Ουαί τοις ηττημένοις

O ρόλος της Τρόικας στην Ελλάδα είναι διπλός. Ως "μηχανισμός στήριξης", και ως "διπλωματική ομάδα".

Στον πρώτο της ρόλο, η συμπεριφορά και πρακτικές της είναι τεχνοκρατικά μεθοδολογικές και στηρίζονται σε νούμερα και σενάρια, ειναι δηλαδή μια εταιρική συμπεριφορά, κάτι ανάλογο με τον ρόλο μιας εταιρίας που έχει αναλάβει την οικονομική στήριξη, εξυγίανση και εκσυγχρονισμό μιας άλλης προβληματικής εταιρίας.
Στο δεύτερο ρόλο της, η Τρόικα επιδεικνύει μια διπλωματική συμπεριφορά, προσπαθώντας να χωρέσει μέσα στον πρώτο της ρόλο και την προστασία των συμφερόντων των πιστωτών μας, στο μέγιστο δυνατό βαθμό.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν έχει την ικανότητα να κάνει ούτε διαρθρωτικές αλλαγές ως εταιρικός σύμμαχος (που θα μας οφελούσε), ούτε να διαπραγματευτεί διπλωματικά τα ελληνικά συμφέροντα.
Τον τελευταίο καιρό πλήθαιναν οι παροτρύνσεις πολλών αναλυτών να γίνει μια συνολική αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους που να συμπεριλαμβάνει (1)κάποιες χρονικές επιμηκύνσεις στις πληρωμές, (2)επαναγορά χρέους υψηλότοκων ομολόγων με χαμηλότερα επιτόκια μέσω του επερχόμενου ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης (που θα τελειοποιηθεί και θεσμοθετηθεί τον Μάρτιο - το λεγόμενο "γερμανικό κουστούμι"), και (3)να μας χαριστεί κάπου 20 -30% του χρέους ωστε η χώρα να καταστεί βιώσιμη. Ενα τέτοιο "κούρεμα" θα ήταν περίπου της τάξεως των 50 δις ευρώ.
Aφου όμως τώρα ο κ. Παπακων/νου παραδέχεται επίσημα (σελ. 3 - κορυφή) πως υπάρχει η δυνατότητα να "αξιοποιηθεί" δημόσια περιουσία με σκοπό την συνολική είσπραξη 50 δις, ποιός ο λόγος να συζητηθεί ενα "κούρεμα" του ελληνικού χρέους; Εντάξει, η Ελλάδα δεν έχει 50 δις δημόσιας περιουσίας να εκποιήσει άμεσα (πέραν των νησιών και των μνημείων της), άλλωστε δεν έχει ακόμα καταγράψει τίποτα. Εχει όμως 10 δις για τώρα, και οι στόχοι ανασκευάζονται ανάλογα με τις συγκυρίες.
Ανίκανοι διοικητικά και τεχνοκρατικά, οι κυβερνώντες έχουν μέν βυθίσει τη χώρα στην ύφεση χωρίς κανένα ορατό αποτέλεσμα, ανόητοι δε διπλωματικά έχουν θυσιάσει το "κούρεμα" του ελληνικού χρέους, μέρος του οποίου οι πιστωτές μας θα το εισπράξουν σε "είδος". Για την εν λόγω κίνηση απαιτήθηκε και πολύς "εθελοντισμός".
Το ανθρωπολογικό είδος του κομματάνθρωπου που διαχειρίζεται τη σημερινή κρίση, είναι μετεξέλιξη του κομματικού είδους που διαχειρίστηκε και τα 130 δις των κοινοτικών πακέτων που μας δόθηκαν απο το 1980 και μετά για να αναπτυχθούμε. Μια μέρα, η Ιστορία θα αναγράψει κυνικά, πως ποτέ κανένας λαός δεν πήρε τόσο πολύ χρήμα για να αναπτυχθεί, και δεν κατάφερε τόσο γρήγορα να εκπορνευθεί εξευτελιζόμενος.

http://locus-editorium.blogspot.com/

grammys awards 2011

μια εξαιρετικη βραδια για τα φετινα grammys.αυτο λενε ολοι και μπορειτε να παρετε μια λεπτομερη αναφορα απο το agoodyearfortherobots.blogspot.com
μερικοι απο αυτους που βραβευθηκαν :

Album of the Year: Arcade Fire, The Suburbs

Record of the Year: Lady Antebellum, “Need You Now”

Best New Artist: Esperanza Spalding

Best Pop Collaboration With Vocals: Herbie Hancock, Pink, India.Arie, Seal, Konono No 1, Jeff Beck & Oumou Sangare, “Imagine”

Best Rock Performance By A Duo Or Group With Vocals: The Black Keys, “Tighten Up”

Best Alternative Music Album: The Black Keys, Brothers




αυτοι που μαλλον εκλεψαν την παρασταση,ηταν οι συμμετεχοντες στο folk κομματι.με mumford and sons,στη συνεχεια οι avvet brithers και κλεινουν ολοι μαζι με τον bob dylan.αξιζει να το δεις.

Culture Club – Starman (D.Bowie cover)

παλι με χρονια με καιρους παλι δικα σας θα 'ναι

ειναι λιγο κουτσομπολιστικο αλλα ειναι και σημαδι της πρακτικης που ακολουθουνταν,ακολουθειται,δεν ξερω.
οι δυο γνωστοι τηλεπαρουσιαστες της tv100,συμφωνα με το greece-salonika.blogspot,καταρχην προσεληφθησαν ως υπαλληλοι καθαριοτητας.μετα αποσπαστηκαν στην τηλεοραση του δημου.
ετσι εξηγειται μια απορια που ειχα χρονια.απο που προερχεται ολο αυτο το trash της δημοτικης τηλεορασης θεσσαλονικης.το μικρο "εις υγειαν" της συμπρωτευουσας.
παρουσιαστες δελτιων και τελεταρχες σε εκδηλωσεις της ν.δ.,ο δοκαλης μαλιστα ειχε παρουσιασει και τα αποκαλυπτηρια του κ.καραμανλη.
παντως δεν προκειται να γυρισουν,μετα απο ξεσκαρταρισμα του μπουταρη,πισω στην οργανικη τους θεση.προλαβε ο γκιουλεκας και τους απεσπασε στο γραφειο του.οποιοσδηποτε υποστηριξει πως γυρισαν στην πραγματικη τους θεση,ειναι κακεντρεχης.

Real Estate η Ελλάς

Το ψιλομαρτύρησαν το μυστικό οι Τροϊκάνοι. «Πουλήστε να σωθείτε!». Η κυβέρνηση θύμωσε μεταμεσονύκτια και τους κατακεραύνωσε. Τους πήγε το σκατό στην κάλτσα των Τροϊκάνων. Φημολογείται πως αγόραζαν ξημερώματα με τις ντουζίνες τα king size Pampers σε εφημερεύον φαρμακείο της Ερμού.


Aς το πιάσουμε το νήμα απ’ την αρχή. Άντε να πουλήσουμε. Τι να πουλήσουμε και πόσο; ΑΤΕ και ΤΤ; 800 μύρια και τα δυό ιδρύματα τα εξετίμησε ο Σάλλας. Τιμή ξεφτίλα, αλλά μας βρίσκουν στην ανάγκη. Να βάλουμε και το υπό κατάληψη κτίριο του Ρουτζούνη, που ως διαδίδεται θα το δωρίσει στο κράτος; Πόσα να πιάνει δαύτο; Τρία μύρια, πέντε, δεκαπέντε; Οι μετανάστες που στεγάζει πόσο να κάνουν; Χίλια ευρώ το κεφάλι; Αν τσιμπήσει κανα κορόϊδο ,να άλλα δεκαπέντε μύρια και διακόσια πενήντα χιλιαρικάκια.

ΟΤΕ δεν πουλάμε, γιατί η τιμή που ξεφόρτωσε ο Αλογοσκούφης, στα είκοσι και κάτι, είναι μπιρ παρά. Α, όλα κι όλα! Εμείς τα πασόκια δεν είμαστε δεξιοί να μας πιάνουν Κώτσους. Άσε που έχουμε κι αξιοπρέπεια. «Και τα όρια της αξιοπρέπειάς μας δεν τα διαπραγματευόμαστε με κανέναν».Βγάλαμε και ανακοίνωση γι αυτό.

Η ΔΕΗ έχει ψωμί .Εδώ θα πουλήσουμε ακριβά το τομάρι μας. Εις αντάλλαγμα θα πρέπει να μας παραχωρήσουν δωρεάν μια ξυλόσομπα κι ένα λυχνάρι ανά κάτοικο. Μπικικίνια δεν θα πάρουμε, αλλά θα μειώσουμε τα έξοδα και θα γίνουμε πιο ανταγωνιστικοί.

Πάμε τώρα στα ακίνητα-φιλέττα. Υπολογίζεται πως η αξιοποίησή τους θα αποφέρει δύο δις ετησίως. Που σημαίνει πως σε 150 χρόνια πάπαλα το χρέος. Αλλά οι Τροίκάνοι θέλουν μια πενηντάρα μέχρι το 2015! Δεν βγαίνει. Άρα τα πουλάμε .Ιδού και πάλι το κρίσιμο ερώτημα. Πόσο; Όσο μας πει ο επενδυτικός σύμβουλος που θα προσλάβουμε. Αν τώρα οι πιθανοί αγοραστές λακίσουν, μη συμφωνώντας με την προτεινόμενη τιμή πώλησης, θα μας μείνουν τα αποτέτοια τους για να ξοφλήσουμε την αμοιβή του συμβούλου. Έχει και τα ρίσκα του το εθνικό real estate.

Μνημεία μας απαγόρευσαν να πουλήσουμε οι δανειστές. Όχι πως θα είχαμε αντίρρηση, αλλά στήλωσαν τα πόδια.

Μας μένουν κάτι νησάκια, το Πεδίον του Άρεως και το δάσος του Σέϊχ –Σου. Για το τελευταίο αντιδρά ο Ψωμιάδης, ενώ ο Μπουτάρης έκανε λίαν συμφέρουσα πρόταση εκμετάλλευσής του. Με πέντε ευρώ εισιτήριο θα παρακολουθείς κάθε βράδυ πέντε live βιασμούς.

Για το Πεδίον του Άρεως υπάρχει αντίδραση ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, καθώς σε περίπτωση πώλησής του θα πρέπει να πληρώνουν ενοίκιο κάθε φορά που διαδηλώνουν. Κι ο Γιωργάκης αντιδρά σ' αυτό. «Δεν θα ξαναδώσω την ευκαιρία στον Αλέξη να με κάνει πάλι ρόμπα!» φέρεται ειπών.

Απομένουν τα νησάκια(για μεγάλα νησιά δεν το συζητάμε, γιατί εκεί κατοικούν τα κουτορνίθια ψηφοφόροι μας. Εκτός κι αν ενισχυθεί το ντόπιο κίνημα περί αυτοδιάθεσης των Κρητικών, οπότε το ξαναβλέπουμε το πράμα).Τα Ίμια δεν συμφέρουν μιας και θέλουν μερίδιο κι οι Τουρκαλάδες. Το Αβάπτιστο Αρκιών έχει γονείς άθεους ,που αρνούνται το μυστήριο της κολυμπήθρας, οπότε απορρίπτεται. Για το Γλαρονήσι Κυκλάδων ενίσταται η Μπιρμπίλη, καθώς ανήκει στις περιοχές natura. Στην Εσχάτη Θήρας εντοπίστηκε υποθαλάσσιο κοίτασμα πετρελαίου απ’ τον Χαρδαβέλλα, οπότε άκυρο. Για το Κουκονήσι δεν κουβεντιάζουμε καν μιας και περιμένουμε τοκετό της κούκαινας για ν’ αυξηθεί ο πληθυσμός και να φέρει την άνοιξη.Μένει η Φαλκονέρα, αλλά έχει κακή φήμη και δεν πιάνει καλή τιμή.

Πόσα μαζέψαμε τελικά; Κανά δις, τη φουφού μας και καλή καρδιά
 
αλη μπαμπα blog
http://www.mantri.gr/

Ο Θορώ και ο Κωφίδης

Από τις εξαγγελίες του υφυπουργού Υποδομών συμπεραίνει κανείς ότι η κυβέρνηση αναγνωρίζει πως όλη αυτή η ιστορία με τους αντάρτες των διοδίων δεν είναι μόνο "αντικοινωνική συμπεριφορά" κάποιων "τζαμπατζήδων", όπως τους αποκάλεσε ο υπουργός καμιά βδομάδα νωρίτερα. Κάπου υπάρχουν και ορισμένα δίκαια αιτήματα, τα οποία η πολιτική ηγεσία του υπουργείου (δείχνει ότι) αναζητά τρόπο να ικανοποιήσει, επανεξετάζοντας μεταξύ άλλων τις συμβάσεις παραχώρησης που υπέγραψε η προηγούμενη κυβέρνηση με τις κατασκευάστριες κοινοπραξίες.

Το ερώτημα είναι, γιατί έπρεπε να φτάσουν τα πράγματα ως εδώ μέχρι να ασχοληθεί η πολιτική ηγεσία; Αντιλαμβάνομαι βέβαια ότι στο υπουργείο Υποδομών είναι πολύ απασχολημένοι οι άνθρωποι (κάνουν όλη μέρα βουντού μήπως εξαφανιστεί η Μπιρμπίλη), ωστόσο μπορούσαν και όφειλαν να έχουν προβλέψει το κακό και να έχουν κινηθεί για να το προλάβουν. Διότι ναι, υπάρχει πράγματι ένα ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης όταν π.χ. υποχρεώνεις τους μόνιμους κατοίκους κάποιων περιοχών να διέρχονται από δρόμους με διόδια, χωρίς να τους δίνεις την εναλλακτική ενός παράπλευρου δικτύου. Και το πιο εύκολο πράγμα που μπορεί να πάθει ένα δίκαιο αίτημα είναι να ξεχειλώσει, όπως εν προκειμένω το "να μην πληρώνουμε διόδια για τις μετακινήσεις μας εντός ορίων δήμου/νομού εφόσον δεν υπάρχει εναλλακτικό δίκτυο" γρήγορα έγινε "να μην πληρώνουμε διόδια γενικώς". Κι όταν η πολιτική ηγεσία, δια της αδράνειάς της, αφήνει να μπλεχτούν οι δικαίως διαμαρτυρόμενοι με τους τζαμπατζήδες ή τους χαβαλέδες, είναι κομματάκι δύσκολο μετά να ξεχωρίσει την ήρα απ' το στάρι.
Εκτός πια κι αν ο Ρέππας γουστάρει τον τζερτζελέ και τις βαθυστόχαστες κοινωνικοφιλοσοφικές αναλύσεις που μπερδεύουν την ανομία, την τζάμπα μαγκιά, την πολιτική ανυπακοή, τον Σάββα Κωφίδη και τον Θορώ, όλα μαζί κι ανάκατα. Αν είναι έτσι, ΟΚ. Ας συνειδητοποιήσει όμως ότι το μήνυμα που περνάει τελικά στην κοινωνία από όλη αυτήν την ιστορία είναι πως, ακόμα κι αν έχεις ένα δίκαιο αίτημα, ο μόνος τρόπος να κάνεις το κράτος να ασχοληθεί είναι να πουλήσεις τρέλα, να κάνεις σαματά, να εξωθήσεις τα πράγματα στα άκρα. Αν η κυβέρνηση επιθυμεί να διαπαιδαγωγήσει πολιτικά την κοινωνία με αυτή τη λογική, ας έχει κατά νου ότι παίρνει ένα πολύ επικίνδυνο μονοπάτι, που δεν υπάρχει περίπτωση να μας βγει σε καλό.

http://xasodikis.blogspot.com/

Ανυπακοή αλά ελληνικά…

Όταν στην επίσημη επίσκεψή του στην Αυστραλία, το 2003, ο πρόεδρος Μπους εκφώνησε ομιλία σε κοινή συνεδρία των δύο νομοθετικών σωμάτων της χώρας, η παράσταση δεν ήταν τόσο απρόσκοπτη όσο φανταζόταν. Κάποια στιγμή, ο γερουσιαστής Μπράουν, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των Πρασίνων, σηκώθηκε από το έδρανό του και διέκοψε με έντονο ύφος τον ομιλητή, διαμαρτυρόμενος για την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ και την απάνθρωπη μεταχείριση των κρατουμένων στο Γκουαντάναμο. Ακολούθησε θόρυβος. Ο πρόεδρος της Βουλής επενέβη άμεσα. Με εντολή του, οι υπεύθυνοι ασφαλείας οδήγησαν τον θορυβοποιό βουλευτή έξω από την αίθουσα, ενώ αποβλήθηκε για εικοσιτέσσερις ώρες από τη Βουλή! Ο γερουσιαστής δεν αντιστάθηκε. Διαμαρτυρίες δεν ακούστηκαν. Η ομιλία συνεχίστηκε. Αλλά και η διαμαρτυρία καταγράφηκε...

Ήταν μια μικρή πράξη ανυπακοής: η ανάγκη της προσωπικής διαμαρτυρίας κατίσχυσε του σεβασμού των κοινοβουλευτικών κανόνων περί κόσμιας συμπεριφοράς. Ο γερουσιαστής αφενός μεν εξέφρασε με πάθος την άποψή του, αφετέρου δε υπέστη τις συνέπειες της ανορθόδοξης συμπεριφοράς του. Αποδεχόμενος τις σχετικές κυρώσεις, επιβεβαίωσε άρρητα το σεβασμό του στους κανόνες του κοινοβουλίου. Ανυπακοή και υπακοή συνυπήρξαν στο ίδιο επεισόδιο.

Το αυτοαποκαλούμενο «κίνημα ανυπακοής» στην Ελλάδα έχει τόση σχέση με την πολιτική ανυπακοή σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα όση η θρησκόληπτη μισαλλοδοξία με τη χριστιανική αγάπη. Όσοι βανδαλίζουν τα ακυρωτικά μηχανήματα εισιτηρίων στους σταθμούς του μετρό, όσοι αρνούνται να καταβάλουν διόδια στις εθνικές οδούς, όσοι μηχανεύονται τρόπους να πληρώνονται για τις ημέρες της απεργίας τους, όσοι καταλαμβάνουν δημόσια κτίρια, ή δεν σέβονται δικαστικές αποφάσεις, εγγράφονται λιγότερο στη μακρά δημοκρατική παράδοση της πολιτικής ανυπακοής και περισσότερο στη νεοελληνική παράδοση του ωμού τσαμπουκά – την ιδιοτελή άρνηση υπαγωγής σε κανόνες καθολικής ισχύος. Ένα μακρύ ιστορικό νήμα συνδέει τη σημερινή ανομία με την «αντίσταση» των κοτζαμπάσηδων και των ληστών του 19ου αιώνα στους θεσμούς τους νεοσύστατου ελλαδικού κράτους.

Η πολιτική ανυπακοή απαιτεί προσωπικό θάρρος και εκλεπτυσμένη πολιτική κουλτούρα. Οι πολιτικά ανυπάκουοι, όπως ο Γκάντι, ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ ή περιβαλλοντικοί ακτιβιστές, δεν παρακάμπτουν τις κυρώσεις. Αντιθέτως, τις επιζητούν. Με την αυταπάρνησή τους κερδίζουν ηθικό κύρος, προκειμένου να επιστήσουν την προσοχή της κοινωνίας σε νόμους που θεωρούν άδικους.

Η παρακμιακή αριστερά, τόσο στη σταλινική όσο και στη ριζοσπαστικά παλιμπαιδίζουσα εκδοχή της, καταγγέλλει την «ποινικοποίηση» της «οργανωμένης ανυπακοής». Δεν αντιλαμβάνεται ότι η ανυπακοή αποκτά έλλογα χαρακτηριστικά, καθίσταται κατανοητή, μόνο όταν εκδηλώνεται στο εσωτερικό μιας κατά νόμον συγκροτημένης πολιτικής κοινότητας. Χωρίς νόμους δεν υφίσταται πολιτική κοινότητα· δίχως κυρώσεις αχρηστεύονται οι νόμοι· χωρίς νόμους δεν έχει καμιά αξία η ανυπακοή.

Τον πολιτικά ανυπάκουο δεν τον ενδιαφέρει απλώς να καταγράψει ναρκισσιστικά τη διαμαρτυρία του, ούτε επιδιώκει ιδιοτελώς να ικανοποιήσει το συμφέρον του, αλλά να καταστήσει διϋποκειμενικά αναγνωρίσιμη τη μη νομιμόφρονα στάση του· τον ενδιαφέρει να επικοινωνήσει με τους συμπολίτες του, προκειμένου να επιφέρει αλλαγή στο νόμο· δεν θέλει να «ιδιάσει» αλλά να «κοινωνήσει». Όπως παρατηρεί ο Τζον Ρολς, η πολιτική ανυπακοή συνιστά πράξη πολιτική στο μέτρο που δεν υπερασπίζεται έναν επιμέρους κώδικα ηθικής, αλλά αναφέρεται στις γενικές αρχές της δικαιοσύνης που, κατ΄ αρχήν, ρυθμίζουν τους θεσμούς της δημοκρατικής κοινωνίας. Ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ λ.χ. παραβίασε τους ρατσιστικούς νόμους της Αλαμπάμα στο όνομα των αρχών του Αμερικανικού Συντάγματος.

Η πολιτική ανυπακοή είναι μια δημόσια, ενσυνείδητη, μη βίαιη πράξη. Εγγράφεται πρωτίστως στην επικράτεια του λόγου: εκδηλώνεται δημοσίως και απευθύνεται στους άλλους, πασχίζοντας να τους πείσει ότι ο ανυπάκουος ενδιαφέρεται ειλικρινώς για τις κοινές αξίες που συγκεκριμένοι νόμοι φέρονται να καταπατούν. Η πολιτική ανυπακοή συνιστά άρνηση και κατάφαση συγχρόνως: αρνείται την εφαρμογή ενός συγκεκριμένου νόμου καταφάσκοντας την έννοια του νόμου, αφού ο ανυπάκουος υφίσταται τις συνέπειες της άρνησής του. Όπως γράφει ο Ρολς, «ο νόμος παραβιάζεται, αλλά η πίστη στο νόμο εκφράζεται με τη δημόσια και μη βίαιη φύση της πράξης ανυπακοής, με την προθυμία να αποδεχθεί κανείς τις νόμιμες συνέπειες της συμπεριφοράς του».

Αναδεχόμενος τις κυρώσεις από την ανυπάκουη συμπεριφορά μου μετέχω στην πολιτική κοινότητα, δεν αποκόπτομαι από αυτή. Καταβάλλουμε ένα τίμημα για να πείσουμε τους άλλους, λέει ο Ρολς, ότι οι πράξεις μας αντλούν ηθική νομιμοποίηση από τις πολιτικές αξίες της κοινότητάς μας (ότι, δηλαδή, δεν εξυπηρετούμε απλώς τους εαυτούς μας), αλλά και για να βεβαιωθούμε εμείς οι ίδιοι για την ειλικρίνεια των κινήτρων μας. Παραμένουμε προσδεδεμένοι στον «κοινό λόγο» ακόμα κι όταν αρνούμαστε μια συγκεκριμένη εκφορά του.

Η ιδιοτελής απείθεια στο νόμο είναι ένα από τα πλέον διακριτά γνωρίσματα της νεοελληνικής κοινωνίας. Η απειθαρχία που βλέπουμε γύρω μας είναι καρικατούρα πολιτικής ανυπακοής· κυρίως συνιστά την κορύφωση της ιστορικά εμπεδωμένης παρανομίας σε γενικευμένη ανομία. Το ελλαδικό πρόβλημα είναι συστημικό, και γι αυτό δυσεπίλυτο: με κάποιες εξαιρέσεις, η ιδιοτελής-χειριστική αντίληψη του νόμου χαρακτηρίζει τόσο τους φαύλους πολιτικάντηδες που επί μακρόν κυβέρνησαν τη χώρα (με τα γνωστά αποτελέσματα…), όσο και αυτούς που τους αντιπολιτεύονται· φαύλοι κυβερνήτες και απείθαρχοι πολίτες αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Η κατά νόμον συμβίωση αποτελεί ένα απίστευτης σημασίας ιστορικό επίτευγμα όσων κοινωνιών την πέτυχαν. Εμείς, εδώ και διακόσια περίπου χρόνια, ακόμη προσπαθούμε…
 
εναρθρη κραυγη - http://htsoukas.blogspot.com/

Συνδικαλιστές vs Νηφαλιότητα για την Υγεία

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με το συνδικαλισμό ως έννοια. Έχω όμως ένα πρόβλημα με πολλούς συνδικαλιστές. Νομίζω ότι σε αρκετές περιπτώσεις παρερμηνεύουν το ρόλο τους και χάνουν το μέτρο. Σε συζήτηση που είχαμε προ 3 μηνών σε ένα τραπέζι με κορυφαίο συνδικαλιστή στη χώρα, μου ανέφερε πως “ο συνδικαλιστής είναι σαν το δικηγόρο του κατηγορούμενου. Ό,τι κι αν έχει κάνει (ή δεν έχει κάνει) αυτός, ο δικηγόρος θα τον υπερασπιστεί”. Άρα, οι συνδικαλιστές είναι οι ‘δικηγόροι’ των εργαζομένων. Ό,τι κάνουν ή δεν κάνουν οι τελευταίοι, οι συνδικαλιστές θα τους υπερασπιστούν. Αναρωτιέμαι: με επιχειρήματα που εξυπηρετούν τον κατηγορούμενο αλλά όχι πάντα και το δίκαιο ή το κοινωνικό συμφέρον; Πολύ ενδιαφέρουσα, αλήθεια, αντίληψη για το ρόλο των συνδικαλιστών. Υπό αυτό το πρίσμα γίνεται απόλυτα κατανοητή η πρόσφατη στάση πολλών ιατρο-συνδικαλιστών.


Τη στιγμή που έξι εκατομμύρια έλληνες απελευθερώθηκαν από τη γραφειοκρατική, αναποτελεσματική και κάποτε διεφθαρμένη αρπάγη των πολυϊατρείων του ΙΚΑ, αυτοί διάλεξαν να υπερασπιστούν το χθες και να τεθούν απέναντι από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού και τα συμφέροντά της. Τη στιγμή που (έστω και στο γόνατο) επιχειρείται η πλέον λελογισμένη κίνηση για τον εξορθολογισμό της παροχής πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, ο Ενιαίος Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), κάτι που για τη Γερμανία, τη Δανία και άλλες … ασόβαρες χώρες είναι αυτονόητο, αυτοί επιλέγουν να διαδίδουν αστήρικτες απόψεις για μισθό 700 ευρώ στους γιατρούς που θα συμβληθούν με τον ΕΟΠΥΥ. Γιατί; Γιατί το γράφει το μνημόνιο, ισχυρίζονται. Τι αναφέρει ακριβώς το μνημόνιο; (Χρησιμοποιώ το επίσημο κείμενο στα Αγγλικά για να μην υπάρχουν αμφιβολίες περί τη μετάφραση): ”Government extends the use of capitation payment of physician, currently used by OAEE, to all contracts between social security funds and the doctors they contract.” Capitation payment σημαίνει ‘πληρωμή κατά κεφαλήν’, ήτοι υπάρχει ένα καθορισμένο ετήσιο -συνήθως- ποσό για κάθε ένα ασθενή που σε επιλέγει ως ιατρό του. Ας πούμε, χάριν της συζήτησης, ότι αυτό το ποσό είναι 50 ευρώ. Αν σε επιλέξουν 1.000 ασθενείς, θα εισπράξεις 50.000 ευρώ ως ετήσια αποζημίωση. Αν σε επιλέξουν 100 ασθενείς, θα εισπράξεις 5.000. Το 700 από πού προκύπτει; Μα από το γεγονός ότι οι ιατροί του ΟΑΕΕ πληρώνονται πάνω-κάτω 700 ευρώ το μήνα. Ξεχνούν όμως ότι όχι μόνο οι ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ είναι σχετικά λίγοι αλλά και το γεγονός ότι όποιος συνταξιοδοτείται από τον ΟΑΕΕ μεταπίπτει αυτόματα στο ΙΚΑ, άρα το ταμείο αυτό έχει απαλλαγεί από τα κατά πολύ μεγαλύτερα έξοδα υγείας των συνταξιούχων. Είναι επίσης καταγεγραμμένο ότι οι ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ πηγαίνουν στον ιατρό λιγότερο από ασφαλισμένους άλλων ταμείων, παρά το γεγονός ότι δεν πληρώνουν (ίσως γιατί τρέχουν προσωπικές επιχειρήσεις; δεν ξέρω). Αν λοιπόν με το τρέχον σύστημα του ΟΑΕΕ ένας γιατρός παίρνει 700 ευρώ το μήνα, όταν θα κληθεί να δει δεκαπλάσιο πληθυσμό, πόσα θα πρέπει να πληρωθεί; Ξεχνούν επίσης οι συνδικαλιστές του κλάδου μου ότι τα 700 ευρώ που πληρώνει ο ΟΑΕΕ αντιστοιχούν σε ένα μικρό μόνο κλάσμα του καθημερινού χρόνου εργασίας του ιατρού και δεν είναι συνολική αντιμισθία. Ξεχνούν ακόμη πως αντιμισθία και ‘πληρωμή κατά κεφαλήν’ είναι δύο διαφορετικές μέθοδοι πληρωμής. Εδώ βέβαια ευθύνη έχουν και αυτοί που ‘πληροφόρησαν’ τους συντάκτες του μνημονίου ότι ο ΟΑΕΕ εφαρμόζει ‘πληρωμή κατά κεφαλήν’, αφού μόνο ως ανέκδοτο μπορεί αυτό να το ισχυριστεί κανείς. Ευθύνη έχουν και αυτοί που μετέφρασαν το κείμενο του μνημονίου στα ελληνικά και απέδωσαν το capitation payment ως ‘αντιμισθία’. Αλλά τη μεγαλύτερη ευθύνη φέρουν οι φουστανελοφόροι ιατρο-συνδικαλιστές που βγαίνουν στα κανάλια και διαδίδουν ασύστολα ψεύδη και κινδυνολογίες για να δικαιολογήσουν τις συνδικαλιστικές τους ιδιότητες. Πρόκειται για τους ίδιους ‘δημοκράτες’ που τολμούν να χαρακτηρίζουν την απεργία, όχι δικαίωμα, αλλά υποχρέωση, που αν δεν τηρήσεις θα υποστείς πειθαρχικό έλεγχο.

Απέναντι σε αυτό το κλίμα πανικού που καλλιεργούν ορισμένοι, θα προσπαθήσω να μοιραστώ μαζί σας μια νηφάλια σκέψη: θα είναι άραγε ο ΕΟΠΥΥ μια επιτυχία μόνο και μόνο γιατί έτσι το επιθυμεί η κυβέρνηση; Όχι βέβαια. Ο νέος θεσμός θα επιτύχει αν τον πιστέψουν και τον αγκαλιάσουν πρώτα οι γιατροί. Γιατί χωρίς γιατρούς δεν υπάρχει ΕΟΠΥΥ. Και ακόμα και αν τον αγκαλιάσουν οι γιατροί, θα πρέπει να τον αγκαλιάσουν και οι πολίτες γιατί γι αυτούς γίνονται όλα αυτά. Αν οι ασφαλισμένοι δεν πηγαίνουν στους συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ ιατρούς παρά μόνο για να συνταγογραφούν την αγωγή που θα τους συνιστούν άλλοι, εκτός ΕΟΠΥΥ ιατροί, τότε ένα νέο, χειρότερο ΙΚΑ γεννιέται. Γι αυτό είναι ευθύνη της κυβέρνησης και των ασφαλιστικών οργανισμών να επεξεργαστούν και να προτείνουν στον έλληνα ιατρό ένα επιχειρηματικό μοντέλο που θα ικανοποιεί τις λελογισμένες -εν μέσω κρίσης- ανάγκες του, ένα μοντέλο αμοιβής που θα αντιστοιχεί στις σπουδές και τις επενδύσεις που έχει κάνει. Αλλά και ένα μοντέλο που θα είναι σε θέση να καταλάβει ότι οι γιατροί είμαστε τόσο ίδιοι όσο ένας μηχανικός αεροσκαφών με έναν πολιτικό μηχανικό. Εξασκούμε στην πραγματικότητα διαφορετικά επαγγέλματα. Τι σχέση έχει ένας ιδιώτης παθολόγος με έναν καρδιοχειρουργό; Ποιά η ομοιότητα ανάμεσα σε έναν παθολογοανατόμο και έναν επεμβατικό ακτινολόγο; Κάποιοι βλέπουν πολλά χρόνια νοσήματα και προσφέρονται για ‘κατά κεφαλήν πληρωμή’, άλλοι αντιμετωπίζουν κυρίως οξέα περιστατικά που είναι λογικό να αποζημιώνονται ‘κατά περίπτωση’. Ακόμα και στην ίδια ειδικότητα δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Θα εισαχθούν άραγε κριτήρια αξιολόγησης στην επιλογή αυτών που θα συμβληθούν ή όσοι έχουν μπάρμπα στο κομματικό τροφείο θα πιάσουν τα πόστα;

Ό,τι κι αν γίνει, είναι καλό να θυμόμαστε ότι καμία μεταρρύθμιση δεν ευδοκίμησε ποτέ χωρίς τις απαραίτητες κοινωνικές συμμαχίες και συναινέσεις. Καλό είναι επίσης να θυμόμαστε ότι η συνταγή που ταύτιζε το πτυχίο της ιατρικής σχολής (ή της φαρμακευτικής ή της νομικής) με βέβαιο πλουτισμό θα αναθεωρηθεί δραστικά στο εγγύς μέλλον. Οι προσωπικές στρατηγικές ευδοκίμησης πρέπει να συμβαδίζουν με τις ανάγκες της δημόσιας υγείας αλλά και του δημόσιου λογιστικού.

http://mystigma.com/

Ξεκούρδιστη κοινωνία

Ξεκούρδιστη κοινωνία. Κάπως έτσι θα χαρακτήριζε κάποιος ψυχρός παρατηρητής την παρούσα κατάσταση της Ελλάδας. Με αυτή την αμήχανη περιγραφή, η οποία εμπεριέχει τη διάχυτη δυσπιστία, την ανασφάλεια, τη βουβή οργή όλων εναντίον όλων. Και κυρίως τη βραδυπορία: μια κοινωνία που κινείται εξ ανάγκης με απότομες δρασκελιές, βίαια, αλλά χωρίς να γνωρίζει πού πηγαίνει, καρκινοβατώντας, καταβάλλοντας κόπο, αλλά χωρίς προφανή αποτελέσματα.


Οι μεταρρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση, βάσει του Μνημονίου ή βάσει διαπιστωμένων αναγκών, προκαλούν συχνά τη σφοδρή αντίδραση των ομάδων, επαγγελματικών ή άλλων. Η αντίδραση αυτή σπανίως φτάνει σε μια λυσιτελή διαβούλευση· συνήθως κανείς δεν ακούει κανέναν. Κι ακόμη παραπέρα: με τους όρους που διεξάγεται αυτή η διελκυστίνδα, όλος ο υπόλοιπος κόσμος δεν καταλαβαίνει απολύτως τίποτε, τι συζητείται, ποια είναι τα επίδικα, ποιος έχει δίκιο να διαμαρτύρεται, ποιες είναι οι επιπτώσεις σε όλο το κοινωνικό σύνολο κ.ο.κ. Ολη η δημόσια συζήτηση, για θέματα τόσο σοβαρά όσο η υγεία, η ασφάλιση, η παιδεία διεξάγεται σαν υστερικό τοκ-σόου, με ομιλούσες κεφαλές σε παράθυρα.

Σε αυτή τη μοίρα, ασυνεννοησίας και γενικευμένης καχυποψίας, έχουν υποκύψει τον τελευταίο καιρό οι Ελληνες πολίτες. Ζαλισμένοι, εν πλήρει συγχύσει, ακούνε λέξεις, ονόματα, που ναι μεν αφορούν μεγάλα ζητήματα, ζωτικής σημασίας για τον συλλογικό και ατομικό βίο, αλλά όλα ξεζουμισμένα πια από νόημα. Τι συμβαίνει στην Κερατέα; Γιατί μονομαχούν οι νοικοκυραίοι με τα ΜΑΤ, τόσες εβδομάδες τώρα; Είναι ΧΥΤΑ ή ΧΥΤΥ; Τι προβλέπεται επιτέλους για την ανακύκλωση σκουπιδιών; Τι συμβαίνει με το μεταναστευτικό; Γιατί ακριβώς κάνουν απεργία πείνας οι 240 στο μέγαρο Υπατία; Ποιος θα μας πει; Τι ακριβώς ζητούν οι γιατροί; Ποια θα είναι η αυριανή μορφή της περίθαλψης; Ωφελούνται οι ασφαλισμένοι του ΙΚΑ; Γιατί κλείνουν τα φαρμακεία; Ποιοι κατευθύνουν τη συνταγογράφηση; Γιατί έχουν διαλυθεί οι συγκοινωνίες και μαζί τους ο αστικός βίος; Πώς θα συμβάλλει το ακριβό κόμιστρο στη βελτίωση των δημόσιων μεταφορών; Γιατί τα διόδια είναι από τα ακριβότερα στην Ευρώπη, χωρίς όμως ανάλογη ποιότητα οδικού δικτύου; Γιατί επανέρχεται ο αναχρονιστικός θεσμός του μοναδικού καθηγητικού συγγράμματος στα πανεπιστήμια;

Αυτά είναι μερικά από τα, πράγματι καυτά, ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία σήμερα, αλλά πώς; Μεμονωμένα, αποσπασματικά, διάσπαρτα. Ολα χάνονται μέσα σε ασυνάρτητες φωνασκίες τηλεπαράθυρων, στον πληθωρισμένο ασύντακτο λόγο μαζικών email και μπλογκ, στις μερικότητες και στις αποσιωπήσεις των πολιτικών, σε κουβέντες καφενείου. Ολα μένουν χωρίς νόημα. Και ο βίος χωρίς νόημα, με πολίτες ξεκούρδιστους, καρκινοβατούντες, οργίλους, εν συγχύσει. Και ο κόσμος αλλάζει ερήμην μας.

http://vlemma.wordpress.com/

Disco Vampire – Blend Mishkin feat. BNC

lemmy + kronenbourg

αν εχεις σοβαρη διαφημιστικη εταιρια,παιρνεις τον lemmy σε ενα παλιο γαλλικο μπαρ.εκει αυτος παιζει το ace of spades σε ενα αργο ρυθμο,το παντρευεις με μια αργη και γλυκια ροη της μπυρας και οριστε, εγινε.

ἠ τον αγαπας ή δεν τον αντεχεις

Συγγραφέας, σεναριογράφος, σκηνοθέτης, μουσικός, ηθοποιός. Αλλιώς o ένας και

μοναδικός Γούντι Άλεν, που έγινε 73 ετών. Κι αν ο ίδιος δεν θέλει να παραμείνει
αθάνατος μέσα από τη δουλειά του (γιατί προτιμά απλά τη λύση να μην πεθάνει), έχει
καταφέρει να πει μερικές από τις καλύτερες ατάκες στην ιστορία.

Για το Σεξ

«Αν είναι το σεξ βρώμικο; Μόνο αν γίνεται σωστά»
«Το σεξ είναι ότι πιο διασκεδαστικό πράγμα έχω κάνει ποτέ, χωρίς καν να γελάσω»
«Μην κατακρίνετε τον αυνανισμό. Είναι σεξ με κάποιον που αγαπώ».
«Το σεξ χωρίς αγάπη είναι μια άδεια εμπειρία. Αλλά από όλες τις άδειες εμπειρίες είναι μακράν η καλύτερη»
«Το σεξ ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα είναι κάτι καταπληκτικό, αν φυσικά μπεις ανάμεσα στον κατάλληλο άντρα και την κατάλληλη γυναίκα».
«Η σεξουαλική μου ζωή είναι μια καταστροφή. Την τελευταία φορά που ήμουν μέσα σε μια γυναίκα ήταν όταν επισκέφτηκα το Άγαλμα της Ελευθερίας.»
«Η αγάπη είναι η απάντηση, αλλά όσο περιμένεις για απαντήσεις, το σεξ θέτει μερικά πολύ ενδιαφέροντα ερωτήματα».
«Είμαι τόσο καλός εραστής, επειδή κάνω αρκετή ατομική προπόνηση».
«Αν είσαι bisexual αυτομάτως διπλασιάζεις τις πιθανότητες σου να κάνεις σεξ το βράδυ του Σαββάτου».
«Το σεξ ανάμεσα σε δύο ανθρώπους είναι κάτι πανέμορφο. Ανάμεσα σε πέντε ανθρώπους είναι φανταστικό».
«Πούλησα σημειώσεις τις σεξουαλικής μου ζωής σε έναν εκδοτικό οίκο. Τελικά θα τις κάνουν επιτραπέζιο παιχνίδι».

Για τον θάνατο

«Δεν είναι ότι φοβάμαι να πεθάνω, απλά δεν θέλω να είμαι εκεί όταν συμβεί»
«Ο θάνατος είναι κληρονομικός»
«Δεν θέλω να φτάσω στην αθανασία μέσω της δουλειάς μου. Θέλω να φτάσω εκεί απλά χωρίς να πεθάνω».

Για την εκπαίδευση

«Με έδιωξαν από το κολέγιο γιατί κόπηκα στο τεστ μεταφυσικής: κοίταξα μες στην ψυχή του διπλανού μου».
«Τα προβλήματα μου άρχισαν από νωρίς.Μικρός πήγα σε σχολείο για δασκάλους με ειδικές ανάγκες».

Αυτοσαρκασμός

«Το μόνο που έχω μετανιώσει στη ζωή μου είναι ότι δεν είμαι κάποιος άλλος»
«Με έκοψαν από την ομάδα σκακιού, λόγω του ύψους μου»

Για την οικογένεια του

«Όταν οι γονείς μου κατάλαβαν ότι με είχαν απαγάγει έδρασαν αμέσως: έβαλαν ενοικιαστήριο στο δωμάτιο μου»
«Είμαι πολύ περήφανος για το χρυσό μου ρολόι. Ο παππούς μου μου το πούλησε στο νεκροκρέβατο του».
«Η μοναδική στιγμή που είχα ταυτόχρονο οργασμό με τη γυναίκα μου ήταν όταν ο δικαστής υπέγραψε τα χαρτιά διαζυγίου».
«Οι γονείς μου δεν με συμπαθούσαν. Όταν ήμουν μικρός μου έβαλαν ένα αρκουδάκι στην κούνια μου. Ζωντανό».

Διάφορες

«Τις προάλλες κάποιος έπεσε πάνω μου με το αυτοκίνητο και εγώ του είπα «να είναι καρπερός και να αναπαραχθεί».Βέβαια δεν χρησιμοποίησα αυτές ακριβώς τις λέξεις».
«Έκανα μαθήματα για γρήγορη ανάγνωση, κοιτώντας απλά το κέντρο της σελίδας. Μου πήρε 20 λεπτά να διαβάσω το «Πόλεμος και Ειρήνη». Μιλάει για τη Ρωσία».
«Μόνο να μου έστελνε ο Θεός ένα σημάδι! Ας πούμε μια μεγάλη κατάθεση στον τραπεζικό μου λογαριασμό στην Ελβετία».
«Λένε ότι οι καλοί κοιμούνται πιο ήσυχα το βράδυ από τους κακούς. Ναι αλλά οι κακοί διασκεδάζουν περισσότερο τις ώρες που είναι ξύπνιοι».
«Το 94.5% όλων των στατιστικών ερευνών είναι φτιαχτές»
«Κι αν όλα είναι μια ψευδαίσθηση και τίποτα δεν υπάρχει τελικά; Τότε σε αυτή την περίπτωση πλήρωσα πολλά για το χαλί μου».
«Γιατί να χαλάσεις μια καλή ιστορία λέγοντας την αλήθεια;»

αυτα και μια ενδιαφερουσα συνεντευξη του woody στον ακη καπρανο,στο http://www.movieworld.gr/

Τράπεζες: "Ρυθμίστε ό,τι μπορείτε"

Η τραγική κατάσταση που περιβάλλει τις ελληνικές επιχειρήσεις, ως προς τις χρηματοροές (cashflow), αποτυπώνεται με τον, πλέον, ξεκάθαρο τρόπο στα στοιχεία. Σε μηνιαία βάση, σύμφωνα με πληροφορίες, 7.000 εταιρείες αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες και τα χρέη τους ζητώντας από τις τράπεζες να προχωρήσουν σε άμεσες αναδιαρθρώσεις δανείων.
Με βάση τα στοιχεία που έχουν στα χέρια τους τα αρμόδια τμήματα των τραπεζών το 90% των επιχειρήσεων – πλην ορισμένων από τους κλάδους των εξαγωγικών, της ναυτιλίας, του τουρισμού και της ενέργειας – αντιμετωπίζει, ήδη, τεράστιο πρόβλημα έλλειψης ρευστότητας.


Σε... αναδιαρθρώσεις προχωρούν όμως και τα ελληνικά νοικοκυριά: «Εδώ σε μηνιαία βάση φθάνουν στο γκισέ των τραπεζών 5.000 ιδιώτες οι οποίοι ζητούν ρύθμιση χρεών και το μέσο χρέος τους ανέρχεται σε 30.000 όσον αφορά τα καταναλωτικά και 100.000 ευρώ τα στεγαστικά», αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Στο «τσουνάμι» των κόκκινων δανείων οι τράπεζες απαντούν με αναδιαρθρώσεις- εξπρές. Μόνο εντός του 2010 αναδιάρθρωσαν 250.000 δάνεια επιχειρήσεων και 50.000 δάνεια ιδιωτών. Η δε, εντολή που έχει δοθεί στα δίκτυα είναι «ρυθμίστε ό,τι μπορείτε» εκτός βέβαια των περιπτώσεων που η κάθε τράπεζα διαθέτει ισχυρές- πρώτες- εξασφαλίσεις.
Οι αναδιαρθρώσεις περιλαμβάνουν επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων, μείωση της μηνιαίας δόσης έως και 50% αλλά και υψηλότερα spread στο επιτόκιο και αλμυρά upfront fees ενώ δεν λείπουν και εξαιρετικά σκληροί όροι όπως η δυνατότητα δέσμευσης εισπράξεων από factoring κα.
Προειδοποιούν δε ότι όσο βαθαίνει η ύφεση τόσο κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα ο επιχειρηματικός ιστός της χώρας. «Οι τράπεζες από την πλευρά τους οφείλουν να αντιληφθούν τα προβλήματα των επιχειρήσεων και να μετατρέψουν τα έως και πρόσφατα τμήματα επενδυτικής τραπεζικής σε τμήματα εξυγιαντικής τραπεζικής», τονίζει κορυφαίος στέλεχος τράπεζας


euro2day.gr

ο vintage τζουμας

«Από τη μία τους έχουν στην απ' έξω γιατί είναι κουλτουριάρηδες και στα δύσκολα τους λένε, γιατί δεν μιλάτε; Τους παροπλίζεις και μετά τι περιμένεις να πουν, όταν το πράγμα έχει γυρίσει ανάποδα; Δεν είναι ότι ξέφυγε λίγο. Είναι όλοι εναντίον όλων. Πρώτη φορά βέβαια είδα στην Ελλάδα, σε παρουσιάσεις βιβλίων ή σε θεατρικές παραστάσεις, να κάθονται πολιτικοί και να είναι αγκαλιά με τους καλλιτέχνες. Στη Νέα Υόρκη, όσοι καλλιτέχνες γνώριζα ήταν απολιτίκ και είπα "επιτέλους". Κάνουν μόνο τη δουλειά τους. Καμία συναλλαγή με αυτό τον κόσμο. Εδώ πώς διάολο έγινε πρώτο τραπέζι πίστα ο καλλιτέχνης με τον πολιτικό; Ευτυχώς, όσο πάει ξεκαθαρίζει αυτό το τοπίο, γιατί αυτή η περιβόητη κρίση είναι και ένας επαναπροσδιορισμός. Είναι μια ευκαιρία να μπουν κάποια πράγματα στη θέση τους».


«Έχει ένα στοιχείο μπανάλ να μιλάς για τα ένσημα. Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που καλώς έχουν, αλλά δεν είναι να ασχολείσαι με αυτά. Όταν δεν έχεις ασχοληθεί ποτέ με αυτό το πράγμα που λέγεται χρήμα ή ιδιοκτησία και απλά θέλεις να κάνεις χρήση πραγμάτων σε αυτήν τη ζωή. Μια ζωή έτσι πήγε το πράγμα. Δεν μπορώ να αρχίσω εγώ, διεκδικώντας αυτά που θεωρώ αυτονόητα. Με βγάζει έξω από μια καθημερινότητα που έχω φτιάξει για να αντιμετωπίζω αυτό το πράγμα που λέγεται λεηλασία του χρόνου. Ένας σιγαστήρας που μου επιτρέπει να κάθομαι να κάνω εκπομπή, που με έβαλε και κάθισα τρία χρόνια και έγραψα αυτά τα βιβλία και που έπαιζα παλιά στο θέατρο ».


«Μου έλεγε η Λήδα Πρωτοψάλτη, «δεν σε ενδιαφέρει να έχεις κάτι δικό σου;». Όχι, ποτέ! Δεν θέλω να βάλω έννοιες στο κεφάλι μου για τίποτε, δεν θέλω να κάνω καμιά θυσία για τίποτε. Θέλω να ζήσω όσο γίνεται πιο ελεύθερα. Πέρασα από πολλά γκέτο που θα μπορούσα να έχω σκλαβωθεί. Ναρκωτικά, αλκοόλ, ηδονοθηρία. Δεν κόλλησα. Ενώ νόμιζα ότι μεγαλώνοντας θα είχα αγιάσει, χωρίς θεό, όπως οι ήρωες του Μπέκετ. Σε πληροφορώ ότι δεν συμβαίνει αυτό γιατί οι επιθυμίες δεν έχουν υποχωρήσει. Κύματα επιθυμιών. Ένα κορμί που έχει κάτι που μου αρέσει με ωθεί να φτιάξω αμέσως σενάρια που δεν στέκουν πια. Θυμάμαι μια φορά μια υπέροχη κοπέλα στο Δουβλίνο που μου είπε "πως από τότε που έχουμε απελευθερωθεί, αγαπητέ, δεν ανταποκρινόμαστε πια στα αρσενικά σενάρια". Λέω, "ναι, το καταλαβαίνω αυτό. Αφού κάνετε έρευνα για τη διατροφική αλυσίδα και την επίδρασή της στη ζωή των ανθρώπων στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, ενώ έχετε τα φόντα να είστε στριπτιζέζ"».


ολη η συνεντευξη του κ.τζουμα στον σ.διοσκουριδη στη lifo εδω

Ετσι άρπαζαν τις επιδοτήσεις τα λαμόγια

"Το απίστευτο σκάνδαλο που αποδεικνύει ποιοι τα έφαγαν βρίσκεται τώρα στον εισαγγελέα

Κτηνοτρόφοι από το Μονοφάτσι, ορισμένοι εκ των οποίων είναι και αγροτοσυνεταιριστές, δήλωσαν ως δικές τους περιουσίες άλλων στο Οροπέδιο Λασιθίου για να συνεχίσουν να εισπράττουν παχυλές και βέβαια παράνομες επιδοτήσεις.
Οι κάτοικοι του Οροπεδίου που δεν είχαν ιδέα για όλα αυτά και σχεδόν…τυχαία έμαθαν το σκάνδαλο, απευθύνθηκαν μέσω του δήμου τους στην Εισαγγελία Λασιθίου και κατέστησαν σαφές ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσουν μέχρι να ξεκαθαριστεί πλήρως το ιδιοκτησιακό καθεστώς και να βρουν το δίκιο τους.
Ανάλογη περίπτωση εκκρεμεί δικαστικά και στην περιοχή του Ομαλού.
Τα στοιχεία των κτηνοτρόφων που δήλωσαν στην εφορία μέσω του εντύπου Ε9 περιουσίες άλλων (μόνο στο…χάρτη τις έχουν δει), είναι γνωστά στις αρμόδιες αρχές. Οι δηλώσεις έγιναν μέσω των Ενώσεων Αγροτικών Συνεταιρισμών που ανήκουν οι συγκεκριμένοι κτηνοτρόφοι, από τις οποίες αναμένεται να αναζητηθούν απαντήσεις."
το παραπανω κειμενο το αντιγραφω απο το market-talk.net

μπορω ομως με βεβαιοτητα να σου πω,πως το ιδιο εγινε και εδω και ας μην ειναι κρητη αλλα χαλκιδικη.υπαρχει περιπτωση που με σιγουρια γνωριζω,πως κτηνοτροφος δηλωσε παρανομα εκταση αλλου ιδιοκτητη,ως δικη του.ο ιδιοκτητης οταν πηγε να λαβει την επιδοτηση του,ανακαλυψε πως ηταν μειωμενη κατα 2/3 της πραγματικης.σε σχετικη ερευνα του, ανακαλυψε πως η υπολοιπη εκταση (οχι μικρη),ειχε δηλωθει απο τον κτηνοτροφο,ο οποιος ειχε παρει ηδη την επιδοτηση.
σε σχετικη ερωτηση προς τον "αρμοδιο" υπαλληλο,πηρε την απαντηση πως ο ιδιος δεν μπορουσε να κανει κατι περισσοτερο.
δηλαδη,ο οποιοσδηποτε θα μπορουσε να δηλωσει οτιδηποτε χωρις κανενα ελεγχο.
και προφανως να βρισκεται αναμεσα στο ανωνυμο πληθος που φωναζει "φερτε πισω τα κλεμμενα".
και ο υπαλληλος να κουνα συγκαταβατικα το κεφαλι και να βριζει το συστημα.

You won't find it down there, Columbus

ειχα κανει μια αναφορα τον περασμενο μαϊο στην cult φυσιογνωμια της tura santana.
πηγη εμπνευσης για τον tarantino στους γυναικειους χαρακτηρες του kill bill.
βγαλμενη απο cult b-movies,οπως το "Faster, Pussycat! Kill! Kill!",στο πολο της varla μιας δυναμικης γυναικας που δε δισταζε να τα βαλει και με αντρες.
σε σκηνη της ταινιας :
ενας νεαρος υπαλληλος βενζιναδικου πιστευει στο "seeing America first"
η varla απαντα : "You won't find it down there, Columbus!"
η varla εφυγε να τη βρει σε ηλικια 73 χρονων.

το χασμα μεταξυ πλουσιων και φτωχων ειναι το 8ο θαυμα του κοσμου

σε μια συνεντευξη τυπου, η επιτροπη παγκοσμιας κληρονομιας,αναγνωρισε επισημα ως το  "ογδοο θαυμα του κοσμου",το χασμα μεταξυ πλουσιων και φτωχων.χαρακτηριζεται δε,ως το πιο κολοσιαιο και ανθεκτικο απο ολες τις δημιουργιες της ανθρωποτητας.
ο προεδρος της επιτροπης,Henri Jean-Baptiste,ανεφερε πως "απο ολες τις επικες κατασκευες,τιποτε δεν ειναι πιο εκπληκτικο και επιβλητικο απο αυτο το χασμα.ειναι μια τρομακτικη και συνεχως διογκωμενη
ιστορια χιλιετιων που μας γεμιζει με καταπληξη και ταπεινοτητα.
χαρη στην προσεκτικη συντηρηση δια μεσω των αιωνων,το υπεροχο αυτο λειψανο σωζεται αθικτο,διαχεοντας σε καθε νεα γενια μια αισθηση δεους."
το μεγαλο χασμα του πλουτου,το οποιο εκτεινεται στο μεγαλυτερο μερος του πλανητη,προσελκυει εκατομμυρια επισκεπτες καθε χρονο,πολλοι απο τους οποιους βρισκουν το μεγεθος του τοσο εντυπωσιακο  που δυσκολευονται να το συλλαβουν ως σκεψη.το μεγαλο αυτο μεγεθος ειναι ορατο ακομα και απο απομακρυσμενες τοποθεσιες οπως η ανατολικη ευρωπη,η κινα,η αφρικη,η βραζιλια ακομη και απο 50 πολιτειες τηων η.π.α.
"τα αυθεντικα επτα θαυματα του κοσμου στεκονται χλωμα μπροστα σε αυτο",ειπε το μελος της παγκοσμιας επιτροπης,Edwin MacAlister."ενα εκπληκτικο κατορθωμα της ανθρωπινης μηχανικης,που σκιαζει το σινικο τειχος,τις πυραμιδες της γκιζας.ακομη και το φυλετικο προβλημα."
συμφωνα με τους ανθρωπολογους,ανυπολογιστος αριθμος εκατομμυριων δουλων και δουλοπαροικων μοχθησαν για να ολοκληρωσουν αυτο το χασμα.τα αρχεια δειχνουν πως πανω απο 10.000 χρονια περασαν απο τοτε που ξεκινησαν το εργο αυτο,οταν για πρωτη φορα,οι τοπικες ελιτ,επεισαν τα αντικειμενα- ανθρωπους πως μια τετοια κατασκευη ηταν θελημα θεου,πεποιθηση που ακομη και σημερα ειναι ευρεως διαδεδομενη.
αν και οι ιστορικοι τετοιες θεωριες τις εχουν  διαψευσει,αυτη η θεωρια συνεχισει να υπαρχει αναμεσα σε πολλους.
αν και πολλοι εχουν προσπαθησει να διασχισουν το χασμα μεταξυ πλουσιων και φτωχων,τα στοιχεια δειχνουν πως μονο ενα μικρο μερος τα καταφερε ενω πολλοι εχουν πεθανει στην προσπαθεια.
η επισημη αναγνωριση του ογδου θαυματος εγινε πριν 50 χρονια,οταν λαοφιλη κινηματα μιλησαν για το κλεισιμο του χασματος.ομως,ενας αριθμος απο αφοσιωμενους πολιτικους και βιομηχανους,αρχισαν περι του 1980 την αποκατασταση και επεκταση της παλιας δομης της κοινωνιας. 
ο ceo της goldman sachs,Lloyd Blankfein,λεει :
ειναι σοκαριστικο.μετα απο ολα αυτα που εχουμε περασει τα τελευταια χρονια,δεν υπαρχει μεγαλυτερο προνομιο απο το να το κοιτας να μεγαλωνει μερα με τη μερα.μπορει να υπαρχουν μερικοι αρνητες που υποστηριζουν πως εαν γινει πιο φαρδυ και μεγαλο,θα καταρρευσει και θα παρασυρει εκατομμυρια απο κατω του,αλλα εγω ειμαι προθυμος να παρω αυτο το ρισκο.
ουτως ή αλλως κατι μου λεει πως τελικα εγω "θα τη βγαλω καθαρη"

http://www.theonion.com/

ειναι η φωνη της ευρωπαϊκης συνειδησης ο ντανι;

μα, πως τα λεει ο daniel......

7/2: Ημέρα κατά του Φόβου

Δεκάδες έλληνες bloggers ανέλαβαν την πρωτοβουλία να γράψουν ενάντια στο Φόβο, και δημιούργησαν ένα κοινό blog (http://grfear.blogspot.com/) όπου δημοσιεύονται τα κείμενά τους, παράλληλα με έργα άλλων δημιουργών και ανθρώπων του πνεύματος και των τεχνών.

O «Δον Συριζόνε» των διοδίων, επιθεωρεί

Αν όπως λένε, ο δρόμος προς την κόλαση, είναι στρωμένος με καλές προθέσεις, τότε και ο δρόμος προς το «καπέλωμα» ενός αυθόρμητου κινήματος είναι στρωμένος με εμφανίσεις συμπαράστασης.


Κάνοντας δηλαδή μια εμφάνιση δίπλα στο πλακάτ που αναφέρεται στους πολιτικούς (και γενικώς στους «κακούς») στον τρίτο πληθυντικό («Αφού δεν τους αντέχεις, γιατί τους ανέχεσαι;») στην πραγματικότητα βγάζει αυθαίρετα τον εαυτό του από τον στόχο των διαμαρτυριών και εντέχνως τον φέρνει από τη μεριά των διαμαρτυρομένων. Σα να αναρωτιέται δηλαδή και ο ίδιος γιατί ανέχεται τους πολιτικούς, αφού δεν τους αντέχει. Προφανώς ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του κάτι σαν εξωκοινοβουλευτικο ξωτικό.

Μόνο που στην πραγματικότητα, κάνει ακριβώς αυτό που κατηγορεί: Παίρνει κάτι φρέσκο, μια αυθόρμητη διαμαρτυρία και προσπαθεί να την κάνει κομματικό «καύσιμο». Εντάσσοντάς την δηλαδή μέσα στους μηχανισμούς, την απαξιώνει. Την κάνει από πολιτική διαμαρτυρία, μικροπολιτικό τσαμπουκά «Συριζικού ρυθμού». Δηλαδή γενικευμένη επίθεση γκρίνιας που μεταφράζεται ως «δεν με νοιάζει, εγώ θέλω όλα να είναι δωρεάν από το κράτος και δικό του πρόβλημα πού θα τα βρεί».

Τώρα που το κίνημα «Δεν Πληρώνω-Δεν Πληρώνω» μπήκε κάτω από την «φτερούγα» του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και οι μετανάστες, σχεδόν περιμένει να ακούσει κανείς τις πρώτες διαφωνίες των «συνιστοσών», σχετικά με το αν τα πλακάτ πρέπει να έχουν και τρίτο χρώμα ή για το αν είναι σωστότερο οι μπάρες να μένουν διαρκώς σηκωμένες ή να ανεβοκατεβαίνουν.

http://www.nikos-zachariadis.org/