεδρος ALCAN: Και τι σου είπαν αυτοί οι διάφοροι πρόεδροι;
Στέλεχος ALCAN: Μου έθεσαν διάφορα αιτήματα. Ο ένας ήθελε αύξηση, ο άλλος ήθελε λέει περισσότερες μέρες διακοπές και ορισμένοι άλλοι ήθελαν να μην δουλεύουν για να εξασκούν μου είπαν τα συνδικαλιστικά τους καθήκοντα.
Πρόεδρος ALCAN: Δηλαδή συνδικαλιστές ήταν αυτοί;
Στέλεχος ALCAN: Ειλικρινά δεν ξέρω. Φαντάζομε αν ήταν συνδικαλιστές (σαν αυτούς που έχουμε εδώ) θα ήταν μια φωνή. Εκεί όμως κάθε αίτημα, το απαιτούσαν τουλάχιστον τρεις, άρα λογικά δεν πρέπει να ήταν συνδικαλιστές, πρέπει να είναι κάτι άλλο που δεν έχουμε εμείς.
Πρόεδρος ALCAN: Καλά βλάκας είσαι, συνδικαλιστές ήταν. Απλά στην Ελλάδα έχουν δέκα φορές περισσότερους συνδικαλιστές από ότι έχουμε εμείς στον Καναδά. Για πες μου τώρα τι άλλο είδες.
Στέλεχος ALCAN: Μετά είχα ραντεβού με τους πολιτικούς της Ελλάδος.
Πρόεδρος ALCAN: Και τι έγινε με αυτούς;
Στέλεχος ALCAN: Κοιτά, μου είπαν ότι πρέπει να κάνουμε προσλήψεις, για να βοηθήσουμε την ανεργία. Επίσης μου έδωσαν μια λίστα με διάφορα ονόματα, και μου είπαν ότι αυτά τα άτομα είναι τα πλέον κατάλληλα. Ήταν πολύ καλοί άνθρωποι, μάλιστα δε, δεν θα χρειαστεί να προσλάβουμε Head Hunters όταν θα θέλουμε να προσλάβουμε κάποιον.
Πρόεδρος ALCAN: Βλάκα, βλάκα, βλάκα και βλάκα!!! Ρουσφέτια σου ζητούσαν τα λαμόγια. Έτσι κάνουν στην Ελλάδα, όλοι οι πολιτικοί βάζουν τους δικούς τους όπου βρουν…για να εξασφαλίζουν ψήφους. Τι άλλο λοιπόν.
Στέλεχος ALCAN: Μετά με πλησίασαν κάτι αλλά άτομα, αλλά δεν ξέρω τι ήταν αυτοί.
Πρόεδρος ALCAN: Δηλαδή;
Στέλεχος ALCAN: Να, μου έδωσαν έναν τιμοκατάλογο που έλεγε
A few months ago in a land far away…..
Η εταιρεία ALCAN λοιπόν έχει αποφασίσει να κάνει νοικοκυριό στις διάφορες θυγατρικές εταιρείες που έχει στο εξωτερικό. Ακολουθεί μια συζήτηση με τον Πρόεδρο και ένα στέλεχος της εταιρείας……
Πρόεδρος ALCAN: Λοιπόν για πες μου, τι μικρό-εταιρείες έχουμε να πουλήσουμε, έχουμε πολλές θυγατρικές και θέλω να νοικοκυρέψω λίγο το μαγαζί.
Στέλεχος ALCAN: Αρχηγέ, έχουμε μια μικρή εταιρεία στην Ελλάδα, την Aluminium de Grece, που υιοθετήσαμε από την τελευταία μας εξαγορά. Νομίζω ότι είναι κατάλληλη για πώληση.
Πρόεδρος ALCAN: Εντάξει, πήγαινε μια βόλτα στην Ελλάδα και πες μου τι γίνεται εκεί και έλα πίσω να τα πούμε.
Πέρασαν λοιπόν μερικές εβδομάδες………
Πρόεδρος ALCAN: Για πες μου, τι έγινε στην Ελλάδα, τι καπνό φουμάρει αυτή η Aluminium de Grece;
Στέλεχος ALCAN: Αρχηγέ, καλή είναι αλλά εντόπισα μερικά προβλήματα.
Πρόεδρος ALCAN: Σαν τι δηλαδή;
Στέλεχος ALCAN: Κοίτα να δεις, με πλησίασαν ορισμένοι από την εταιρεία ηλεκτρισμού και μου είπαν ότι θα μας ανεβάσουν κατακόρυφα το πόσο μας χρεώνουν σε λίγο καιρό. Και μάλλον θα κάνει ασύμφορη την παραγωγή πλέον.
Πρόεδρος ALCAN: Άλλο;
Στέλεχος ALCAN: Μετά με πλησίασαν κάτι τύποι. Ήταν λέει και αυτοί πρόεδροι σαν και σέναΑρχηγέ στην Ελλάδα έχουν πολλούς προέδρους. Σχεδόν κάθε δεύτερος πολίτης είναι πρόεδρος.
Πρόεδρος ALCAN: Και τι σου είπαν αυτοί οι διάφοροι πρόεδροι;
Στέλεχος ALCAN: Μου έθεσαν διάφορα αιτήματα. Ο ένας ήθελε αύξηση, ο άλλος ήθελε λέει περισσότερες μέρες διακοπές και ορισμένοι άλλοι ήθελαν να μην δουλεύουν για να εξασκούν μου είπαν τα συνδικαλιστικά τους καθήκοντα.
Πρόεδρος ALCAN: Δηλαδή συνδικαλιστές ήταν αυτοί;
Στέλεχος ALCAN: Ειλικρινά δεν ξέρω. Φαντάζομε αν ήταν συνδικαλιστές (σαν αυτούς που έχουμε εδώ) θα ήταν μια φωνή. Εκεί όμως κάθε αίτημα, το απαιτούσαν τουλάχιστον τρεις, άρα λογικά δεν πρέπει να ήταν συνδικαλιστές, πρέπει να είναι κάτι άλλο που δεν έχουμε εμείς.
Πρόεδρος ALCAN: Καλά βλάκας είσαι, συνδικαλιστές ήταν. Απλά στην Ελλάδα έχουν δέκα φορές περισσότερους συνδικαλιστές από ότι έχουμε εμείς στον Καναδά. Για πες μου τώρα τι άλλο είδες.
Στέλεχος ALCAN: Μετά είχα ραντεβού με τους πολιτικούς της Ελλάδος.
Πρόεδρος ALCAN: Και τι έγινε με αυτούς;
Στέλεχος ALCAN: Κοιτά, μου είπαν ότι πρέπει να κάνουμε προσλήψεις, για να βοηθήσουμε την ανεργία. Επίσης μου έδωσαν μια λίστα με διάφορα ονόματα, και μου είπαν ότι αυτά τα άτομα είναι τα πλέον κατάλληλα. Ήταν πολύ καλοί άνθρωποι, μάλιστα δε, δεν θα χρειαστεί να προσλάβουμε Head Hunters όταν θα θέλουμε να προσλάβουμε κάποιον.
Πρόεδρος ALCAN: Βλάκα, βλάκα, βλάκα και βλάκα!!! Ρουσφέτια σου ζητούσαν τα λαμόγια. Έτσι κάνουν στην Ελλάδα, όλοι οι πολιτικοί βάζουν τους δικούς τους όπου βρουν…για να εξασφαλίζουν ψήφους. Τι άλλο λοιπόν.
Στέλεχος ALCAN: Μετά με πλησίασαν κάτι αλλά άτομα, αλλά δεν ξέρω τι ήταν αυτοί.
Πρόεδρος ALCAN: Δηλαδή;
Στέλεχος ALCAN: Να, μου έδωσαν έναν τιμοκατάλογο που έλεγε
Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010
Εξημερώστε τις κυρίαρχες σκέψεις σας και το Τυχαίο θα ακολουθήσει
διαβαζω στο lifeinbalance.gr :
"Η δύναμη της σκέψης είναι το κλειδί στη δημιουργία της πραγματικότητάς σας. Όσα αντιλαμβάνεστε στο φυσικό κόσμο έχουν την προέλευσή τους στον αόρατο, εσωτερικό κόσμο των σκέψεων και των πεποιθήσεών σας. Για να γίνετε ο κύριος του πεπρωμένου σας, πρέπει να μάθετε να ελέγχετε τη φύση των κυρίαρχων, συνήθων σκέψεών σας. Με αυτόν τον τρόπο θα είστε σε θέση να προσελκύσετε στη ζωής σας οτιδήποτε επιθυμείτε, με την ίδια ακρίβεια που γνωρίζετε ότι οι σκέψεις σας δημιουργούν την πραγματικότητά σας.
Για κάθε εξωτερική επίδραση υπάρχει μια εσωτερική αιτία: Κάθε αποτέλεσμα που βλέπετε στον εξωτερικό ή φυσικό κόσμο, έχει μια πολύ συγκεκριμένη αιτία η οποία έχει την προέλευσή της στον εσωτερικό ή διανοητικό κόσμο σας. Αυτό είναι η ουσία της δύναμης της σκέψης. Ας το δούμε αλλιώς, οι όροι και οι περιστάσεις της ζωής σας υπάρχουν ως συνέπεια των σκέψεων και των πεποιθήσεών σας. Ο James Allen το έθεσε άριστα όταν είπε «οι περιστάσεις δεν κάνουν ένα άτομο, το αποκαλύπτουν». Κάθε πτυχή της ζωής σας, από την κατάσταση των οικονομικών σας μέχρι την κατάσταση της υγείας και των σχέσεών σας, αποκαλύπτει ακριβώς τις σκέψεις και τις πεποιθήσεις σας."
αυτο πρεπει να το διαβασε κι ο γιωργος παπανδρεου.ετσι εξηγειται ο καινουργιος τιτλος του παλιου "υγειας", που εχει μετονομαστει σε "υγειας διατροφης και αθλητισμου".οταν οι εμμονες γινονται πραγματικοτητα...
Για κάθε εξωτερική επίδραση υπάρχει μια εσωτερική αιτία: Κάθε αποτέλεσμα που βλέπετε στον εξωτερικό ή φυσικό κόσμο, έχει μια πολύ συγκεκριμένη αιτία η οποία έχει την προέλευσή της στον εσωτερικό ή διανοητικό κόσμο σας. Αυτό είναι η ουσία της δύναμης της σκέψης. Ας το δούμε αλλιώς, οι όροι και οι περιστάσεις της ζωής σας υπάρχουν ως συνέπεια των σκέψεων και των πεποιθήσεών σας. Ο James Allen το έθεσε άριστα όταν είπε «οι περιστάσεις δεν κάνουν ένα άτομο, το αποκαλύπτουν». Κάθε πτυχή της ζωής σας, από την κατάσταση των οικονομικών σας μέχρι την κατάσταση της υγείας και των σχέσεών σας, αποκαλύπτει ακριβώς τις σκέψεις και τις πεποιθήσεις σας."
αυτο πρεπει να το διαβασε κι ο γιωργος παπανδρεου.ετσι εξηγειται ο καινουργιος τιτλος του παλιου "υγειας", που εχει μετονομαστει σε "υγειας διατροφης και αθλητισμου".οταν οι εμμονες γινονται πραγματικοτητα...
οχι στο μνημονιο,ναι στον ψωμιαδη
Έκκληση στους πολίτες να καταδικάσουν το Μνημόνιο στην κάλπη, συνδέοντας ευθέως το αποτέλεσμα των εκλογών με την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, κάνει ο Αντώνης Σαμαράς, με συνέντευξή του στο ΕΘΝΟΣ της Κυριακής.πρεπει να ξεφυγει απο τη λογικη της αναδειξης καινουργιων προσωπων,καινουργιων τροπων αντιμετωπισης προβληματων.θα πρεπει να μην καταδικασει με τη ψηφο του τους κακοδιαχειριστες και τους λαοπλανους απατεωνες.το "λαοπλανους" ελεγχεται.
δε θα πρεπει να ενδιαφερει κανεναν η διαχειρηση του "καλλικρατη".οπως επισης ποσο ικανος θα ειναι ο καθε νεος δημαρχος και το συμβουλιο του,να αντιμετωπισει τα οποια προβληματα δημιουργηθουν με το καινουργιο οργανογραμμα του καθε δημου,αν υπολογισουμε τις μεταταξεις των υπαλληλων.ουτε για το ποιος θα χρησιμοποιησει και με ποιο τροπο τα καινουργια λογιστικα προτυπα που θα πρεπει να εχει ο καθε τοπικος τετοιος οργανισμος.
θα πρεπει λοιπον να ξεχασουμε το χαρακτηρα αυτων των εκλογων.τον αυτοδιοικητικο.
ενταξει λοιπον πειστηκα.αυτη τη φορα θα ψηφισω κατα του μνημονιου.θελω ομως να μου βρειτε μια ημερομηνια οπου θα ψηφισω κατα των κομματοσκυλων,των συνδικαλιστων,των διευθυντων οργανισμων,των πολεοδομιων,των ελεγκτικων μηχανισμων,των απατεωνων διαχειριστων του δημοσιου χρηματος.πως ειπατε;αυτο μπορω να το κανω σε καθε εκλογικη διαδικασια;οκ.
το καταλαβα,αυτη τη φορα θα ψηφισω ψωμιαδη και γκιουλεκα που ειναι αξια παλληκαρια και ειναι και κατα του μνημονιου.εαν ημουν αθηναιος θα ψηφιζα και τον κακλαμανη.αλλα ρε συ,αυτον δεν τον στηριζει και το λαος;και αρκετους αλλους;δεν ψηφισε ο καρατζαφυρερ υπερ του μνημονιου;ο αβραμοπουλος ,ο δημας και αλλοι τι εννουσαν οταν επαιρναν θεση υπερ;οι ντορικοι υποψηφιοι που θα στηριχθουν απο το κομμα ειναι κατα ή υπερ;η ντορα,το εχω τσεκαρισμενο αυτο υστερα απο πολυ σκεψη,ειναι υπερ.
με μπερδευετε.τελος παντων θα το δουλεψω μονος μου και θα βρω μια δικαιολογια.ουτως ή αλλως αυτα τα τσιτατα εμενα με πιανουν.θα κανω και αντισταση ως πατριωτης.και αφου βγει ο ψωμιαδης θα τους το τριψουμε το μνημονιο στα μουτρα.venceremos!!
ψυχαγωγια του καδου
crisis?what crisis? ετσι ειχαν ονομασει οι supertramp ενα απο τα αλμπουμ τους το μακρινο 1975.τι θα δει ομως ο τηλεθεατης τη φετινη σεζον;με τι ειδους προγραμματα θα γεμισει το χρονο του,ξεκουραζοντας και εμπλουτιζοντας τον εγκεφαλο του;
αντιγραφω απο το βημα της 29/8:
" * Ριάλιτι (το 50% του prime time) * Τάλεντ σόου (6 στο σύνολο της σεζόν) * Σαπουνόπερες ελληνικές και ξένες (7 στο σύνολο της σεζόν)
* Εκπομπές με βάση τα πάνελ σχολιαστών (8 στο σύνολο της σεζόν)
* Ιnfotainment (3 εκπομπές) * Επαναλήψεις (υπολογίζεται ότι το μεσημέρι και το Σαββατοκύριακο θα καταλαμβάνουν το 50% του προγράμματος)
* Εκπομπές βασισμένες στη μαγειρική (6 δίχως να υπολογίζονται τα ένθετα εκπομπών τα οποία διαρκούν ακόμη και μία ώρα)
TI ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ
* Ελληνικές σειρές * Νέα πρόσωπα * Πρωτότυπα κόνσεπτ * Ακριβές παραγωγές
TA NEA ΣΤΟΙΧΕΙΑ
* Τουρκικές σειρές * Λατινοαμερικανικές σειρές σε μεταγλώττιση * Επιστροφή των σκληρών ριάλιτι * Απαξίωση του κοινού 44+ "
ευτυχως δηλαδη που υπαρχουν τα αθλητικα και τα torrents.βεβαια κρινεται αναγκαια η υπαρξη δυο τηλεορασεων στο σπιτι, για ευνοητους λογους.
ποσες υπουργικες υπογραφες χρειαζεται μια αρλουμπα...
απο http://www.e-cannibals.gr
Πόσες υπουργικές υπογραφές χρειάζεται μια αρλούμπα για να γίνει νόμος του κράτους;
Ήθελα σήμερα να γράψω για τον κυβερνητικό ανασχηματισμό αλλά βαρέθηκα. Τριάντα χρόνια το ίδιο σκηνικό. Δομικές αλλαγές, σαρωτικός ανασχηματισμός, και άλλες τέτοιες κοινοτοπίες.
Ένα μόνο έχω να πω. Ότι μου άρεσε το καψώνι που έκανε ο ΓΑΠ στους δημοσιογράφους τους οποίους ξενύχτησε.
Πάμε τώρα στο ερώτημα του τίτλου της ανάρτησης. «Πόσες υπουργικές υπογραφές χρειάζεται μια αρλούμπα για να γίνει νόμος του κράτους;»
Απάντηση; Πέντε. (5)
Δείτε screen shot παρακάτω
Ποια είναι η αρλούμπα που χρειάστηκε πέντε υπουργικές υπογραφές για να γίνει νόμος του κράτους;
Δείτε:
Αυτό υπέγραψαν μεταξύ άλλων οι πέντε υπουργοί σε νόμο που αφορά τις αυτοδιοικητικές εκλογές που θα γίνουν σε 2 μήνες
Μάλιστα σε περίπτωση που η φάτσα του υποψηφίου εμφανιστεί πάνω από μια φορά σε διαδικτυακούς τόπους και ιστοσελίδες θα τους επιβάλλεται πρόστιμο 50.000 έως 100.000 ευρώ.
Στους δε μάλιστα ιδιοκτήτες των διαδικτυακών τόπων και ιστοσελίδων επιβάλλεται πρόστιμο 50.000 έως 150.000 χιλιάδων ευρώ.
Δεν μπορώ να φανταστώ ότι οι συντάκτες καθώς και οι υπουργοί που υπογράφουν τέτοια ανόητα άρθρα σε ένα σοβαρότατο νόμο που αφορά τις προεκλογικές δαπάνες είναι τόσο χαζοί. Δεν μπορεί να είναι όλοι αυτοί τόσο αναλφάβητοι διαδικτυακά. Δεν μπορεί να νομοθετούν τέτοιες αυταπόδεικτες χαζομάρες.
Δεν θα αναλύσω γιατί είναι χαζομάρα η παραπάνω διάταξη. Αν δεν καταλαβαίνεις γιατί είναι χαζομάρα τότε καλά θα κάνεις να μεταδημοτεύσεις στη Σαλονίκη να ψηφίσεις Ψωμιάδη και να σε ευλογεί ο Άνθιμος.
Θα αναλύσω όμως γιατί πιστεύω πως αυτή η αρλούμπα δεν μπήκε μόνο λόγο του ψηφιακού αναλφαβητισμού και την έλλειψη ψηφιακής κουλτούρας όσων νομοθετούν.
Η απαξίωση ενός άρθρου τόσο ξεκάθαρα αλρουμποειδούς εύκολα φέρνει απαξίωση του συνόλου των νομοθετικών ρυθμίσεων για τον έλεγχο των προεκλογικών δαπανών.
Πόσες υπουργικές υπογραφές χρειάζεται μια αρλούμπα για να γίνει νόμος του κράτους;
Ήθελα σήμερα να γράψω για τον κυβερνητικό ανασχηματισμό αλλά βαρέθηκα. Τριάντα χρόνια το ίδιο σκηνικό. Δομικές αλλαγές, σαρωτικός ανασχηματισμός, και άλλες τέτοιες κοινοτοπίες.
Ένα μόνο έχω να πω. Ότι μου άρεσε το καψώνι που έκανε ο ΓΑΠ στους δημοσιογράφους τους οποίους ξενύχτησε.
Πάμε τώρα στο ερώτημα του τίτλου της ανάρτησης. «Πόσες υπουργικές υπογραφές χρειάζεται μια αρλούμπα για να γίνει νόμος του κράτους;»
Απάντηση; Πέντε. (5)
Δείτε screen shot παρακάτω
Ποια είναι η αρλούμπα που χρειάστηκε πέντε υπουργικές υπογραφές για να γίνει νόμος του κράτους;
Δείτε:
Αυτό υπέγραψαν μεταξύ άλλων οι πέντε υπουργοί σε νόμο που αφορά τις αυτοδιοικητικές εκλογές που θα γίνουν σε 2 μήνες
Μάλιστα σε περίπτωση που η φάτσα του υποψηφίου εμφανιστεί πάνω από μια φορά σε διαδικτυακούς τόπους και ιστοσελίδες θα τους επιβάλλεται πρόστιμο 50.000 έως 100.000 ευρώ.
Στους δε μάλιστα ιδιοκτήτες των διαδικτυακών τόπων και ιστοσελίδων επιβάλλεται πρόστιμο 50.000 έως 150.000 χιλιάδων ευρώ.
Δεν μπορώ να φανταστώ ότι οι συντάκτες καθώς και οι υπουργοί που υπογράφουν τέτοια ανόητα άρθρα σε ένα σοβαρότατο νόμο που αφορά τις προεκλογικές δαπάνες είναι τόσο χαζοί. Δεν μπορεί να είναι όλοι αυτοί τόσο αναλφάβητοι διαδικτυακά. Δεν μπορεί να νομοθετούν τέτοιες αυταπόδεικτες χαζομάρες.
Δεν θα αναλύσω γιατί είναι χαζομάρα η παραπάνω διάταξη. Αν δεν καταλαβαίνεις γιατί είναι χαζομάρα τότε καλά θα κάνεις να μεταδημοτεύσεις στη Σαλονίκη να ψηφίσεις Ψωμιάδη και να σε ευλογεί ο Άνθιμος.
Θα αναλύσω όμως γιατί πιστεύω πως αυτή η αρλούμπα δεν μπήκε μόνο λόγο του ψηφιακού αναλφαβητισμού και την έλλειψη ψηφιακής κουλτούρας όσων νομοθετούν.
Η απαξίωση ενός άρθρου τόσο ξεκάθαρα αλρουμποειδούς εύκολα φέρνει απαξίωση του συνόλου των νομοθετικών ρυθμίσεων για τον έλεγχο των προεκλογικών δαπανών.
Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010
γλυκια μελαγχολια
γιατρε μου,θυμασαι την τελευταια μου επισκεψη.θυμασαι για τις μεταπτωσεις στην ψυχολογια μου.μεταξυ εντασης και κοπωσης.μου ειχες δωσει το κιτρινο κουμπι για την ενταση και το ροζ για την κοπωση.τα ακυρωνω και τα δυο.
το κιτρινο με κανει πιο τσιτωμενο και θα αρπαχτω στα σιγουρα με καποιον.ασε που πρεπει να το αποφυγω λογω ηλικιας.εαν ημουν νεοτερος θα το επερνα για extra δυναμη.σαν το σπανακι του popeye.το ροζ δε,με μαλακωνει πολυ.βουτυρο σε λεω.
χρειαζομαι κατι αλλο.κατι σαν αζαξ εγκεφαλου.υπαρχει;να το βρεις.δηλαδη τα πραγματα δυσκολεψαν και δε μπορω να βγαλω ακρη.follow...
να χασω για να αντιμετωπισω τον ταδε ή να κερδισω και να αντιμετωπισω το δεινα;
να αξιολογησω την υπαρχουσα κατασταση ως προθαλαμο χρεοκωπιας ή ευκαιρια αλλαγης;
ο χρονος αυτος που δοθηκε,ειναι για το συμαζεμα ή για να προλαβουν οι πολυεθνικες και οι τραπεζιτες,εγχωριοι και ξενοι,να μαζεψουν τη χασουρα και οτι τελος παντων μπορουν;
θα μεινω παλι στο τριτο καταστρωμα ενω οι αλλοι θα εχουν ηδη φορεσει τα σωσιβια επιβιβαζομενοι στις βαρκες;
να διαλεξω τον ψηλο με τα γυαλια ή τον κοντο με τα γυαλια;υπαρχει καποιος χωρις γυαλια;με καταλαβαινεις φανταζομαι.
να στοιχηθω πισω απο τους ευκολους αφορισμους ή να παραδεχθω την πολυπλοκοτητα στα προβληματα;
ειναι φορες που αισθανομαι σαν μαριονεττα.καποιος κινει τα σκοινια κι εγω υπακουω αυθορμητα στις εντολες του.θες η ασφαλεια,θες η καλυψη που σου παρεχει η κατευθυνομενη κινηση,με συνετιζει υπακουωντας.οταν ομως μπερδευτουν τα σκοινια;,πως παιζεται το εργο;χωρις διχτυ ασφαλειας;
μαλλον εισαι πιο ελευθερος.ή δεν εισαι και κινδυνευεις;
γιατρε μου,τη συνταγη μου και γρηγορα....μπηκε κι ο σεπτεμβρης...να μαζεψουμε τα φυλλα.ας το κανουμε πιο elegant αυτη τη φορα.δε θα αργησει να ξαναμοιρασει...
το κιτρινο με κανει πιο τσιτωμενο και θα αρπαχτω στα σιγουρα με καποιον.ασε που πρεπει να το αποφυγω λογω ηλικιας.εαν ημουν νεοτερος θα το επερνα για extra δυναμη.σαν το σπανακι του popeye.το ροζ δε,με μαλακωνει πολυ.βουτυρο σε λεω.
χρειαζομαι κατι αλλο.κατι σαν αζαξ εγκεφαλου.υπαρχει;να το βρεις.δηλαδη τα πραγματα δυσκολεψαν και δε μπορω να βγαλω ακρη.follow...
να χασω για να αντιμετωπισω τον ταδε ή να κερδισω και να αντιμετωπισω το δεινα;
να αξιολογησω την υπαρχουσα κατασταση ως προθαλαμο χρεοκωπιας ή ευκαιρια αλλαγης;
ο χρονος αυτος που δοθηκε,ειναι για το συμαζεμα ή για να προλαβουν οι πολυεθνικες και οι τραπεζιτες,εγχωριοι και ξενοι,να μαζεψουν τη χασουρα και οτι τελος παντων μπορουν;
θα μεινω παλι στο τριτο καταστρωμα ενω οι αλλοι θα εχουν ηδη φορεσει τα σωσιβια επιβιβαζομενοι στις βαρκες;
να διαλεξω τον ψηλο με τα γυαλια ή τον κοντο με τα γυαλια;υπαρχει καποιος χωρις γυαλια;με καταλαβαινεις φανταζομαι.
να στοιχηθω πισω απο τους ευκολους αφορισμους ή να παραδεχθω την πολυπλοκοτητα στα προβληματα;
ειναι φορες που αισθανομαι σαν μαριονεττα.καποιος κινει τα σκοινια κι εγω υπακουω αυθορμητα στις εντολες του.θες η ασφαλεια,θες η καλυψη που σου παρεχει η κατευθυνομενη κινηση,με συνετιζει υπακουωντας.οταν ομως μπερδευτουν τα σκοινια;,πως παιζεται το εργο;χωρις διχτυ ασφαλειας;
μαλλον εισαι πιο ελευθερος.ή δεν εισαι και κινδυνευεις;
γιατρε μου,τη συνταγη μου και γρηγορα....μπηκε κι ο σεπτεμβρης...να μαζεψουμε τα φυλλα.ας το κανουμε πιο elegant αυτη τη φορα.δε θα αργησει να ξαναμοιρασει...
Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010
Γιατί θα αυξηθεί το ρεύμα της ΔΕΗ
απο market-talk.netΠριν από μερικά σε ένα άρθρο με τίτλο, Ζήτω η ΔΕΗ, είχα πει ότι:
Πιο συγκεκριμένα, στις άλλες χώρες της ΕΕ, οι αντίστοιχες ΔΕΗ αγοράζουν το περισσευούμενο ρεύμα από τους καταναλωτές 4-6 φορές περισσότερο από ότι το χρεώνει. Μην νομίζετε ότι έχει ζημιά, διότι οι υπόλοιποι (που δεν έχουν τέτοια συστήματα) χρεώνονται ένα μικρό πάγιο για να μην ζημιώνεται η ΔΕΗ. Στην Ελλάδα όμως, ενώ πληρώνουμε αυτό τον φόρο καθαρών πηγών ενέργειας, η ΔΕΗ δεν αγοράζει τίποτα από τους ιδιώτες καταναλωτές που κάνουν ιδιωτική παραγωγή ρεύματος!!!!
Για αυτό τον λόγο άλλωστε, ενώ έχουμε τις δυνατότητες, είμαστε οι τελευταίοι στην Ευρώπη σε χρήση φωτοβολταϊκών συστημάτων. Ξέρετε ποιος είναι πρώτος; Η Γερμανία!!
Η Γερμανία λοιπόν όχι μόνο έχει τις περισσότερες εγκαταστάσεις στην Ευρώπη, αλλά είναι τρίτη παγκοσμίως μετά τις ΗΠΑ και Ιαπωνία.
Τώρα λοιπόν που έχει μπει σε εφαρμογή η συμφωνία του Κιότο, μαντέψτε από ποιους θα αγοράζουμε μονάδες ρύπανσης;;;;;
Ναι αγαπητέ αναγνώστη. Οι Έλληνες καραγκιόζηδες γραφειοκράτες και εδώ τα έχουν κάνει θάλασσα. Ενώ η ΕΕ μας έχει διατάξει τώρα και χρόνια να απελευθερωθεί η ενέργεια και ενώ έχει διατάξει τη ΔΕΗ να αγοράζει 4-6 φορές ακριβότερο το ρεύμα από αυτούς που βάζουν φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις (σαν κίνητρο δηλαδή), η ΔΕΗ τους γράφει όλους κανονικά...δε γουστάρει να αγοράζει καθαρή ενέργεια ρε παιδί μου, πως να το κάνουμε!!!
Το αποτέλεσμα αυτής της ολιγωρίας θα το νιώσουμε σύντονα. Το πρόβλημα είναι ότι η ΔΕΗ (λόγου ολιγωρίας) δεν είναι έτοιμη να ανταπεξέλθει στην συμφωνία του Κιότο, με αποτέλεσμα τώρα θα πρέπει να αγοράζει μονάδες ρύπους με σκοπό να συνεχίσει να κάνει αυτό που κάνει … να καίει λιγνίτη και να ρυπαίνει το περιβάλλον.
Ενώ θα έπρεπε αυτές οι μονάδες να είχαν αντικατασταθεί τώρα και πολλά χρόνια (η να περιοριστεί η δυναμικότητα τους), εμείς σκάψαμε ένα λάκκο στην άμμο και προσποιούμαστε ότι δεν ξέρουμε τίποτα.
Ο Πάσχος Μανδραβέλης σε ένα πολύ καλό άρθρο μας εξηγεί πόσο θα είναι αυτό το κόστος και για ποιο λογο θα αυξηθεί το ρεύμα προσεχώς:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_14_02/09/2010_413449
"-Ενας από τους προσφιλείς στον ελληνικό Τύπο μύθους είναι ότι η απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας θα αυξήσει την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος από 15-60%. Ετσι η Ελλάδα θα καταστεί ένα μοναδικό φαινόμενο στην παγκόσμια ιστορία και όλοι οι οικονομολόγοι θα σχίσουν τα πτυχία τους. Ο συνακόλουθος της απελευθέρωσης ανταγωνισμός αντί να μειώσει τις τιμές, θα τις αυξήσει.
Η αλήθεια είναι ότι η τιμή του ρεύματος θα αυξηθεί. Είτε απελευθερωθεί η αγορά, είτε όχι είτε παραμείνει κρατική η ΔΕΗ είτε όχι είτε πουληθούν μονάδες είτε όχι. Κι αυτό γιατί τα τεχνάσματα της ΔΕΗ να παρέχει σε κάποιους φθηνό ρεύμα, εξαντλούνται.
Το πρώτο τέχνασμα έχει να κάνει με τα δικαιώματα ρύπων. Σήμερα και μέχρι το 2013 η ΔΕΗ ρυπαίνει με το αζημίωτο. Αυτό δημιουργεί συγκριτικό πλεονέκτημα σε σχέση με τις ιδιωτικές ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες, οι οποίες καίνε το πιο καθαρό αλλά και πιο ακριβό φυσικό αέριο. Η ΔΕΗ για κάθε παραγόμενο μεγαβάτ εκπέμπει 863 κιλά διοξειδίου του άνθρακα τη στιγμή που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι κάτω των 350 κιλών ανά μεγαβάτ.
Από το 2013 οι εκπομπές αυτές θα πληρώνονται. Η Greenpeace υπολόγισε ότι αυτό το κόστος για την ΔΕΗ θα είναι δύο δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Αν σκεφθούμε ότι πέρυσι (μια κατά κοινή ομολογία καλή χρονιά για τη ΔΕΗ) η εταιρεία είχε κέρδη 693 εκατομμυρίων, πρέπει να καταλάβουμε ότι έχουμε στα χέρια μας «Ολυμπιακή». Μόνο που θα είναι πολύ ακριβότερη. Αυτά τα δύο δισ. εμείς θα τα πληρώσουμε, είτε απευθείας ως καταναλωτές είτε εμμέσως ως φορολογούμενοι, διά του κρατικού προϋπολογισμού."
Όποτε, λόγου ολιγωρίας της ΔΕΗ και λόγου τον πόλεμο που έκαναν οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ ενάντια στις καθαρές μορφές ενέργειας, τώρα το ρεύμα θα μας κοστίζει περισσότερο διότι, δεν κάναμε σχεδόν καμία επένδυση σε καθαρές μορφές ενέργειας τόσα χρόνια και τώρα οι ρύποι θα μας κοστίζουν ο κούκος αηδόνι.
Και όλα αυτά για να έχει το πάνω χέρι η ΔΕΗ, σε μια αγορά που θα έπρεπε να έχει απελευθερωθεί τώρα και πολλά χρόνια, αλλά δεν απελευθερώθηκε στο όνομα του ότι η ΔΕΗ είναι κοινωφελές οργανισμός και ανήκει στον λαό.
Η κατάληξη είναι ότι αν θα αυξηθεί το ρεύμα, δεν θα έχει τίποτα να κάνει με την επερχόμενη απελευθέρωση. Θα έχει να κάνει με το γεγονός ότι η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ κάνει ότι γουστάρει και κανένας δεν της έχει αντισταθεί τόσα χρόνια. And you can take that one to the bank also.
